Μαθήματα 221 - 300
1. Η συγχώρεση αναγνωρίζει ότι αυτό που νόμιζες ότι σου έκανε ο αδελφός σου δεν έχει συμβεί. Δεν συγχωρεί τις αμαρτίες για να τις κάνει πραγματικές. Βλέπει ότι δεν υπήρχε καμία αμαρτία. Και με αυτή την οπτική, όλες οι αμαρτίες σου συγχωρούνται. Τι είναι η αμαρτία, εάν όχι μία ψευδής ιδέα για τον Υιό του Θεού; Η συγχώρεση απλώς βλέπει την ψευδότητά της και επομένως την αφήνει να φύγει. Αυτό που είναι πλεον ελεύθερο να πάρει τη θέση της είναι τώρα το Θέλημα του Θεού.
2. Μια σκέψη ασυγχωρησίας είναι αυτή που κάνει μια κρίση την οποία δεν θα αμφισβητήσει, αν και δεν είναι αληθής. Ο νους είναι κλειστός και δεν θα απελευθερωθεί. Η σκέψη προστατεύει την προβολή, σφίγγοντας τις αλυσίδες της, έτσι ώστε οι παραμορφώσεις να είναι πιο καλυμμένες και πιο σκοτεινές∙ λιγότερο εύκολα προσβάσιμες στην αμφιβολία και κρατημένες πιο μακριά από τη λογική. Τι μπορεί να μπει ανάμεσα σε μια παγιωμένη προβολή και τον στόχο που έχει επιλέξει ως τον επιθυμητό της στόχο;
3. Μια σκέψη ασυγχωρησίας κάνει πολλά πράγματα. Σε ξέφρενη δράση επιδιώκει τον στόχο της, στρεβλώνοντας και ανατρέποντας αυτό που θεωρεί ότι παρεμβαίνει στο μονοπάτι που επέλεξε. Η παραμόρφωση είναι ο σκοπός της, και το μέσο με το οποίο θα τον πετύχει επίσης. Ξεκινά τις μανιώδεις της προσπάθειες να συντρίψει την πραγματικότητα, χωρίς να προβληματίζεται για οτιδήποτε θα φαινόταν να αντικρούει την άποψή της.
4. Η συγχώρεση, από την άλλη, είναι ήσυχη και σιωπηλά δεν κάνει τίποτα. Δεν προσβάλλει καμία πτυχή της πραγματικότητας, ούτε επιδιώκει να τη στρεβλώσει για να φαίνεται όπως της αρέσει. Απλώς κοιτάζει, και περιμένει, και δεν κρίνει. Όποιος δεν θέλει να συγχωρήσει πρέπει να κρίνει, γιατί πρέπει να δικαιολογήσει την αποτυχία του να συγχωρήσει. Όποιος όμως θέλει να συγχωρήσει τον εαυτό του πρέπει να μάθει να καλωσορίζει την αλήθεια ακριβώς όπως είναι.
5. Μην κάνεις τίποτα, λοιπόν, και άφησε τη συγχώρεση να σου δείξει τι να κάνεις, μέσω Αυτού που είναι ο Οδηγός σου, ο Σωτήρας και ο Προστάτης σου, δυνατός σε ελπίδα και βέβαιος για την τελική σου επιτυχία. Σε έχει ήδη συγχωρήσει, γιατί αυτή είναι η λειτουργία Του, που Του έχει δοθεί από τον Θεό. Τώρα πρέπει να μοιραστείς τη λειτουργία Του και να συγχωρείς όποιον έχει σώσει, του οποίου την αθωότητα βλέπει και τον οποίο τιμά ως Υιό του Θεού.