Μάθημα 154

Είμαι ανάμεσα στους διακόνους του Θεού.

1. Ας μην είμαστε σήμερα ούτε αλαζόνες, ούτε ψευδοταπεινοί. Έχουμε προχωρήσει πέρα από τέτοιες ανοησίες. Δεν μπορούμε να κρίνουμε τους εαυτούς μας, ούτε χρειάζεται να το κάνουμε. Αυτές είναι απλώς προσπάθειες να αναβάλουμε την απόφαση και να καθυστερήσουμε να  αφοσιωθούμε στη λειτουργία μας. Δεν είναι ο ρόλος μας να κρίνουμε την αξία μας, ούτε μπορούμε να γνωρίζουμε ποιος ρόλος είναι καλύτερος για μας∙ τι μπορούμε να κάνουμε μέσα σε ένα ευρύτερο σχέδιο, που δεν μπορούμε να δούμε στο σύνολό του. Ο ρόλος μας καθορίζεται στον Παράδεισο, όχι στην κόλαση. Και ό,τι εμείς θεωρούμε ότι είναι αδυναμία, μπορεί να είναι δύναμη∙ αυτό που νομίζουμε ότι είναι η δύναμή μας συχνά είναι αλαζονεία.

2. Όποιος κι αν είναι ο ρόλος που σου έχει ανατεθεί, επιλέχτηκε από την Φωνή για τον Θεό, του Οποίου η λειτουργία είναι να μιλά και για σένα επίσης. Βλέποντας τα δυνατά σου σημεία ακριβώς όπως είναι, και έχοντας εξίσου επίγνωση για το πού μπορούν να εφαρμοστούν καλύτερα, για τι, σε ποιον και πότε, επιλέγει και αποδέχεται τον ρόλο σου για σένα. Δεν εργάζεται χωρίς την δική σου συγκατάθεση. Αλλά δεν εξαπατάται για το τι είσαι και ακούει μόνο τη Φωνή Του μέσα σου.

3. Είναι μέσω της ικανότητάς Του να ακούει μία Φωνή, η οποία είναι δική Του, που τελικά συνειδητοποιείς ότι υπάρχει μία Φωνή μέσα σου. Και αυτή η μία Φωνή ορίζει την λειτουργία σου και σου τη μεταδίδει, δίνοντάς σου τη δύναμη να την κατανοήσεις, να κάνεις ό,τι αυτή συνεπάγεται και να πετύχεις σε όλα όσα κάνεις σε σχέση με αυτήν. Ο Θεός είναι ενωμένος με τον Υιό Του σε αυτό, και έτσι ο Υιός Του γίνεται ο αγγελιοφόρος της ενότητας μαζί Του.

4. Είναι αυτή η ένωση μέσω της Φωνής για τον Θεό, του Πατέρα και του Υιού, που διαχωρίζει την σωτηρία από τον κόσμο. Είναι αυτή η Φωνή, που μιλά για νόμους στους οποίους ο κόσμος δεν υπακούει, που υπόσχεται σωτηρία από κάθε αμαρτία, με την ενοχή να εξαλείφεται στον νου που ο Θεός δημιούργησε αναμάρτητο. Τώρα αυτός ο νους αποκτά και πάλι επίγνωση του Ποιος τον δημιούργησε και της συνεχούς ένωσής Του με αυτόν. Έτσι, ο Εαυτός του είναι η μία πραγματικότητα στην οποία το θέλημά του και αυτό του Θεού ενώνονται.

5. Αγγελιοφόρος δεν είναι αυτός που γράφει το μήνυμα που μεταδίδει. Ούτε αμφισβητεί το δικαίωμα εκείνου που το γράφει, ούτε ρωτά γιατί επέλεξε εκείνους τους παραλήπτες για το μήνυμα που φέρνει. Αρκεί να δεχτεί το μήνυμα, να το δώσει σε εκείνους για τους οποίους προορίζεται, και να εκπληρώσει κατάλληλα τον ρόλο του μεταδίδοντάς το. Εάν καθορίσει ποια πρέπει να είναι τα μηνύματα ή ποιος είναι ο σκοπός τους ή που πρέπει να μεταδοθούν, αποτυγχάνει να εκπληρώσει ορθά τον ρόλο του ως κομιστής του Λόγου.

6. Υπάρχει μια σημαντική διαφορά στον ρόλο των αγγελιοφόρων του Παραδείσου, η οποία τους διακρίνει από αυτούς που έχουν οριστεί από τον κόσμο. Τα μηνύματα που παραδίδουν προορίζονται πρώτα για αυτούς. Και μόνο όταν μπορούν να τα δεχθούν για τον εαυτό τους, γίνονται ικανοί να τα μεταφέρουν περαιτέρω, και να τα παραδώσουν παντού όπου προορίζονταν. Όπως, οι επίγειοι αγγελιοφόροι δεν έγραψαν οι ίδιοι τα μηνύματα που μεταφέρουν, αλλά γίνονται οι πρώτοι παραλήπτες τους, με την κυριολεκτική έννοια, που λαμβάνουν για να προετοιμαστούν να δώσουν.

7. Ένας επίγειος αγγελιοφόρος εκπληρώνει τον ρόλο του παραδίδοντας όλα τα μηνύματα. Οι αγγελιοφόροι του Θεού εκπληρώνουν τον ρόλο τους αποδεχόμενοι τα μηνύματα Του, σαν να ήταν για τον εαυτό τους, και δείχνουν ότι κατανοούν τα μηνύματα όταν τα παραδίδουν. Δεν επιλέγουν ρόλους που δεν τους έχουν δοθεί από την εξουσία Του. Και έτσι κερδίζουν με κάθε μήνυμα που παραδίδουν.

8. Θα δεχόσουν τα μηνύματα του Θεού; Γιατί έτσι γίνεσαι αγγελιοφόρος Του. Διορίζεσαι τώρα. Και εντούτοις περιμένεις για να δώσεις τα μηνύματα που έχεις λάβει. Και έτσι δεν γνωρίζεις ότι είναι δικά σου και δεν τα αναγνωρίζεις. Κανείς δεν μπορεί να λάβει και να καταλάβει ότι έχει λάβει μέχρι να δώσει. Γιατί στο δόσιμο βρίσκεται η δική του αποδοχή αυτού που έλαβε.

9. Εσύ που τώρα είσαι ο αγγελιοφόρος του Θεού, λάβε τα μηνύματά Του. Γιατί αυτό είναι μέρος του ρόλου που σου έχει ανατεθεί. Ο Θεός δεν έχει παραλείψει να σου προσφέρει αυτό που χρειάζεσαι, ούτε αυτό έχει μείνει αναπόδεκτο. Όμως, ένα άλλο μέρος της αποστολής που σου ανατέθηκε μένει ακόμα να ολοκληρωθεί. Αυτός που έχει λάβει για σένα τα μηνύματα του Θεού, θα ήθελε να τα λαμβάνεις και εσύ. Γιατί έτσι όντως ταυτοποιείσαι με Αυτόν και αξιώνεις ό,τι είναι δικό σου.

10. Αυτή την ένωση επιδιώκουμε να αναγνωρίσουμε σήμερα. Δεν θα προσπαθήσουμε να κρατήσουμε τον νου μας χωριστά από Αυτόν που μιλά για εμάς, γιατί μόνο τη δική μας φωνή ακούμε καθώς Τον περιμένουμε. Μόνο Αυτός μπορεί να μιλήσει σε μας και για μας, ενώνοντας σε μία Φωνή τη λήψη και την προσφορά του Λόγου του Θεού, την προσφορά και τη λήψη του Θελήματός Του.

11. Εξασκούμαστε δίνοντάς Του αυτό που θα ήθελε, ώστε να μπορέσουμε να αναγνωρίσουμε τα δώρα Του σε εμάς. Χρειάζεται τη φωνή μας για να μπορεί να μιλά μέσα από μας. Χρειάζεται τα χέρια μας για να κρατούν τα μηνύματά Του, και να τα μεταφέρουν σε εκείνους που ορίζει. Χρειάζεται τα πόδια μας για να μας οδηγήσει εκεί που θέλει, ώστε να ελευθερωθούν επιτέλους όσοι περιμένουν στη δυστυχία. Και χρειάζεται το θέλημά μας ενωμένο με το δικό Του, ώστε να μπορούμε να γίνουμε οι αληθινοί αποδέκτες των δώρων που δίνει.

12.Ας μάθουμε σήμερα αυτό το μάθημα: Δεν θα αναγνωρίσουμε αυτό που λαμβάνουμε μέχρι να το δώσουμε. Το έχεις ακούσει αυτό να λέγεται με εκατό τρόπους, εκατό φορές, κι όμως η πίστη εξακολουθεί να λείπει. Αλλά, αυτό είναι βέβαιο: μέχρι να το πιστέψεις, θα λάβεις χίλια θαύματα και μετά θα λάβεις χίλια ακόμα, αλλά δεν θα ξέρεις ότι ο ίδιος ο Θεός δεν έχει αφήσει κανένα δώρο που να μη στο έδωσε, ούτε ότι δεν έχει στερήσει την παραμικρή ευλογία στον Υιό Του. Τι μπορεί να σημαίνει αυτό για σένα, μέχρι να ταυτοποιηθείς μαζί Του και τους Δικούς Του;

13.Το σημερινό μας μάθημα διατυπώνεται ως εξής:

Είμαι ανάμεσα στους διακόνους του Θεού και είμαι ευγνώμων που

έχω τα μέσα, με τα οποία μπορώ να αναγνωρίσω ότι είμαι ελεύθερος.

14. Ο κόσμος υποχωρεί καθώς φωτίζουμε τον νου μας και συνειδητοποιούμε ότι αυτά τα ιερά λόγια είναι αληθινά. Αυτά είναι το μήνυμα που μας στέλνει σήμερα ο Δημιουργός μας. Τώρα καταδείχνουμε ότι έχουμε αλλάξει γνώμη για τον εαυτό μας και για το ποια είναι η λειτουργία μας. Γιατί καθώς αποδεικνύουμε ότι δεν δεχόμαστε κανένα θέλημα που δεν μοιραζόμαστε, τα πολλά δώρα μας από τον Δημιουργό μας θα ξεπηδήσουν μπροστά στα μάτια μας και θα πηδήξουν στα χέρια μας, και θα αναγνωρίσουμε τι έχουμε λάβει.