Μάθημα 186

Η σωτηρία του κόσμου εξαρτάται από εμένα.

1. Αυτή είναι η δήλωση που μια μέρα θα απομακρύνει όλη την αλαζονεία από κάθε νου. Αυτή είναι η σκέψη της αληθινής ταπεινότητας, η οποία δεν δέχεται καμία λειτουργία ως δική σου, παρά μόνο αυτή που σου έχει δοθεί. Προσφέρει την αποδοχή του ρόλου που σου έχει ανατεθεί, χωρίς να επιμένει σε έναν άλλο ρόλο. Δεν κρίνει τον ρόλο που σου ανατέθηκε. Απλώς αναγνωρίζει ότι το Θέλημα του Θεού γίνεται στη γη, όπως και στους Ουρανούς. Ενώνει όλες τις θελήσεις στη γη στο σχέδιο των Ουρανών για τη σωτηρία του κόσμου, αποκαθιστώντας τον στην ειρήνη των Ουρανών.

2. Ας μην αντιμαχόμαστε τη λειτουργία μας. Δεν τη θεμελιώσαμε εμείς. Δεν είναι δική μας ιδέα. Μας δίνονται τα μέσα, με τα οποία θα επιτευχθεί τέλεια. Το μόνο που μας ζητείται είναι να αποδεχτούμε τον ρόλο μας με γνήσια ταπεινότητα και να μην αρνηθούμε ότι είμαστε άξιοι λόγω μίας αλαζονείας που μας εξαπατά. Αυτό που μας δίνεται να κάνουμε, έχουμε τη δύναμη να το κάνουμε. Οι νόες μας είναι απόλυτα έτοιμοι να αναλάβουν τον ρόλο που μας έχει αναθέσει Αυτός που μας γνωρίζει καλά.

3. Η σημερινή ιδέα μπορεί να φαίνεται μάλλον απογοητευτική, μέχρι να καταλάβεις το νόημά της. Το μόνο που λέει είναι ότι ο Πατέρας σου εξακολουθεί να σε θυμάται και να σου προσφέρει την τέλεια εμπιστοσύνη που έχει σε σένα που είσαι ο Υιός Του. Δεν ζητά να είσαι με κανέναν τρόπο διαφορετικός από αυτό που είσαι. Τι άλλο θα μπορούσε να ζητήσει η ταπεινότητα; Και τι άλλο θα μπορούσε να αρνηθεί η αλαζονεία, εάν όχι αυτό; Σήμερα δεν θα διστάσουμε να αποδεχτούμε την αποστολή μας με την απατηλή δικαιολογία ότι προσβάλλεται η ταπεινοφροσύνη μας. Είναι η υπερηφάνια που θα αρνούνταν το Κάλεσμα για τον Ίδιο τον Θεό.

4. Σήμερα αφήνουμε στην άκρη κάθε ψεύτικη ταπεινοφροσύνη, ώστε να μπορέσουμε να ακούσουμε τη Φωνή του Θεού να μας αποκαλύπτει τι θα ήθελε να κάνουμε. Δεν αμφιβάλλουμε για την επάρκειά μας για τη λειτουργία που θα μας προσφέρει. Απλώς θα είμαστε βέβαιοι ότι Εκείνος γνωρίζει τις δυνάμεις μας, τη σοφία μας και την αγιότητά μας. Και αν μας θεωρεί άξιους, έτσι είμαστε. Δεν είναι παρά η αλαζονεία που κρίνει διαφορετικά.

5. Υπάρχει ένας τρόπος, και μόνο ένας, για να απελευθερωθείς από τη φυλακή στην οποία σε οδήγησε το σχέδιό σου να αποδείξεις ότι το ψευδές είναι αληθινό. Αντί αυτού, αποδέξου το σχέδιο που δεν έφτιαξες εσύ. Μην κρίνεις την αξία σου σε αυτό. Εάν η Φωνή του Θεού σε διαβεβαιώνει ότι η σωτηρία χρειάζεται τον δικό σου ρόλο και ότι το σύνολο εξαρτάται από σένα, να είσαι σίγουρος ότι έτσι είναι. Οι αλαζόνες πρέπει να προσκολλώνται σε λέξεις, φοβούμενοι να πάνε πέρα από τα λόγια, στην εμπειρία που μπορεί να κλονίσει τη θέση τους. Όμως οι ταπεινοί είναι ελεύθεροι να ακούσουν τη Φωνή που τους λέει ποιοι είναι και τι να κάνουν.

6. Η αλαζονεία φτιάχνει μια εικόνα του εαυτού σου που δεν είναι πραγματική. Είναι αυτή η εικόνα που τρέμει και υποχωρεί τρομοκρατημένη, καθώς η Φωνή για τον Θεό σε διαβεβαιώνει ότι έχεις τη δύναμη, τη σοφία και την αγιότητα να ξεπεράσεις όλες τις εικόνες. Δεν είσαι αδύναμος, όπως είναι η εικόνα του εαυτού σου. Δεν είσαι αδαής και αβοήθητος. Η αμαρτία δεν μπορεί να αμαυρώσει την αλήθεια μέσα σου, και η δυστυχία δεν μπορεί να πλησιάσει τον άγιο οίκο του Θεού.

7 Όλα αυτά σου τα αναφέρει η Φωνή για τον Θεό. Καθώς μιλάει, η εικόνα τρέμει και επιδιώκει να επιτεθεί στην απειλή που δεν γνωρίζει, νιώθοντας το θεμέλιό της να καταρρέει. Άφησέ την να φύγει. Η σωτηρία του κόσμου εξαρτάται από σένα, και όχι από αυτόν τον μικρό σωρό σκόνης. Τι μπορεί αυτός να πει στον άγιο Υιό του Θεού; Τι ανάγκη έχει να νοιαστεί έστω και στο ελάχιστο;

8 Και έτσι βρίσκουμε την ειρήνη μας. Θα αποδεχτούμε τη λειτουργία που μας έχει δώσει ο Θεός, επειδή όλες οι ψευδαισθήσεις βασίζονται στην αλλόκοτη πεποίθηση ότι μπορούμε να φτιάξουμε κάποια άλλη για τον εαυτό μας. Οι ρόλοι που έχουμε φτιάξει μόνοι μας, αλλάζουν και φαίνονται να μετακινούνται από το πένθος στην εκστατική ευδαιμονία αγάπης και στοργής. Μπορούμε να γελάσουμε ή να κλάψουμε, και να υποδεχτούμε την ημέρα με καλωσόρισμα ή με δάκρυα. Η ίδια μας η ύπαρξη φαίνεται να αλλάζει καθώς βιώνουμε χιλιάδες αλλαγές στη διάθεση, και τα συναισθήματά μας μάς ανεβάζουν πράγματι ψηλά ή μας γκρεμίζουν στο έδαφος με απελπισία.

9. Είναι αυτός ο Υιός του Θεού; Θα μπορούσε Εκείνος να δημιουργήσει τέτοια αστάθεια και να την αποκαλέσει Υιό; Αυτός που είναι αμετάβλητος μοιράζεται τα γνωρίσματά Του με τη δημιουργία Του. Όλες οι εικόνες που φαίνεται να φτιάχνει ο Υιός του δεν έχουν καμία επίδραση σε αυτό που είναι. Περνούν από τον νου του σαν φύλλα παρασυρμένα από τον άνεμο που στιγμιαία σχηματίζουν ένα μοτίβο, διασκορπίζονται και ξανασυγκεντρώνονται και φεύγουν μακριά. Ή σαν αντικατοπτρισμοί που φαίνονται πάνω από μια έρημο να αναδύονται από τη σκόνη.

10. Αυτές οι ανυπόστατες εικόνες θα φύγουν και θα αφήσουν τον νου σου καθαρό και γαλήνιο, όταν αποδεχτείς τη λειτουργία που σου έχει δοθεί. Οι εικόνες που φτιάχνεις παράγουν μόνο αντικρουόμενους στόχους, εφήμερους και αόριστους, αβέβαιους και διφορούμενους. Ποιος θα μπορούσε να είναι σταθερός στις προσπάθειές του ή να κατευθύνει τις ενέργειές του και την συγκεντρωμένη του ορμή προς τέτοιους στόχους; Οι λειτουργίες που ο κόσμος εκτιμά είναι τόσο αβέβαιες που αλλάζουν δέκα φορές την ώρα στην πιο ασφαλή τους κατάσταση. Ποια ελπίδα κέρδους μπορεί να βασιστεί σε στόχους σαν αυτούς;

11. Σε όμορφη αντίθεση, βέβαιη όσο και η επιστροφή του ήλιου κάθε πρωί για να διαλύσει τη νύχτα, η αληθινά δοσμένη λειτουργία σου ξεχωρίζει καθαρά και χωρίς καμία αμφισημία. Δεν υπάρχει αμφιβολία για την εγκυρότητά της. Έρχεται από Αυτόν που δεν γνωρίζει κανένα σφάλμα, και η Φωνή Του είναι βέβαιη για τα μηνύματά Του. Δεν θα αλλάξουν, ούτε θα έρθουν σε σύγκρουση. Όλα τους δείχνουν έναν στόχο, και μάλιστα έναν που μπορείς να πετύχεις. Το σχέδιό σου μπορεί να είναι αδύνατο, αλλά το σχέδιο του Θεού δεν μπορεί ποτέ να αποτύχει επειδή Αυτός είναι η Πηγή του.

12. Κάνε όπως σου υπαγορεύει η Φωνή του Θεού. Και εάν σου ζητήσει κάτι που σου φαίνεται αδύνατο, θυμήσου Ποιος είναι αυτός που το ζητάει και ποιος θα το αρνιόταν. Μετά σκέψου αυτό: ποιος είναι πιο πιθανό να έχει δίκιο; Η Φωνή που μιλά εκ μέρους του Δημιουργού όλων των πραγμάτων, που γνωρίζει τα πάντα ακριβώς όπως είναι, ή μία παραμορφωμένη εικόνα του εαυτού σου, μπερδεμένη, σαστισμένη, ασυνεπής και αβέβαιη για τα πάντα; Μην αφήσεις τη φωνή της να σε κατευθύνει. Αντίθετα, άκουσε μία βέβαιη Φωνή που σου λέει για μία λειτουργία που σου έχει δοθεί από τον Δημιουργό σου, που σε θυμάται και σε προτρέπει να Τον θυμάσαι τώρα.

13. Η απαλή Φωνή Του καλεί από το γνωστό στο άγνωστο. Θα ήθελε να σε παρηγορήσει, αν και δεν γνωρίζει θλίψη. Θα ήθελε να κάνει μία αποκατάσταση, αν και είναι ολοκληρωμένος∙ να σου δώσει ένα δώρο, αν και γνωρίζει ότι έχεις ήδη τα πάντα. Έχει Σκέψεις που απαντούν σε κάθε ανάγκη που αντιλαμβάνεται ο Υιός Του, αν και δεν τις βλέπει. Επειδή η Αγάπη πρέπει να δίνει, και αυτό που δίνεται στο Όνομά Του παίρνει την πλέον χρήσιμη μορφή σε έναν κόσμο μορφών.

14. Αυτές είναι οι μορφές που δεν μπορoύν ποτέ να εξαπατήσουν, επειδή προέρχονται από το Ίδιο το Άμορφο. Η συγχώρεση είναι μια γήινη μορφή αγάπης, η οποία όπως είναι στον Παράδεισο δεν έχει μορφή. Ωστόσο, αυτό που χρειάζεται εδώ, δίνεται εδώ όπως χρειάζεται. Με αυτήν τη μορφή μπορείς να εκπληρώσεις τη λειτουργία σου ακόμα και εδώ, αν και αυτό που θα σημαίνει η αγάπη για σένα όταν το άμορφο έχει αποκατασταθεί μέσα σου, είναι ακόμα μεγαλύτερο. Η σωτηρία του κόσμου εξαρτάται από σένα που μπορείς να συγχωρήσεις. Αυτή είναι η λειτουργία σου εδώ.