Μάθημα 197
Δεν μπορεί παρά την ευγνωμοσύνη μου να κερδίζω.
1. Αυτό είναι το δεύτερο βήμα που κάνουμε για να ελευθερώσουμε τον νου σου από την πίστη σε εξωτερική δύναμη που αντιτίθεται στη δική σου. Κάνεις προσπάθειες για καλοσύνη και συγχώρεση. Αλλά τις στρέφεις ξανά σε επίθεση, εκτός αν βρεις εξωτερική ευγνωμοσύνη και άφθονες ευχαριστίες. Τα δώρα σου πρέπει να ληφθούν με τιμή, αλλιώς θα αποσυρθούν. Και έτσι νομίζεις ότι τα δώρα του Θεού είναι δάνεια στην καλύτερη περίπτωση∙ στη χειρότερη, απάτες που θα σου στερούσαν τις άμυνές σου για να διασφαλίσουν πως όταν Αυτός χτυπήσει δεν θα αποτύχει να σκοτώσει.
2. Πόσο εύκολα μπερδεύονται ο Θεός και η ενοχή από εκείνους που δεν ξέρουν τι μπορούν να κάνουν οι σκέψεις τους. Αρνήσου τη δύναμή σου και η αδυναμία πρέπει να γίνει σωτηρία για σένα. Δες τον εαυτό σου δεσμευμένο, και τα κάγκελα γίνονται το σπίτι σου. Ούτε θα φύγεις από την φυλακή, ούτε θα αξιώσεις τη δύναμή σου, μέχρι να πάψεις να θεωρείς την ενοχή και τη σωτηρία ως ένα, και η ελευθερία και η σωτηρία γίνουν αντιληπτές ως ενωμένες, με τη δύναμη στο πλευρό τους, που πρέπει να τις αναζητήσεις και να τις αξιώσεις, να βρεθούν και να αναγνωριστούν πλήρως.
3. Ο κόσμος πρέπει να σε ευχαριστεί όταν του προσφέρεις απελευθέρωση από τις ψευδαισθήσεις σου. Όμως, οι ευχαριστίες ανήκουν και σε σένα, γιατί η απελευθέρωσή του μπορεί μόνο να καθρεφτίζει τη δική σου. Η ευγνωμοσύνη σου είναι το μόνο που ζητούν τα δώρα σου, για να είναι μια διαρκής προσφορά μιας ευγνωμονούσας καρδιάς, απελευθερωμένης από την κόλαση για πάντα. Θα το αναιρούσες αυτό παίρνοντας πίσω τα δώρα σου, επειδή δεν τιμήθηκαν; Εσύ είσαι που τα τιμάς και ευχαριστείς κατάλληλα, γιατί εσύ είσαι που έχεις λάβει τα δώρα.
4. Δεν έχει σημασία αν κάποιος άλλος θεωρεί ότι τα δώρα σου δεν έχουν αξία. Στον νου του, υπάρχει ένα μέρος που ενώνεται με σένα και σε ευχαριστεί. Δεν έχει σημασία αν τα δώρα σου φαίνονται χαμένα και αναποτελεσματικά. Λαμβάνονται εκεί που δίνονται. Με την ευγνωμοσύνη σου γίνονται παγκοσμίως αποδεκτά και αναγνωρίζονται με ευγνωμοσύνη από την Καρδιά του Ίδιου του Θεού. Και θα τα έπαιρνες πίσω, όταν Εκείνος τα έχει δεχτεί με ευγνωμοσύνη;
5. Ο Θεός ευλογεί κάθε δώρο που Του δίνεις, και κάθε δώρο δίνεται σε Αυτόν, γιατί μπορεί να δοθεί μόνο στον εαυτό σου. Και αυτό που ανήκει στον Θεό πρέπει να είναι Δικό Του. Αλλά δεν θα συνειδητοποιήσεις ποτέ ότι τα δώρα Του είναι σίγουρα, αιώνια, αμετάβλητα, απεριόριστα, που δίνουν για πάντα, επεκτείνοντας την αγάπη και προσθέτοντας στην ατελείωτη χαρά σου, όσο εσύ συγχωρείς, μόνο για να επιτεθείς ξανά.
6. Ανακάλεσε τα δώρα που δίνεις και θα πιστεύεις ότι αυτό που σου δίνεται έχει αποσυρθεί. Αλλά μάθε να αφήνεις την συγχώρεση να αφαιρεί τις αμαρτίες που νομίζεις ότι βλέπεις έξω από τον εαυτό σου και τότε δεν θα μπορείς ποτέ να σκεφτείς ότι τα δώρα του Θεού δανείζονται μόνο για λίγο, προτού τα αρπάξει ξανά με θάνατο. Γιατί ο θάνατος δεν θα έχει κανένα νόημα για σένα τότε.
7. Και με το τέλος αυτής της πίστης, ο φόβος τελειώνει για πάντα. Ευχαρίστησε τον Εαυτό σου γι’ αυτό, γιατί Αυτός είναι ευγνώμων μόνο στον Θεό, και ευχαριστεί για σένα τον Εαυτό Του. Σε όλους όσους ζουν θα έρθει ο Χριστός, γιατί όλοι πρέπει να ζουν και να κινούνται μέσα σε Αυτόν. Το είναι του μέσα στον Πατέρα Του είναι ασφαλές, επειδή το Θέλημά Τους είναι Ένα. Η ευγνωμοσύνη τους προς όλα όσα έχουν δημιουργήσει δεν έχει τέλος, επειδή η ευγνωμοσύνη παραμένει μέρος της αγάπης.
8. Ευχαριστίες σε εσένα, τον άγιο Υιό του Θεού. Γιατί, όπως δημιουργήθηκες, εμπεριέχεις τα πάντα μέσα στον Εαυτό σου. Και εξακολουθείς να είσαι όπως ο Θεός σε δημιούργησε. Ούτε μπορείς να μειώσεις το φως της τελειότητάς σου. Στην καρδιά σου βρίσκεται η Καρδιά του Θεού. Σε αγαπά, επειδή είσαι ο Εαυτός Του. Όλη η ευγνωμοσύνη σού ανήκει, λόγω αυτού που είσαι.
9. Δώσε ευχαριστίες καθώς τις λαμβάνεις. Να είσαι απαλλαγμένος από κάθε αχαριστία προς οποιονδήποτε κάνει τον Εαυτό σου ολοκληρωμένο. Και από αυτόν τον Εαυτό δεν μένει κανείς έξω. Δώσε ευχαριστίες για όλα τα αμέτρητα κανάλια που επεκτείνουν αυτόν τον Εαυτό. Ό,τι κάνεις, δίνεται σε Αυτόν. Όλα όσα σκέφτεσαι μπορούν να είναι μόνο οι Σκέψεις Του, που μοιράζονται μαζί Του τις άγιες Σκέψεις του Θεού. Κέρδισε τώρα την ευγνωμοσύνη που αρνήθηκες στον εαυτό σου, όταν ξέχασες τη λειτουργία που ο Θεός σου έχει δώσει. Αλλά ποτέ μην σκεφτείς ότι Αυτός έπαψε ποτέ να σου προσφέρει ευχαριστίες.