ΜΕΡΟΣ ΙΙ

Εισαγωγή

1. Τα λόγια θα έχουν πλέον λίγη σημασία. Τώρα τα χρησιμοποιούμε μόνο ως οδηγούς στους οποίους δεν βασιζόμαστε. Γιατί τώρα επιζητούμε μόνο την άμεση εμπειρία της αλήθειας. Τα μαθήματα που υπολείπονται είναι απλώς εισαγωγές στον χρόνο, που αφήνουμε τον κόσμο του πόνου και πηγαίνουμε να εισέλθουμε στην ειρήνη. Τώρα αρχίζουμε να φτάνουμε τον στόχο που αυτό το Μάθημα έχει θέσει, και να βρούμε τον σκοπό προς τον οποίο ήταν πάντα στραμμένη η εξάσκησή μας.

2. Τώρα προσπαθούμε να αφήσουμε την άσκηση να είναι απλώς μία αρχή. Γιατί περιμένουμε με ήσυχη προσδοκία τον Θεό και Πατέρα μας. Έχει υποσχεθεί ότι θα κάνει ο Ίδιος το τελευταίο βήμα. Και είμαστε βέβαιοι ότι οι υποσχέσεις Του τηρούνται. Έχουμε προχωρήσει πολύ στον δρόμο, και τώρα Τον περιμένουμε. Θα συνεχίσουμε να περνάμε χρόνο μαζί Του κάθε πρωί και βράδυ, αρκεί να μας κάνει ευτυχισμένους. Δεν θα θεωρούμε τον χρόνο ως ένα ζήτημα διάρκειας τώρα. Χρησιμοποιούμε όσο χρόνο θα χρειαστούμε για το αποτέλεσμα που επιθυμούμε. Ούτε θα ξεχάσουμε την ενδιάμεσες ωριαία μας ανάμνηση, επικαλούμενοι τον Θεό όταν Τον χρειαζόμαστε, καθώς μπαίνουμε στον πειρασμό να ξεχάσουμε τον στόχο μας.

3. Θα συνεχίσουμε με μία κεντρική σκέψη για όλες τις επόμενες ημέρες και θα χρησιμοποιήσουμε αυτήν τη σκέψη για να ξεκινήσουμε τις ώρες της ανάπαυσής μας και να γαληνέψουμε το νου μας όταν χρειάζεται. Εντούτοις, δεν θα αρκεστούμε στην απλή εξάσκηση στις υπόλοιπες άγιες στιγμές που ολοκληρώνουν το έτος που έχουμε δώσει στον Θεό. Λέμε μερικά απλά λόγια καλωσορίσματος και περιμένουμε τον Πατέρα μας να μας αποκαλύψει τον Εαυτό Του, όπως έχει υποσχεθεί. Τον έχουμε επικαλεστεί και Εκείνος έχει υποσχεθεί ότι ο Υιός του θα λαμβάνει απάντηση όταν επικαλείται το Όνομά Του.

4. Τώρα ερχόμαστε σε Αυτόν έχοντας μόνο τον Λόγο Του στον νου και την καρδιά μας, και Τον περιμένουμε να κάνει Εκείνος το βήμα προς εμάς που μας έχει πει μέσω της Φωνής Του, ότι δεν θα παρέλειπε να κάνει όταν θα Τον προσκαλούσαμε. Δεν έχει εγκαταλείψει τον Υιό Του σε όλη του την τρέλα, ούτε έχει προδώσει την εμπιστοσύνη του σε Αυτόν. Δεν έχει κερδίσει η αφοσίωσή Του την πρόσκληση που επιζητά για να μας κάνει ευτυχισμένους; Θα την προσφέρουμε και θα γίνει δεκτή. Έτσι θα περνάμε τώρα τον χρόνο μας μαζί Του. Λέμε τα λόγια πρόσκλησης που προτείνει η Φωνή Του και μετά περιμένουμε να έρθει σε εμάς.

5. Τώρα εκπληρώνεται η ώρα της προφητείας. Τώρα όλες οι αρχαίες υποσχέσεις τηρούνται πλήρως. Δεν απομένει κανένα βήμα για να χωρίσει ο χρόνος την εκπλήρωσή της. Γιατί τώρα δεν μπορούμε να αποτύχουμε. Κάθισε σιωπηλά και περίμενε τον Πατέρα σου. Αυτός θέλησε να έρθει σε σένα όταν εσύ αναγνώρισες ότι είναι το θέλημά σου να το κάνει. Και δεν θα μπορούσες ποτέ να φτάσεις ως εδώ, παρά μόνο αν έβλεπες, έστω και αμυδρά, ότι αυτό είναι το θέλημά σου.

6. Είμαι τόσο κοντά σου που δεν μπορούμε να αποτύχουμε. Πατέρα, σου δίνουμε αυτές τις άγιες στιγμές, σε ένδειξη ευγνωμοσύνης προς Αυτόν που μας δίδαξε πώς να φύγουμε από τον κόσμο της θλίψης ανταλλάσοντάς τον με την αντικατάστασή του που μας έδωσες Εσύ. Τώρα δεν κοιτάμε πίσω. Κοιτάζουμε μπροστά και προσηλώνουμε το βλέμμα μας στο τέλος του ταξιδιού. Δέξου αυτά τα μικρά δώρα ευχαριστίας από μας, καθώς μέσα από την όραση του Χριστού βλέπουμε έναν κόσμο πέρα από αυτόν που φτιάξαμε, και δεχόμαστε αυτόν τον κόσμο ως την πλήρη αντικατάσταση του δικού μας.

7. Τώρα περιμένουμε στη σιωπή, άφοβοι και βέβαιοι για τον ερχομό Σου. Επιζητήσαμε να βρούμε τον δρόμο μας ακολουθώντας τον Οδηγό που μας έστειλες. Δεν γνωρίζαμε τον δρόμο, αλλά Εσύ δεν μας ξέχασες. Και ξέρουμε ότι Εσύ δεν θα μας ξεχάσεις τώρα. Ζητάμε μόνο να τηρηθούν οι αρχαίες Σου υποσχέσεις, που είναι το Θέλημά Σου να τηρήσεις. Το θέλουμε κι εμείς ζητώντας το. Ο Πατέρας και ο Υιός, των Οποίων το άγιο Θέλημα δημιούργησε όλα όσα υπάρχουν, δεν μπορούν να αποτύχουν σε τίποτα. Με αυτήν τη βεβαιότητα κάνουμε αυτά τα τελευταία βήματα προς Εσένα και εμπιστευόμαστε την Αγάπη Σου, η οποία δεν θα απογοητεύσει τον Υιό που Σε καλεί.

8. Έτσι ξεκινάμε το τελικό μέρος αυτού του ενός άγιου έτους, που έχουμε περάσει μαζί αναζητώντας την αλήθεια και τον Θεό, που είναι ο μόνος Δημιουργός της. Βρήκαμε τον δρόμο που Εκείνος επέλεξε για μας και κάναμε την επιλογή να τον ακολουθήσουμε, όπως Εκείνος θα ήθελε. Το Χέρι Του μας έχει κρατήσει όρθιους. Οι Σκέψεις Του έχουν φωτίσει το σκοτάδι του νου μας. Η Αγάπη Του μας καλεί αδιάκοπα από την αρχή του χρόνου.

9. Είχαμε μία ευχή να μην έχει ο Θεός τον Υιό που δημιούργησε για τον Εαυτό Του. Θέλαμε ο Θεός να αλλάξει τον εαυτό του και να γίνει αυτό που θα Τον κάναμε εμείς. Και πιστεύαμε ότι οι παράλογες επιθυμίες μας ήταν η αλήθεια. Τώρα είμαστε χαρούμενοι που όλα αυτά έχουν αναιρεθεί και δεν θεωρούμε πλέον αληθινές τις ψευδαισθήσεις. Η μνήμη του Θεού λαμπυρίζει στους μεγάλους ορίζοντες του νου μας. Μία στιγμή ακόμα και θα αναστηθεί ξανά. Μία ακόμα στιγμή και εμείς που είμαστε οι Υιοί του Θεού θα είμαστε ασφαλείς στο σπίτι μας, όπου Εκείνος θα ήθελε να είμαστε.

10. Τώρα η ανάγκη για εξάσκηση έχει σχεδόν καλυφθεί. Γιατί σε αυτό το τελευταό μέρος θα φτάσουμε να καταλάβουμε ότι χρειάζεται μόνο να επικαλεστούμε τον Θεό και όλοι οι πειρασμοί εξαφανίζονται. Αντί για λόγια, χρειάζεται μόνο να νιώσουμε την Αγάπη Του. Αντί για προσευχές, χρειάζεται μόνο να επικαλεστούμε το Όνομά Του. Αντί να κρίνουμε, χρειάζεται μόνο να μείνουμε ήσυχοι και να αφήσουμε όλα τα πράγματα να θεραπευτούν. Θα δεχτούμε τον τρόπο που θα τελειώσει το σχέδιο του Θεού, όπως λάβαμε τον τρόπο που ξεκίνησε. Τώρα έχει ολοκληρωθεί. Αυτό το έτος μάς έφερε στην αιωνιότητα.

11. Μία χρήση για τα λόγια θα διατηρήσουμε ακόμα. Κατά καιρούς, οδηγίες για ένα θέμα ιδιαίτερης σημασίας θα παρεμβάλλονται στα καθημερινά μας μαθήματα και στις περιόδους βαθιάς εμπειρίας χωρίς λόγια, που θα ακολουθήσουν μετά. Αυτές οι ειδικές σκέψεις πρέπει να ανακεφαλαιώνονται κάθε μέρα, και καθεμία από αυτές πρέπει να συνεχίζεται μέχρι να σου δοθεί η επόμενη. Θα πρέπει να τις διαβάζεις αργά και να τις σκέφτεσαι για λίγο, πριν από μία από τις άγιες και ευλογημένες στιγμές της ημέρας. Δίνουμε την πρώτη από αυτές τις οδηγίες τώρα.