Η μελέτη του Μαθήματος προκαλεί θλίψη

Ε: Μελετάω το Μάθημα εδώ και αρκετό καιρό. Ανακαλύπτω ότι η ξεχωριστότητα είναι μάταιη και αρχίζω να διακρίνω τις προθέσεις, τις αποστροφές και τους χειρισμούς του εγώ. Αλλά έχω ανιχνεύσει μια θλίψη ή φόβο λόγω του κενού που προκύπτει όταν αφήνω την ξεχωριστότητα που επιδιώκει να διατηρηθεί μέσω υλικών πραγμάτων, σχέσεων και άλλων συναφών. Τι θα προτείνατε για να μας βοηθήσετε να ξεπεράσουμε αυτό το εμπόδιο ή να διασχίσουμε το πέπλο, ώστε να μπορούμε να βλέπουμε τους πάντες με μια θεραπευμένη αντίληψη; Το κενό μερικές φορές φαίνεται μεγάλο και βαθύ, και επομένως τρομακτικό.

Α: Η εμπιστοσύνη είναι απαραίτητη όταν είστε σ’ αυτό το σημείο της πορείας. Σε κάποιο σημείο, ο Ιησούς μας παρακαλεί: «Μην δίνεις πνοή ζωή στο καταρρέον εγώ σου» (Κ-17.V.8:4), και μας καθησυχάζει: «Ο θάνατος της ξεχωριστότητας δεν είναι ο θάνατός σου, αλλά το ξύπνημά σου στην αιώνια ζωή» (Κ-24.II.14:4). Αυτά τα λόγια, μεταξύ πολλών άλλων, είναι χρήσιμες υπενθυμίσεις όταν περνάμε δύσκολες στιγμές ότι, πρώτον, ο Ιησούς γνωρίζει τι περνάμε και, δεύτερον, ότι όλα θα πάνε καλά αν απλώς συνεχίσουμε να εφαρμόζουμε τη συγχώρεση.

Οι περισσότεροι μαθητές περνούν από αυτό που περιγράψατε. Κάποιος το παρομοίασε με το να βρίσκεσαι σε μια αποβάθρα με το ένα πόδι στην αποβάθρα και το άλλο στην άκρη μιας βάρκας που ξαφνικά αρχίζει να απομακρύνεται. Είναι δυσάρεστο, για να μην πω περισσότερα! Μερικές φορές αυτή η εμπειρία καθρεφτίζει τη διάσημη «σκοτεινή νύχτα της ψυχής» που αναφέρεται στην πνευματική βιβλιογραφία. Αυτό εξετάζεται στο Εγχειρίδιο Δασκάλων στην ενότητα «Ανάπτυξη της Εμπιστοσύνης», όπου ο Ιησούς περιγράφει το πέμπτο στάδιο ως «μια περίοδο ξεβολέματος» (ΕΔ-4.Ι.7:1). Δεν είσαι πλέον τόσο σταθερά προσδεδεμένος στην ξεχωριστότητα, αλλά ούτε έχεις προχωρήσει εντελώς, επειδή βαθιά μέσα στον νου σου ξέρεις ότι το να αφήνεις την ξεχωριστότητα σημαίνει να αφήνεις την ταυτότητά σου ως χωριστό, ανεξάρτητο άτομο. Αυτός είναι ο υποκείμενος φόβος. Αν το αναγνωρίσεις αυτό και φέρεις αυτόν τον φόβο στην αγάπη του Ιησού μέσα στον νου σου, θα νιώσεις καλύτερα.

Δεν υπάρχει τρόπος να παραλείψετε αυτό το βήμα της διαδικασίας, αν θέλετε να καταλήξετε στο «σωστό μέρος». Δεν πρέπει να αναγκάσετε τον εαυτό σας να εγκαταλείψει μια σχέση ή κάτι στον κόσμο που σας φέρνει ακόμα ευχαρίστηση, ούτε πρέπει να εξαναγκάσετε να δείτε τους πάντες με μια θεραπευμένη αντίληψη. Αν θέλατε πραγματικά να πάτε πέρα από την αντίληψη των ξεχωριστών συμφερόντων, θα ήσασταν ήδη εκεί. Επομένως, είναι εξαιρετικά χρήσιμο να είστε ειλικρινείς σχετικά με την απροθυμία σας να αφήσετε την ξεχωριστότητα. Μπορείτε επίσης να αναρωτηθείτε πώς θα νιώθατε αν είχατε σχέσεις με άλλους χωρίς την ξεχωριστότητα. Μερικές φορές, αυτό αποκαλύπτει ένα στοιχείο μέσα στον εαυτό σας που δεν γνωρίζατε, μια πηγή αντίστασης της οποίας την παρουσία δεν ξέρατε. Με λίγα λόγια: απλώς να είστε υπομονετικοί και να έχετε εμπιστοσύνη στη διαδικασία.

Γαλλικό κείμενο:

 L’étude du Cours provoque de la tristesse