Πώς μπορούμε να φέρουμε ειρήνη στον νου των άλλων;
Ε: Πώς μπορώ να μιλήσω στον Ιησού για να φέρω ειρήνη στον νου κάποιου που είναι ταραγμένος, μπερδεμένος, και φοβισμένος, όταν δεν μπορώ να επικοινωνήσω απευθείας με αυτό το άτομο (λεκτικά ή με άλλο τρόπο); Και είναι δυνατό, δεδομένου του πόσο δύσκολο είναι συχνά (για να το θέσω ήπια) να φέρει κανείς ειρήνη στον δικό του νου;
Α: Δεδομένου ότι το Μάθημα μάς λέει ότι η ειρήνη είναι το αποτέλεσμα της επιλογής να ταυτιστούμε με το Άγιο Πνεύμα ή τον Ιησού στον νου μας, δεν είναι πραγματικά δυνατό να ζητήσουμε από τον Ιησού να φέρει ειρήνη στον νου ενός άλλου ατόμου (ΒΕΜ-5.III.1.1-3,3:6). Επιπλέον, ο Ιησούς δεν φέρνει ειρήνη στον νου μας. Το Μάθημα διδάσκει ότι η έλλειψη ειρήνης προέρχεται από μια επιλογή που έχουμε κάνει στον νου μας να ταυτιστούμε με κάποιο τρόπο με το σύστημα σκέψης του εγώ. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα ένα αίσθημα ενοχής που αντικαθιστά την ειρήνη στη συνείδησή μας. Ο νους αυτού του ταραγμένου, φοβισμένου ατόμου φωνάζει για βοήθεια. Για να τους βοηθήσουμε, πρέπει πρώτα να αναγνωρίσουμε ότι είναι μια επιλογή που έχουν κάνει και να αποδεχτούμε την ικανότητα του νου τους να επιλέξει διαφορετικά. Στη συνέχεια, εξετάζουμε τον νου μας για όλες τις κρίσεις που έχουμε γι' αυτό και για τυχόν ανησυχίες που μπορεί να νιώθουμε, και έτσι αναγνωρίζουμε τη δική μας ανάγκη για θεραπεία. Η «προσευχή» μας για τους άλλους ξεκινά με το αίτημά μας προς το Άγιο Πνεύμα ή τον Ιησού να μας βοηθήσει να αφήσουμε τις κρίσεις και τις λανθασμένες αντιλήψεις μας για τον εαυτό μας και τους άλλους. Αυτό πηγάζει από το γεγονός ότι αν, σύμφωνα με την αντίληψή μας, κάποιος άλλος χρειάζεται ή δεν χρειάζεται ειρήνη, εμείς, όπως λέτε, έχουμε πρώτα αντιληφθεί αυτή την έλλειψη μέσα μας. Αν πραγματικά αφήσουμε πίσω μας τις λανθασμένες αντιλήψεις μας και δεχτούμε τη διόρθωση του Αγίου Πνεύματος, θα βιώσουμε ειρήνη.
Στη συνέχεια, η ειρήνη στον νου μας επεκτείνεται σε ολόκληρη την Υιότητα του Θεού και ενώνεται με την ειρήνη που υπάρχει ήδη σε κάθε νου, είτε επιλέγει να το συνειδητοποιήσει είτε όχι. Αυτή είναι η διαδικασία με την οποία «προσφέρουμε» ειρήνη σε έναν αδελφό ή αδελφή. Αυτό που συμβαίνει στην πραγματικότητα συμβαίνει πάντα στον δικό μας νου. Δεν υπάρχει λόγος να επικοινωνούμε εξωτερικά με το άλλο άτομο. Επιλέγοντας την ειρήνη οι ίδιοι, υπενθυμίζουμε στους άλλους ότι η ειρήνη είναι μέσα τους, αλλά ούτε εμείς ούτε ο Ιησούς μπορούμε να επιλέξουμε για κάποιον άλλο. Όπως μας λέει ο Ιησούς:
«Δεν μπορώ να επιλέξω για σένα [ή για οποιονδήποτε άλλον], αλλά μπορώ να σε βοηθήσω να κάνεις τη σωστή επιλογή για τον εαυτό σου» (Κ-3.IV.7:1).
Μόλις επιτρέψουμε στις σκέψεις του Αγίου Πνεύματος να αντικαταστήσουν τις δικές μας, Εκείνο θα μας καθοδηγήσει ώστε να ενεργούμε προς αυτό το άτομο με αγάπη ή να μην ενεργούμε καθόλου. Αυτό θα συμβεί υπό την καθοδήγηση του Αγίου Πνεύματος, αν έχουμε κάνει το «καθήκον» μας όπως περιγράφεται παραπάνω. Έτσι μπορείτε να βιώσετε την ακόλουθη προσευχή από το Κείμενο, μια προσευχή που περιέχει την απάντηση στην αναζήτησή σας για ειρήνη καθώς και σε αυτήν του φίλου σας:
«Επιθυμώ αυτή την άγια στιγμή για τον εαυτό μου, ώστε να μπορέσω να τη μοιραστώ με τον αδελφό μου, τον οποίο αγαπώ.
Δεν είναι δυνατόν να την έχω χωρίς αυτόν, ή αυτός χωρίς εμένα.
Όμως, είναι απολύτως δυνατό για εμάς να τη μοιραστούμε τώρα.
Και έτσι επιλέγω αυτή τη στιγμή για να προσφέρω στο Άγιο Πνεύμα, ώστε η ευλογία Του να κατέλθει πάνω μας και να μας κρατήσει και τους δύο εν ειρήνη» (Κ-18.V.7:3-6).
Γαλλικό κείμενο:
Comment apporter la paix à l’esprit d’autrui?