Η πρακτική του ΒΕΜ
Ε: Πιστεύετε ότι μπορεί να υπάρχει κάποιο είδος «αντένδειξης» στο να κάνεις τις ασκήσεις του βιβλίου ασκήσεων επανειλημμένα, χρόνο με το χρόνο; Γνωρίζετε, για παράδειγμα, αν ο Μπιλ ή η Έλεν εξασκούσαν με συνέπεια και τις 365 ασκήσεις;
Α: Μπορεί να υπάρχει ή όχι αντένδειξη. Εξαρτάται αποκλειστικά από τον σκοπό της επανάληψης των μαθημάτων χρόνο με το χρόνο. Δεν υπάρχει σωστός ή λάθος τρόπος για να κάνετε το βιβλίο εργασίας μαθητών, εκτός από το να ακολουθείτε τα μαθήματα με τη σειρά, όπως μας καθοδηγεί ο Ιησούς. Κάποιοι βρίσκουν χρήσιμο να επαναλαμβάνουν τα μαθήματα πολλές φορές, αλλά δεν χρειάζεται να τα κάνουν περισσότερες από μία φορές. Είναι πιθανώς καλή ιδέα να επιστρέψετε και να μελετήσετε τις διδασκαλίες που περιέχονται σε αυτό, αλλά δεν χρειάζεται να τις κάνετε περισσότερες από μία φορές, εκτός αν καθοδηγηθείτε να το κάνετε. Όπως γνωρίζουμε, κάθε άτομο καθοδηγείται ξεχωριστά.
Ένα προειδοποιητικό σημάδι που πρέπει να λάβετε υπόψη είναι ο κίνδυνος ανάπτυξης εξάρτησης από τα μαθήματα. Αν, για παράδειγμα, διαπιστώσετε ότι δεν μπορείτε να ξεκινήσετε τη μέρα σας χωρίς να κάνετε ένα μάθημα ή νιώθετε άδειοι ή θλιμμένοι αν δεν κάνετε το μάθημα κάθε μέρα, χρόνο με το χρόνο, ξέρετε ότι έχετε δημιουργήσει μια συγκεκριμένη σχέση με το βιβλίο εργασίας μαθητών. Αυτό είναι κάτι που πρέπει να εξετάσετε, επειδή είναι πολύ πιθανό το εγώ σας να έχει παρέμβει και να συμμετέχει στη διαδικασία και να χάσετε τον βασικό σκοπό των μαθημάτων.
Ένα άλλο πράγμα που πρέπει να προσέξετε είναι η ανάγκη να επαναλαμβάνετε τα μαθήματα μέχρι να τα κάνετε τέλεια. Αυτό, επίσης, προέρχεται από το εγώ σας. Είναι πολύ πιο σύμφωνο με το πνεύμα του βιβλίου μαθητών και την ευγενική βοήθεια του Ιησού να κάνουμε τα μαθήματα «ατελώς» και να μας συγχωρούμε που ξεχνάμε ή κοιμόμαστε ή οτιδήποτε άλλο. Στη μέση του μαθήματος 95, ο Ιησούς εξηγεί ότι είναι πολύ πιο χρήσιμο να προσεγγίζουμε τα μαθήματα με αυτόν τον τρόπο επειδή καθρεφτίζει την ουσία αυτού που μαθαίνουμε: να θυμόμαστε να μην παίρνουμε πολύ στα σοβαρά τη «μικροσκοπική, ανόητη ιδέα». Αυτός είναι σαφώς ο τρόπος με τον οποίο ο Ιησούς θα ήθελε να προχωρήσουμε.
Μεγάλο μέρος της εκπαίδευσης έχει να κάνει με το να έρθουμε σε επαφή με την αντίστασή μας και τον φόβο να προχωρήσουμε στη διαδικασία της αποταύτισης του εαυτού μας από το εγώ μας. Λίγη επιθυμία είναι το μόνο που μας ζητήθηκε. Το μόνο πράγμα που είναι σημαντικό είναι να θέλουμε να σκεφτόμαστε τον Θεό ή τον Ιησού κατά τη διάρκεια της ημέρας. Δεν είναι να θυμόμαστε όλες τις φράσεις και να τις επαναλαμβάνουμε ακριβώς την απαιτούμενη ώρα κατά τη διάρκεια της ημέρας. Είναι θέμα να θέλεις, ωστόσο, άσχετά με το αν θα ολοκληρώσεις με επιτυχία τις ασκήσεις σύμφωνα με τις οδηγίες ή όχι. Είναι το περιεχόμενο και όχι η μορφή που πρέπει να στοχεύσουμε. Και το περιεχόμενο είναι η συγχωρητική αγάπη του Ιησού.
Η Έλεν και ο Μπιλ έκαναν τα μαθήματα μαζί μια φορά. Έπειτα τα έκαναν ξανά με τον Kenneth Wapnick και τέλος η Helen, ο Bill και ο Ken τα έκαναν ξανά με την Judy Skutch, κατόπιν αιτήματός της.
Γαλλικό κείμενο:
La pratique du livre d’exercices