Τελικά Μαθήματα

1. Τα τελικά μας μαθήματα θα μείνουν όσο δυνατόν πιο ελεύθερα από λέξεις. Τα χρησιμοποιούμε μόνο στην αρχή της εξάσκησής μας, και μόνο για να μας υπενθυμίζουν ότι επιζητάμε να πάμε πέρα από αυτά. Ας στραφούμε σε Αυτόν που μας οδηγεί και κάνει τα βήματά μας σίγουρα. Σε Αυτόν αφήνουμε αυτά τα μαθήματα, όπως σε Αυτόν δίνουμε τις ζωές μας εφεξής. Γιατί δεν θα επιστρέψουμε ξανά στην πίστη στην αμαρτία που έκανε τον κόσμο να φαίνεται άσχημος και ανασφαλής, επιθετικός και καταστροφικός, επικίνδυνος με όλους τους τρόπους και ύπουλος πέρα από κάθε ελπίδα εμπιστοσύνης και διαφυγής από τον πόνο.

2. Δικός Του είναι ο μόνος δρόμος για να βρούμε την ειρήνη που ο Θεός μας έχει δώσει. Είναι ο δρόμος Του, που όλοι πρέπει να βαδίσουμε στο τέλος, επειδή αυτό είναι το τέλος που ο Θεός ο Ίδιος όρισε. Μέσα στο όνειρο του χρόνου, (το τέλος) φαίνεται να είναι μακριά. Και όμως, στην πραγματικότητα, είναι ήδη εδώ∙ ήδη μας υπηρετεί με χάρη καθοδηγώντας μας στον δρόμο που πρέπει να βαδίσουμε. Ας ακολουθήσουμε μαζί τον δρόμο που μας δείχνει η αλήθεια. Και ας είμαστε οι οδηγοί των πολλών αδελφών μας που αναζητούν τον δρόμο, αλλά δεν τον βρίσκουν.

3. Και σε αυτόν τον σκοπό, ας αφιερώσουμε τον νου μας, κατευθύνοντας όλες τις σκέψεις μας στην υπηρεσία της λειτουργίας της σωτηρίας. Σε εμάς έχει δοθεί ο στόχος να συγχωρήσουμε τον κόσμο. Είναι ο στόχος που μας έχει δώσει ο Θεός. Είναι το δικό Του τέλος του ονείρου που αναζητάμε, και όχι το δικό μας. Γιατί όλα όσα συγχωρούμε, δεν θα αποτύχουμε να τα αναγνωρίσουμε ως μέρη του Ίδιου του Θεού. Και έτσι η μνήμη Του επιστρέφεται, ολοκληρωμένα και ολοκληρωμένη.

4. Η λειτουργία μας είναι να Τον θυμηθούμε στη γη, όπως μας έχει δοθεί να είμαστε η Δική Του ολοκλήρωση στην πραγματικότητα. Ας μην ξεχνάμε λοιπόν τον στόχο που μοιραζόμαστε, γιατί αυτή η ενθύμηση περιέχει τη μνήμη του Θεού και δείχνει τον δρόμο προς Αυτόν και προς τον Ουρανό της ειρήνης Του. Δεν θα συγχωρήσουμε λοιπόν τον αδελφό μας, που μπορεί να μας το προσφέρει αυτό; Αυτός είναι η οδός, η αλήθεια και η ζωή, που μας δείχνει τον δρόμο. Μέσα του κατοικεί η σωτηρία που μας προσφέρεται μέσω της συγχώρεσής μας, που δίνεται σε αυτόν.

5. Δεν θα κλείσουμε αυτό το έτος χωρίς το δώρο που ο Πατέρας μας υποσχέθηκε στον άγιο Υιό Του. Έχουμε συγχωρεθεί τώρα. Και έχουμε σωθεί από όλη την οργή που νομίζαμε ότι ανήκε στον Θεό, και ανακαλύψαμε ότι ήταν ένα όνειρο. Αποκατασταθήκαμε στη λογική, και έτσι καταλαβαίνουμε ότι ο θυμός είναι παράλογος, η επίθεση είναι τρελή και η εκδίκηση απλώς ανόητη φαντασίωση. Έχουμε σωθεί από την οργή, επειδή μάθαμε ότι κάναμε λάθος. Τίποτα περισσότερο από αυτό. Είναι ένας πατέρας θυμωμένος με τον γιό του επειδή δεν κατάφερε να καταλάβει την αλήθεια;

6. Ερχόμαστε με ειλικρίνεια στον Θεό και λέμε ότι δεν καταλάβαμε, και Του ζητάμε να μας βοηθήσει να μάθουμε τα μαθήματά Του, μέσω της Φωνής του Δικού Του Δασκάλου. Θα έβλαπτε τον Υιό Του; Ή μήπως θα έσπευδε να του απαντήσει λέγοντας: «Αυτός είναι ο Υιός Μου και πάντα τα εμά, σα εστί»; Να είσαι βέβαιος ότι θα απαντήσει έτσι, γιατί αυτά είναι τα Δικά Του Λόγια προς εσένα. Και περισσότερο από αυτό κανείς δεν μπορεί ποτέ να έχει, γιατί σε αυτά τα λόγια βρίσκονται τα πάντα και τα πάντα όσα θα υπάρξουν σε όλον τον χρόνο και την αιωνιότητα.