Μάθημα 162
Είμαι όπως ο Θεός με δημιούργησε.
1. Αυτή μόνο η σκέψη, αν κρατιόταν σταθερά στον νου, θα έσωζε τον κόσμο. Θα την επαναλαμβάνουμε κάθε τόσο, καθώς φτάνουμε σε άλλο στάδιο μάθησης. Θα σημαίνει πολλά περισσότερα για σένα, καθώς προχωράς. Αυτά τα λόγια είναι άγια, γιατί είναι τα λόγια που ο Θεός έδωσε ως απάντηση στον κόσμο που έφτιαξες. Με αυτά τα λόγια εξαφανίζεται, και όλα τα πράγματα που φαίνοντα μέσα στα ομιχλώδη σύννεφα και τις ατμώδεις ψευδαισθήσεις του, εξαφανίζονται καθώς λέγονται αυτές οι λέξεις. Γιατί αυτές έρχονται από τον Θεό.
2. Αυτός είναι ο Λόγος, με τον οποίο ο Υιός έγινε η ευτυχία του Πατέρα του, η Αγάπη του και η ολοκλήρωσή Του. Εδώ η δημιουργία διακηρύσσεται και τιμάται όπως είναι. Δεν υπάρχει όνειρο που αυτά τα λόγια δεν θα διαλύσουν∙ (δεν υπάρχει) καμία σκέψη αμαρτίας και καμία ψευδαίσθηση μέσα στο όνειρο, που δεν θα ξεθωριάσει μπροστά στη δύναμη τους. Είναι η σάλπιγγα της αφύπνισης, που ηχεί παντού στον κόσμο. Οι νεκροί ξυπνούν απαντώντας στο κάλεσμά της. Και όσοι ζουν και ακούν αυτόν τον ήχο δεν θα κοιτάξουν ποτέ τον θάνατο.
3. Άγιος είναι πράγματι Αυτός που κάνει δικά του αυτά τα λόγια, ξυπνώντας με αυτά στον νου του, ανακαλώντας τα όλη την ημέρα και φέρνοντάς τα μαζί του όταν πηγαίνει να κοιμηθεί. Τα όνειρά του είναι χαρούμενα και η ανάπαυσή του ασφαλής, η ασφάλειά του βέβαιη και το σώμα του θεραπευμένο, επειδή κοιμάται και ξυπνά με την αλήθεια πάντα μπροστά του. Αυτός θα σώσει τον κόσμο, επειδή δίνει στον κόσμο αυτό που λαμβάνει κάθε φορά που εφαρμόζει τα λόγια της αλήθειας.
4. Σήμερα η εξάσκηση είναι απλή. Γιατί οι λέξεις που χρησιμοποιούμε είναι παντοδύναμες, και δεν χρειάζονται άλλες σκέψεις πέρα από αυτές για να αλλάξουν τη γνώμη εκείνου που τις χρησιμοποιεί. Τόσο ολοκληρωτικά αλλάζει, που τώρα είναι το θησαυροφυλάκιο στο οποίο ο Θεός τοποθετεί όλα τα δώρα Του και όλη την αγάπη Του για να διανεμηθούν σε όλον τον κόσμο, και να αυξηθούν δίνοντάς τα και παραμένοντας πλήρη, επειδή αυτά είναι απεριόριστα. Και έτσι εσύ μαθαίνεις να σκέφτεσαι με τον Θεό. Η όραση του Χριστού έχει αποκαταστήσει την όρασή σου σώζοντας τον νου σου.
5. Σήμερα τιμούμε εσένα. Δικό σου είναι το δικαίωμα στην τέλεια αγιότητα που τώρα αποδέχεσαι. Με αυτήν την αποδοχή, έρχεται η σωτηρία για όλους, γιατί ποιος θα μπορούσε να λατρέψει την αμαρτία όταν μία τέτοια αγιότητα έχει ευλογήσει τον κόσμο; Ποιος θα μπορούσε να απελπιστεί όταν η τέλεια χαρά είναι δική του, διαθέσιμη σε όλους ως θεραπεία για τη λύπη και τη δυστυχία, κάθε αίσθημα απώλειας, και για την πλήρη διαφυγή από την αμαρτία και την ενοχή;
6. Και ποιος δεν θα ήταν αδελφός σου τώρα∙ κι εσύ, ο λυτρωτής και σωτήρας του. Ποιος θα μπορούσε να μη σε καλωσορίσει στην καρδιά του με στοργική πρόσκληση, πρόθυμος να ενωθεί με κάποιον σαν αυτόν στην αγιότητα; Είσαι όπως ο Θεός σε δημιούργησε. Αυτά τα λόγια διαλύουν τη νύχτα και το σκοτάδι δεν υπάρχει πια. Το φως ήρθε σήμερα για να ευλογήσει τον κόσμο. Γιατί αναγνώρισες τον Υιό του Θεού, και με αυτή την αναγνώριση, τον αναγνωρίζει ο κόσμος.