Τι σημαίνει η "μαγεία";
Ε: Τι σημαίνει η λέξη «μαγεία» όπως χρησιμοποιείται στο Μάθημα στα Θαύματα;
Α: Η μαγεία είναι:
«μια προσπάθεια επίλυσης ενός προβλήματος που δεν υπάρχει […] η ενοχή προβάλλεται από τον νου μας σε έναν άλλο (επίθεση) ή στο σώμα μας (ασθένεια) και εμείς προσπαθούμε να διορθώσουμε αυτό, αντί να την αφήσουμε να ανατραπεί στον νου μας φέρνοντάς την στο Άγιο Πνεύμα» (μετάφραση από το Γλωσσάρι-Ευρετήριο του Kenneth Wapnick για το ACIM, https://www.facim.org).
Το εγώ χρησιμοποιεί μαγεία για να ερμηνεύσει οποιοδήποτε πρόβλημα ή σύγκρουση. Βλέπει το πρόβλημα ως κάτι έξω από τον νου και επιδιώκει να το επιλύσει με εξωτερικά μέσα. Όταν επιλέγουμε να πιστέψουμε αυτή την εκδοχή του εγώ και να ταυτιστούμε με το σύστημα σκέψης του, χρησιμοποιούμε μαγεία για να λύσουμε τα προβλήματά μας και φαίνεται να λειτουργεί. Για παράδειγμα, όταν παίρνουμε μια ασπιρίνη για έναν πονοκέφαλο και ο πόνος εξαφανίζεται, πιστεύουμε ότι η ασπιρίνη τον έχει εξαλείψει. Το Μάθημα διδάσκει ότι αυτό που πραγματικά συμβαίνει είναι μια απόφαση στον νου να βιώσει τον πόνο με τη μορφή πονοκεφάλου και στη συνέχεια μια απόφαση στον νου ενάντια στον πόνο, που συμβολίζεται με τη λήψη μιας ασπιρίνης.
«Ειδικά στοιχεία φαίνεται να του χορηγούνται [δηλαδή, φάρμακα] όμως αυτά απλώς δίνουν μορφή στην δική του επιλογή. Τα επιλέγει προκειμένου να δώσει απτή μορφή στις επιθυμίες του. Και αυτό είναι που κάνουν αυτά, και τίποτα άλλο. Στην πραγματικότητα, δεν χρειάζονται καθόλου» (ΕΔ-5.II.2:8-11).
Εξυπακούεται ότι, δεν υπάρχει τίποτα κακό στη χρήση μορφών «μαγείας» — χρημάτων, ρούχων, κοινωνικών επαφών, φαρμάκων κλπ. Στην πραγματικότητα, δεν μπορούμε να λειτουργήσουμε σε αυτόν τον κόσμο χωρίς αυτές και δεν θα έπρεπε να νιώθουμε ενοχές ή «μη πνευματικοί» όταν τις χρησιμοποιούμε. Αλλά μπορούμε να το κάνουμε αυτό χωρίς να τις εμποτίσουμε με τη δύναμη να μας κάνουν πραγματικά ευτυχισμένους ή να καλύψουν την πραγματική μας ανάγκη, η οποία είναι να ενωθούμε με το Άγιο Πνεύμα, τη ανάμνηση του Θεού, εν πνεύματι.
Η ίδια αρχή της μαγείας λειτουργεί κάθε φορά που πιστεύουμε ότι μπορούμε να επιφέρουμε αλλαγή στον κόσμο λύνοντας συγκρούσεις μέσω αλλαγών στη συμπεριφορά, χωρίς ποτέ να συνειδητοποιούμε ότι η σύγκρουση προέρχεται από τον νου μας και ότι μόνο εκεί μπορεί να λυθεί πραγματικά. Το Μάθημα μάς ζητά να μάθουμε να αναγνωρίζουμε το πρόβλημα εκεί που βρίσκεται, στον νου, ώστε να μπορεί να θεραπευτεί:
«[…] οι αποφάσεις είναι του νου, όχι του σώματος. Αν η ασθένεια δεν είναι παρά μια λανθασμένη προσέγγιση για την επίλυση προβλημάτων, αυτή είναι μια απόφαση. Και αν είναι μια απόφαση, είναι ο νους, και όχι το σώμα, που την παίρνει» (ΕΔ-5.II.1:4-6).
Στο βιβλίο Μάθημα στα Θαύματα, διαβάζουμε επίσης ότι υπάρχει μόνο ένα πρόβλημα - η σκέψη του διαχωρισμού από τον Θεό. Η πίστη σε αυτήν τη σκέψη είναι η αιτία τεράστιας ενοχής και συναισθημάτων κενού, απελπισίας και ελλείμματος. Αυτό μας ωθεί να επιδιώκουμε να καλύψουμε αυτές τις ανάγκες και να ανακουφίσουμε τον πόνο μας εξωτερικά μέσω της μαγείας, καθιστώντας ολόκληρο τον κόσμο μια «μαγική παράσταση»:
«Σε αυτόν τον κόσμο, εσύ πιστεύεις ότι συντηρείσαι από τα πάντα εκτός από τον Θεό. Η πίστη σου έχει εναποτεθεί στα πιο ασήμαντα και παράλογα σύμβολα: χάπια, χρήματα, «προστατευτικά» ρούχα, επιρροή, κύρος, να είσαι αρεστός, να γνωρίζεις τα «σωστά» άτομα και μια ατελείωτη λίστα από μορφές του τίποτα, στις οποίες αποδίδεις μαγικές δυνάμεις» (ΒΕΜ-I.50.1:2-3).
Όποια μορφή μαγείας κι αν επιλέξουμε, δεν θα λειτουργήσει πραγματικά. Το Μάθημα μάς ζητά να αναιρέσουμε την πίστη μας στη μαγεία αναγνωρίζοντας το πρόβλημα:
«Εάν μπορούσες να αναγνωρίσεις ότι το μόνο σου πρόβλημα είναι ο διαχωρισμός, όποια μορφή κι αν πάρει, θα μπορούσες να δεχτείς την απάντηση γιατί θα έβλεπες πόσο σχετική είναι. Εάν αντιλαμβανόσουν την υποκείμενη σύνδεση όλων των προβλημάτων που φαίνεται να αντιμετωπίζεις, θα καταλάβαινες ότι έχεις το μέσο για να τα λύσεις όλα. Και θα χρησιμοποιούσες το μέσο, επειδή θα αναγνώριζες το πρόβλημα» (ΒΕΜ-I.79.6:2-4).
Το «μέσο» που έχουμε είναι η δύναμη του νου μας να επιλέγει, και η επιλογή μας είναι πάντα μεταξύ της μαγείας και του θαύματος, μεταξύ του να κοιτάμε έξω από τον εαυτό μας με ψευδαίσθηση και να στρεφόμαστε μέσα μας, στον νου μας, εκεί που οι αποφάσεις μας μπορούν να αλλάξουν.
Γαλλικό κείμενο: