Αποφασίζοντας να απορρίψουμε τον πόνο

Ε: Γιατί να απορρίψω τον πόνο;

Α: Επειδή πονάει, και επειδή η μη-απόφαση να απορρίψουμε τον πόνο μάς κρατάει στην κόλαση. Ωστόσο, δεν είναι στην πραγματικότητα υποχρεωτικό να αποφασίσουμε να απορρίψουμε τον πόνο. Όσο ο πόνος είναι ανεκτός, τον έχουμε αρνηθεί ή έχει προσωρινά μετριαστεί, είναι απολύτως κατανοητό ότι δεν χρειάζεται να ληφθεί καμία απόφαση για την απόρριψή του. Ο σωματικός, συναισθηματικός και ψυχολογικός πόνος που βιώνεται στο σώμα είναι μια αντανάκλαση του πόνου στον νου, ο οποίος με τη σειρά του είναι το αποτέλεσμα της άρνησης της ταυτότητάς μας ως ο μονογενής Υιός του Θεού που επέλεξε να διαχωριστεί από Αυτόν. Επομένως, ο πόνος είναι η κατάσταση του διαχωρισμένου Υιού: «Ο πόνος είναι η σκέψη του κακού που παίρνει μορφή και προκαλεί χάος στον άγιο νου σου. Ο πόνος είναι τα λύτρα που πλήρωσες πρόθυμα για να μην είσαι ελεύθερος. Με τον πόνο, ο Θεός  στερείται τον Υιό που αγαπά, λόγω άρνησης. Στον πόνο, ο φόβος φαίνεται να θριαμβεύει επί της αγάπης, και ο χρόνος να αντικαθιστά την αιωνιότητα και τον Παράδεισο». Και ο κόσμος γίνεται ένα σκληρό και πικρό μέρος, όπου η θλίψη βασιλεύει και οι μικρές χαρές υποχωρούν μπροστά στην επέλαση του άγριου πόνου που περιμένει για να λήξει κάθε χαρά με δυστυχία» (ΒΕΜ-I.190.8). Γιατί λοιπόν να το θέλουμε;

Δεδομένου ότι έχουμε βρει πολλούς τρόπους για να προσαρμοστούμε στην βαθιά επώδυνη εμπειρία της άρνησης του αληθινού μας Εαυτού και έχουμε ταυτιστεί με το εγώ, τα βάσανά μας συχνά παραμένουν απαρατήρητα. Αυτή η προσαρμογή στα βάσανα επιδεινώνεται από το γεγονός ότι μπερδεύουμε τις βλάβες με τη χαρά, όπως μαθαίνουμε στο Μάθημα: «Δεν αναγνωρίζεις πλέον τι είναι επώδυνο, όπως δεν γνωρίζεις τι είναι χαρούμενο, και είσαι πράγματι πολύ επιρρεπής να συγχέεις τα δύο. Η κύρια λειτουργία του Αγίου Πνεύματος είναι να σε διδάξει να τα διακρίνεις. Ό,τι φέρνει χαρά σε σένα είναι επώδυνο για το εγώ, και όσο έχεις αμφιβολία για το τι είσαι, θα είσαι σε σύγχυση σε σχέση με τη χαρά και τον πόνο» (Κ-7.X.3:4-6). Όταν το αληθινό βάθος και η οξεία ταλαιπωρία του συστήματος σκέψης του εγώ αναγνωρίζονται και γίνονται αφόρητα, λαμβάνονται μέτρα για να αποφασιστεί η απόρριψή του. Αυτός είναι ο σκοπός του Μαθήματος. Μέχρι τώρα, έχει σπαταληθεί τεράστια ποσότητα ενέργειας, χρόνου και χρημάτων κάνοντας συμβιβασμούς για να ζήσουμε με τον πόνο της ύπαρξης σε αυτόν τον κόσμο.

Η απόφαση να απορρίψουμε τον πόνο είναι αναπόφευκτη, επειδή η απόφαση να επιλέξουμε τον Θεό είναι αναπόφευκτη. Θα μπορούσαμε να παραφράσουμε ένα γνωστό απόσπασμα στην εισαγωγή του κειμένου ως εξής: «Είναι μια υποχρεωτική απόφαση. Μόνο ο χρόνος της απόφασής σου είναι θέμα της θέλησής σου» (Κ.εισ. 1:2-3). Από τη γέννησή μας, επιδιώκουμε να μειώσουμε ή να αποφύγουμε τον πόνο. Αυτή είναι μια φυσική παρόρμηση για τα φυσικά σώματα. Εάν δεν υπάρχει συγκεκριμένη παθολογία, είναι φυσικό να επιδιώκουμε να ανακουφίσουμε οποιαδήποτε φαντασιακή δυσφορία, είτε σωματική, είτε ψυχολογική είτε συναισθηματική, είτε το κάνουμε συνειδητά είτε ασυνείδητα. Το Άγιο Πνεύμα χρησιμοποιεί αυτήν τη φυσική αποστροφή προς τον πόνο για να μας οδηγήσει απαλά να κάνουμε μια άλλη επιλογή που θα τερματίσει τον πόνο μας και θα μας οδηγήσει έξω από την κόλαση.

Όταν φτάσουν στο όριο και έχουμε βαρεθεί τα βάσανα στον ψυχισμό μας, που προκαλούνται από τις καταστροφικές επιλογές μας που καθοδηγούνται από το εγώ, θα είμαστε πρόθυμοι να δεχτούμε τη βοήθειά Του και να βρούμε την ανακούφιση που προσφέρει η συγχώρεση: «Τώρα λοιπόν, δεν αρχίζεις να καταλαβαίνεις τι θα κάνει η συγχώρεση για σένα; Θα απομακρύνει από τον νου σου κάθε αίσθηση αδυναμίας, έντασης και κόπωσης. Θα απομακρύνει κάθε φόβο, ενοχή και πόνο. Θα αποκαταστήσει στην επίγνωσή σου το άτρωτο και τη δύναμη που ο Θεός έδωσε στον Υιό Του» (ΒΕΜ 1:62.3:2-5). Το να είμαστε ελευθερωμένοι από αδυναμία, ένταση και κόπωση, ελεύθεροι από φόβο και ενοχή, θα φαινόταν να είναι ένας αρκετά πειστικός λόγος για να αποφασίσουμε να απορρίψουμε τα βάσανα, για να μην αναφέρουμε την ειρήνη που θα τα αντικαταστήσει όταν είμαστε έτοιμοι να τα δεχτούμε.

Γαλλικό κείμενο:

 Décider de rejeter la souffrance