Η φαινομενική έλλειψη προόδου
Ε: Μου φαίνεται ότι όσο περισσότερο μελετώ το Ένα Μάθημα στα Θαύματα, τόσο περισσότερο νιώθω ότι πηγαίνω προς τα πίσω αντί να πηγαίνω μπροστά. Ο νους μου είναι πιο θορυβώδης από ποτέ. Γιατί συμβαίνει αυτό;
Α: Η οπτική του Μαθήματος είναι χρήσιμη από αυτή την άποψη: «Μην θέτεις τον εαυτό σου επικεφαλής σ’ αυτό [την αφύπνιση στη γνώση], γιατί δεν μπορείς να διακρίνεις ανάμεσα στην πρόοδο και στην οπισθοχώρηση. Μερικές από τις μεγαλύτερες προόδους σου, τις έχεις κρίνει ως αποτυχίες, και μερικές από τις βαθύτερες οπισθοχωρήσεις σου, τις έχεις αξιολογήσει ως επιτυχίες» (Κ-18.V.1:5-6). Το γεγονός είναι ότι δεν γνωρίζουμε πραγματικά πού βρισκόμαστε στην πρόοδό μας: δεν ξέρουμε καν αν πηγαίνουμε προς τα πίσω ή προς τα εμπρός. Είναι σημαντικό να το θυμόμαστε αυτό αφού μελετάμε το Μάθημα, ώστε να μην σπαταλάμε πολύ χρόνο και προσπάθεια στο να κρίνουμε ή να αξιολογήσουμε εμείς τον εαυτό μας.
Είναι πολύ πιθανό ότι ο «θόρυβος» μέσα στον νου σας, που φαίνεται πιο παρών από ποτέ, υπήρχε πριν ξεκινήσετε να μελετάτε το Μάθημα: η διαφορά είναι ότι τώρα έχετε επίγνωση γι’ αυτό. Τώρα ξέρετε ότι έχετε έναν νου, και ότι είναι θορυβώδης: αυτό ακριβώς μας βοηθά να μάθουμε το Μάθημα. Ξεκινάμε την πρακτική μας μαθαίνοντας πρώτα να μην αρνούμαστε ότι χρησιμοποιούμε αυτόν τον θόρυβο για να πνίξουμε «τη φωνή του Θεού, μια ήσυχη, μικρή φωνή» (Κ-21.V.1:6), του Αγίου Πνεύματος. Δεδομένου ότι η άρνηση είναι μέρος της στρατηγικής άμυνας που έχει το εγώ, το να αρχίσουμε να ακούμε τους θορυβώδεις νόες μας είναι ένα πρώτο βήμα προς την αποδόμηση της άρνησης. Στο μέτρο που δεσμευόμαστε να μελετήσουμε το Μάθημα πιο βαθιά, ο θόρυβος μπορεί να φανεί πιο δυνατός λόγω της αντίστασής μας. Η ταυτότητα του εγώ μας αισθάνεται απειλούμενη από αυτά που μαθαίνουμε και αρχίζει να αμύνεται με διάφορους τρόπους, ένας από τους οποίους είναι ένας θορυβώδης νους. Αυτό είναι επίσης ένα στρατήγημα του εγώ για να μας πείσει να εγκαταλείψουμε την αναζήτησή μας για την αλήθεια, επειδή μας λέει ότι θα «γίνουμε χειρότερα». Η αποστολή μας είναι να αρχίσουμε να δίνουμε προσοχή σε όλη αυτή τη φλυαρία στον νου μας, αφού είναι ενδεικτικό του τι πιστεύουμε. Όλος ο σκοπός της εκπαίδευσης του νου μέσω του Μαθήματος είναι να αποκαλύψει τις σκέψεις, τις κρίσεις, τις πεποιθήσεις και τα ψέματα που είναι κρυμμένα μέσα στον νου μας , που αποτελούν την αιτία της ενοχής και του φόβου μας. Τα καλά νέα είναι ότι «η ήσυχη μικρή Φωνή για τον Θεό, δεν καταπνίγεται από όλα τα κακόφωνα ουρλιαχτά και ανούσια παραληρήματα του εγώ για εκείνους θέλουν να την ακούσουν» (Κ-21.V.1:6). Θα συλλάβουμε αυτό που μας εμπνέει όταν ακούσουμε και συγχωρήσουμε όλες τις αντιρρήσεις μας.
Γαλλικό κείμενο: