Οι κανόνες για την απόφαση

Ε: Δεν είμαι σίγουρος/η ότι κατανοώ πλήρως τους Κανόνες για λήψη Αποφάσεων (Κεφάλαιο 30.I). Αναφέρονται αυτές οι αποφάσεις απλώς σε καθημερινές αποφάσεις, όπως τι να φάμε ή τι να φορέσουμε; Ή σχετίζονται περισσότερο με αυτό που νιώθουμε και σκεφτόμαστε;

Α: Κατά μία έννοια, είναι και τα δύο. Ξεκινάμε με τις αποφάσεις ή τις επιλογές που κάνουμε στο φυσικό επίπεδο, επειδή εκεί πιστεύουμε ότι βρισκόμαστε. Ωστόσο, ως φοιτητές που ξεκινούν το Κεφάλαιο 30, γνωρίζουμε πλέον την ύλη του Μαθήματος αρκετά καλά ώστε να γνωρίζουμε ότι τελικά, ο Ιησούς μας μιλάει πάντα για το τι συμβαίνει στο επίπεδο του νου - δηλαδή, στο επίπεδο της επιλογής μεταξύ του περιεχομένου της αγάπης ή του φόβου, και όχι για την επιλογή μεταξύ των πολλών μορφών που μας παρουσιάζει ο κόσμος.

Οι επτά «κανόνες» για τη λήψη αποφάσεων δεν πρέπει να εκλαμβάνονται κυριολεκτικά, αλλά μας είναι χρήσιμοι για να μας θυμίζουν ότι η λήψη της «ορθής» απόφασης είναι μια διαδικασία. Δηλαδή, χρειάζεται χρόνος και εξάσκηση για να μάθουμε ότι έχουμε την επιλογή του δασκάλου με τον οποίο παίρνουμε τις αποφάσεις. Και η λήψη της «ορθής» απόφασης δεν σημαίνει απαραίτητα ότι επιλέγουμε τον Ιησού ή το Άγιο Πνεύμα. Αυτό που σημαίνει είναι ότι αναγνωρίζουμε ότι έχουμε την επιλογή μεταξύ του ενός ή του άλλου, ή την επιλογή του εγώ. Ως εγώ, δεν έχουμε πραγματικά κανένα κίνητρο να επιλέξουμε τον Ιησού ή το Άγιο Πνεύμα, εκτός από το ότι το Μάθημα μας λέει ότι θα νιώθαμε καλύτερα αν το κάναμε. Και αυτός δεν είναι επαρκής λόγος για να το επιλέγουμε με συνέπεια. Ένας επαρκής λόγος, ωστόσο, είναι να συνεχίσουμε να παίρνουμε αποφάσεις με βάση το εγώ και να αναγνωρίζουμε το κόστος τέτοιων αποφάσεων. Η απόρριψη της αγάπης του Θεού δεν μπορεί παρά να οδηγήσει σε ενοχή, αφού είναι ένα θραύσμα, μια σκιά της αρχικής μας απόφασης να απορρίψουμε τον Θεό επιλέγοντας να διαχωριστούμε από την αγάπη Του και να μείνουμε μόνοι. Αυτή η ενοχή είναι η πηγή όλου του πόνου και των δεινών μας. Στο Μάθημα διαβάζουμε: «Από όλες τις πολλές αιτίες που αντιλαμβανόσουν ότι σου προκαλούν πόνο και βάσανα, η ενοχή σου δεν ήταν ανάμεσά τους» (Κ-27.VII.7:4). Είναι μόνο όταν συνδέουμε τον πόνο μας με τις αποφάσεις μας που η επιλογή αποκτά νόημα. Όταν φτάσουμε σε αυτό το σημείο, είναι σαφές με ποιον θα επιλέξουμε να αποφασίσουμε: «Ποιος, με την αγάπη του Θεού να τον στηρίζει, θα μπορούσε να δυσκολευτεί να κάνει την επιλογή μεταξύ θαυμάτων και δολοφονίας;» (Κ-23.IV.9:8).

Σημείωση: Για πιο βαθιές εξηγήσεις σχετικά με αυτό το σημαντικό τμήμα του Μαθήματος, ανατρέξτε στην ενότητα «Κανόνες για  Αποφάσεις» (Rules for Decision) στον ιστότοπο www.facim.org, μια αγγλική καταταγραφή αποσπασμάτων από ένα εργαστήριο του Kenneth Wapnick, στην καρτέλα «σειρά αποσπασμάτων», η οποία είναι επίσης διαθέσιμη (στα αγγλικά) στο σύνολό της σε CD/MP3 στον ίδιο ιστότοπο.

Γαλλικό κείμενο:

 « Les règles pour la décision »