Πώς να ακούσουμε τη φωνή του Αγίου Πνεύματος;
Ε: Αναζητώντας την «Φωνή» του Αγίου Πνεύματος, υπάρχει κάποια συγκεκριμένη μέθοδος ή πρακτική που διευκολύνει την ακρόαση αυτής της Φωνής; Το Μάθημα φαίνεται να λέει ότι πολύ λίγοι άνθρωποι μπορούν να την ακούσουν, και αυτό φαίνεται να εμποδίζει την πρακτική της συγχώρεσης.
Α: Το μεγαλύτερο εμπόδιο που μας εμποδίζει να ακούσουμε την Φωνή του Αγίου Πνεύματος είναι οι βραχνές κραυγές του εγώ. Στο Μάθημα, διαβάζουμε ότι το Άγιο Πνεύμα είναι μια «ήσυχη, μικρή φωνή» (Κ-21.V.1:6). Αντί να αναζητούμε αυτήν τη Φωνή (η οποία είναι πάντα μαζί μας), μπορούμε να εξασκήσουμε την συγχώρεση δίνοντας προσοχή στις σκέψεις που εκφράζουν αυτές τις κραυγές στον νου μας και πνίγουν την Φωνή του Αγίου Πνεύματος. Οι σκέψεις διαχωρισμού, κρίσης και επίθεσης μπορούν να γίνουν αντιληπτές ως αυτό που είναι: προσπάθειες υπεράσπισης της εγωικής μας ταυτότητας, για να αποδείξουμε ότι έχουμε δίκιο και ο Θεός κάνει λάθος, ότι η ενοχή είναι δικαιολογημένη, για να αναφέρουμε μόνο μερικές. Η αναγνώριση αυτών των σκέψεων και η αποδοχή της ευθύνης για την επιλογή τους, ακριβώς για να μην ακούσουμε την Φωνή του Αγίου Πνεύματος, είναι η αρχή της εξάσκησης της συγχώρεσης και της ακρόασης της Φωνής Του. Αν το θέλουμε, έχουμε την δυνατότητα να επιλέξουμε να ακούσουμε την Φωνή του Αγίου Πνεύματος, η οποία μπορεί να μην είναι μια φωνή με την παραδοσιακή έννοια, αλλά μάλλον η ίδια η αναγνώριση ότι κάνω λάθος στον τρόπο που αντιλαμβάνομαι μια κατάσταση, ένα άτομο ή ένα συμβάν, και η επιθυμία να το δω διαφορετικά. Εκείνην τη στιγμή, η ίδια η αναγνώριση, η επιθυμία και η πράξη του να το δούμε διαφορετικά είναι η Φωνή του Αγίου Πνεύματος. Όλοι καλούνται να ακούσουν το Άγιο Πνεύμα με αυτόν τον τρόπο. Μπορεί να υπάρχουν άνθρωποι που πράγματι ακούν την Φωνή του Αγίου Πνεύματος ως φωνή, αλλά αυτό δεν είναι απαραίτητο για την εξάσκηση της συγχώρεσης.
Γαλλικό κείμενο: