Λέγοντας λευκά ψέμματα
Ε: Μου φαίνεται ότι θυμάμαι ένα απόσπασμα που αναφέρει ότι η χρήση «λευκών ψεμάτων» μπορεί μερικές φορές να είναι κατάλληλη στις σχέσεις με ορισμένα άτομα. Τι εννοεί ο Ιησούς με αυτό; Μου φαίνεται ότι η μόνη αντίστοιχη περίπτωση είναι ένα απόσπασμα από το πρόγραμμα των 12 βημάτων που αναφέρει ότι πρέπει πάντα να προσπαθούμε να επανορθώνουμε, εκτός εάν κάτι τέτοιο θα ήταν ακόμη πιο επιβλαβές.
Α: Όλοι έχουμε βιώσει στιγμές που είναι προφανές ότι το να λες την αλήθεια σε κάποιον με επίσημο τρόπο απλώς δεν είναι αγάπη. Αν και δεν υπάρχει κάποιο απόσπασμα στο Μάθημα όπου αναφέρονται συγκεκριμένα τα «λευκά ψέματα», υπάρχουν δύο αποσπάσματα που ασχολούνται με αυτό το ζήτημα και σχετίζονται με τον σκοπό του προγράμματος 12 βημάτων που αναφέρετε: «Η αξία της Εξιλέωσης δεν έγκειται στον τρόπο με τον οποίο εκφράζεται. Για την ακρίβεια, αν αληθινά γίνει χρήση της, αυτή αναπόφευκτα θα εκφραστεί με όποιον τρόπο είναι πιο βοηθητικός για τον δέκτη. Αυτό σημαίνει πως ένα θαύμα, για να επιτύχει την πλήρη αποτελεσματικότητά του, πρέπει να εκφραστεί σε μία γλώσσα την οποία ο δέκτης μπορεί να κατανοήσει χωρίς φόβο. Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι αυτό είναι το ανώτατο επίπεδο επικοινωνίας που είναι ικανός να έχει ο δέκτης. Όμως σημαίνει πως αυτό είναι το ανώτατο επίπεδο επικοινωνίας για το οποίο είναι ικανός τώρα. Ο μοναδικός σκοπός του θαύματος είναι να αυξήσει το επίπεδο επικοινωνίας και όχι να το μειώσει αυξάνοντας τον φόβο» (Κ-2.IV.5).
Σε ένα άλλο απόσπασμα, ο Ιησούς λέει: «Αναγνώρισε αυτό που δεν είναι σημαντικό, και εάν οι αδελφοί σου σού ζητήσουν κάτι «εξωφρενικό», κάνε το επειδή δεν είναι σημαντικό» (Κ-12.III.4:1). Το διευκρινίζει περαιτέρω, λέγοντας: «Έχω πει πως, εάν ένας αδελφός σού ζητήσει να κάνεις κάτι ανόητο, να το κάνεις. Όμως να είσαι βέβαιος ότι αυτό δεν σημαίνει να κάνεις κάτι ανόητο που θα έβλαπτε είτε εκείνον είτε εσένα, γιατί αυτό που θα έβλαπτε τον έναν, θα έβλαπτε τον άλλον» (Κ-16.I.6:4-5).
Το βασικό στοιχείο της προσέγγισης του Μαθήματος είναι η ειλικρίνεια, το δεύτερο από τα δέκα χαρακτηριστικά ενός δασκάλου του Θεού, το οποίο περιγράφεται στο Εγχειρίδιο του Δασκάλου (ΕΔ-4). Ο Ιησούς λέει ότι ειλικρίνεια σημαίνει συνέπεια: «Δεν υπάρχει τίποτα που λες το οποίο αντιφάσκει με αυτό που σκέφτεσαι ή κάνεις· καμία σκέψη δεν αντιτίθεται σε άλλη σκέψη» (ΕΔ-4.II.1:6). Με άλλα λόγια, υπάρχει συνέπεια μεταξύ των λόγων σου (η μορφή) και των σκέψεών σου (το περιεχόμενο). Αν αφήσουμε στην άκρη οποιαδήποτε επένδυση εγωισμού στην κατάσταση, τότε μόνο η αγάπη θα ρέει μέσα μας και θα εκφράζεται με τη μορφή που είναι κατάλληλη για τη δεδομένη κατάσταση. Η εστίαση είναι στο περιεχόμενο στον νου μας. Αν είμαστε καλοί μέσα μας, θα είμαστε καλοί και εξωτερικά. Έτσι, η προσοχή μας πρέπει να είναι στραμμένη στην αναζήτηση οποιασδήποτε έλλειψης καλοσύνης που μπορεί να κρύβεται στις σκέψεις μας και στην αναζήτηση βοήθειας για να την αφήσουμε να φύγει. Μόλις ξεπεράσουμε την έλλειψη καλοσύνης, όλα όσα λέμε ή κάνουμε θα είναι καλά, σε μια μορφή προσαρμοσμένη στις περιστάσεις.
Γαλλικό κείμενο: