Όνειρα ύπνου και όνειρα ξύπνιου

Ε: Τα γεγονότα, οι δραστηριότητες και οι σχέσεις μέσα στο «όνειρο ξύπνιου» μας αποτελούν τις σχολικές τάξεις μας και είναι οχήματα για να μάθουμε τα μαθήματα της συγχώρεσης. Έχουν «τα όνειρα ύπνου» μας μας κάποια ιδιαίτερη σημασία ή αξία στη διαδικασία εκμάθησης της συγχώρεσης και θα πρέπει οι αντιδράσεις μας σε αυτές τις εικόνες θα έπρεπε να είναι διαφορετικές από τις αντιδράσεις μας στα «όνειρα ξύπνιου» στο σχολείο μας;

Α: Είναι ο ίδιος νους που ονειρεύεται όνειρα τόσο ξύπνιου όσο και ύπνου. Και αυτό είναι ένα από τα πολλά κόλπα του εγώ, που προσπαθεί να μας κάνει να πιστέψουμε ότι υπάρχει μια πραγματική διαφορά μεταξύ των δύο, ώστε να πιστεύουμε ότι έχουμε ξυπνήσει ενώ στην πραγματικότητα συνέχεια κοιμόμαστε και βλέπουμε το ίδιο όνειρο διαχωρισμού με διαφορετικές μορφές. Μία από τις πιο σημαντικές νέες προοπτικές που μας φέρνουν τα όνειρα ύπνου μας όταν περνάμε σε αυτό που φαίνεται ως μια κατάσταση ξυπνήματος είναι να μας δείξουν ότι ο νους μας έχει τη δύναμη να επινοήσει έναν κόσμο στα όνειρα που φαίνεται πολύ πραγματικός όταν τον βιώνουμε - έναν κόσμο που επινοήθηκε αποκλειστικά για να εξυπηρετήσει τις προσωπικές μας ανάγκες. Ο Ιησούς ασχολείται με αυτή την πτυχή των ονείρων ύπνου μας σε ένα πολύ σαφές σημείο:

«Στα όνειρα δεν εμφανίζεται ένας κόσμος που φαίνεται πολύ πραγματικός; … Και όσο τον βλέπεις, δεν αμφιβάλεις ότι είναι πραγματικός. ³Όμως, αυτός είναι ένας κόσμος προφανώς μέσα στον νου σου, που φαίνεται να βρίσκεται έξω του. ⁴Δεν ανταποκρίνεσαι σε αυτόν σαν να τον έφτιαξες, ούτε συνειδητοποιείς ότι τα συναισθήματα που το όνειρο παράγει πρέπει να προέρχονται από σένα… Φαίνεται να ξυπνάς, και το όνειρο έχει φύγει. Όμως αυτό που δεν καταφέρνεις να αναγνωρίσεις είναι ότι αυτό που προκάλεσε το όνειρο δεν έφυγε μαζί του. ¹⁰Η επιθυμία να φτιάξεις έναν άλλο κόσμο, που δεν είναι πραγματικός, παραμένει μαζί σου. Και αυτό που φαίνεται να βλέπεις όταν ξυπνάς δεν είναι παρά μία άλλη μορφή του ίδιου κόσμου που βλέπεις στα όνειρά σου. ¹²Όλος ο χρόνος σου αναλώνεται σε όνειρα. ¹³Τα όνειρα του ύπνου σου και του ξύπνιου σου έχουν διαφορετικές μορφές, και αυτό είναι όλο. ¹⁴Το περιεχόμενό τους είναι το ίδιο. ¹⁵Αυτά είναι οι διαμαρτυρίες σου ενάντια στην πραγματικότητα, και η έμμονη και παράλογη ιδέα σου ότι μπορείς να την αλλάξεις» (Κ-18.II.1:1; 5:2-4, 8-15).

Στα όνειρα του ύπνου μας, έχουμε την ίδια επιλογή δασκάλου όπως και όταν είμαστε «ξύπνιοι», και ίσως με την πάροδο του χρόνου διαπιστώσουμε ότι μπορούμε να επιλέξουμε τη συγχώρεση ενώ κοιμόμαστε, όταν συνειδητοποιήσουμε ότι οι κρίσεις μας στο όνειρο είναι αδικαιολόγητες. Μπορεί ακόμη και να γίνουμε συνειδητοί ονειρευόμενοι που συνειδητοποιούν στη μέση ενός ονείρου ότι το νυχτερινό όνειρο είναι μια επινόηση του δικού τους νου, προμηνύοντας την συνειδητοποίηση που τελικά θα έρθει όταν είναι ξύπνιοι. Τα όνειρα ύπνου μας μάς δίνουν επίσης την ευκαιρία να κατανοήσουμε την αληθινή έννοια της συγχώρεσης στην οποία προσπαθεί να μας οδηγήσει ο Ιησούς, όταν συνειδητοποιούμε μόλις ξυπνήσουμε ότι η πηγή κάθε αντιπαλότητας που βιώνουμε στα «όνειρα ύπνου» μας, δεν έχει καμία σχέση με αυτό που μας κάνει οποιοσδήποτε. Η αντιπαλότητά μας δεν αντανακλά τίποτα περισσότερο από μια απόφαση στον νου μας να αντιπαλεύουμε και στη συνέχεια να αποδίδουμε την απώλεια της ειρήνης σε μια αιτία που φαίνεται να είναι εξωτερική προς εμάς. Η συνειδητοποίηση ότι αυτό κάνουμε και στα όνειρά μας όταν είμαστε ξύπνιοι αποτελεί τη βάση της διαδικασίας συγχώρεσης, όπως μας την παρουσιάζει ο Ιησούς στο Μάθημα: «Δεν είμαι ποτέ ταραγμένος για τον λόγο που νομίζω» […] «Είμαι ταραγμένος επειδή βλέπω κάτι που δεν υπάρχει» (ΒΕΜ-I.5,6). «Η συγχώρεση αναγνωρίζει ότι αυτό που νόμιζες ότι σου έκανε ο αδελφός σου δεν συνέβη» (ΒΕΜ-II.1.1:1). Όταν μπορέσουμε να μεταφέρουμε αυτή την επίγνωση από τα όνειρα του ύπνου μας στα όνειρα του ξύπνιου μας, θα είμαστε σε καλό δρόμο για να αφυπνιστούμε από όλα τα όνειρα του διαχωρισμού μας.

Γαλλικό κείμενο:

 Rêves endormis et rêves éveillés