Ένα κάλεσμα που δεν έγινε ποτέ

Ε: Σε τι αναφέρεται το Μάθημα όταν λέει, «Δεν θα υπάρξει καμία επίθεση ενάντια στην επιθυμία σου αν ακούς ένα κάλεσμα που δεν έγινε ποτέ»; (Κ-31.II.8:5)

Α: Το «κάλεσμα που δεν έγινε ποτέ» αναφέρεται στο «κάλεσμα» να είμαστε χωρισμένοι από τον Θεό, το οποίο ακούμε συνεχώς στον εσφαλμένο μας νου. Είναι αδύνατο να χωριστείς από το όλον, από τα πάντα. επομένως, το κάλεσμα «δεν έγινε ποτέ». Αυτός είναι ένας άλλος τρόπος να δηλώσουμε την αρχή της Εξιλέωσης ότι ο χωρισμός δεν έγινε ποτέ στην πραγματικότητα. Ούτε θα τιμωρηθούμε για την επιθυμία μας να ακούσουμε το κάλεσμα που μας λέει ότι η ξεχωριστή ατομική μας ταυτότητα είναι πραγματική. Σε ένα διαφορετικό πλαίσιο, ο Ιησούς λέει ουσιαστικά το ίδιο πράγμα: «Αυτή είναι η υπόσχεσή σου να μην επιτρέψεις ποτέ στην ενότητα να σε καλέσει έξω από τον διαχωρισμό» (Κ-19.IV.Δ.3:4). Αλλά δεν κουράζεται να μας υπενθυμίζει ότι δεν είναι αμαρτία που χρήζει τιμωρίας το να προτιμούμε να υπάρχουμε ως ατομικό ον και να επινοούμε έναν Θεό κατ' εικόνα μας αντί να ανταποκρινόμαστε στο κάλεσμα του Αγίου Πνεύματος, το οποίο μας προσκαλεί να επιστρέψουμε στην πραγματική μας ταυτότητα ως νους, ως Χριστός. Αυτό σημαίνει το «Δεν θα υπάρξει επίθεση». Διορθώνει τις παραδοσιακές βιβλικές απόψεις ενός προσβεβλημένου και εκδικητικού Θεού που απαιτεί να εξιλεωθούν οι αμαρτίες των παιδιών Του με θυσία.

Γαλλικό κείμενο:

 «Un appel qui n’a jamais été fait»