Μάθημα 160
Είμαι στο σπίτι μου. Ο φόβος είναι ο ξένος εδώ.
1. Ο φόβος είναι ξένος στους τρόπους της αγάπης. Ταυτίσου με τον φόβο, και θα είσαι ξένος για τον εαυτό σου. Έτσι είσαι άγνωστος σε σένα. Αυτό που είναι ο Εαυτός σου παραμένει κάτι ξενικό για εκείνο το μέρος σου που νομίζει ότι είναι πραγματικό, αλλά διαφορετικό από τον εαυτό σου. Ποιος θα μπορούσε να είναι λογικός σε μία τέτοια περίσταση; Ποιος άλλος παρά ένας τρελός θα μπορούσε να πιστεύει ότι είναι αυτό που δεν είναι, και να κρίνει ενάντια στον εαυτό του;
2. Υπάρχει ένας ξένος ανάμεσά μας, που προέρχεται από μια ιδέα τόσο ξένη προς την αλήθεια. (Ο ξένος) μιλά μία διαφορετική γλώσσα, κοιτάζει έναν κόσμο που η αλήθεια δεν γνωρίζει, και κατανοεί αυτό που η αλήθεια θεωρεί ακατανόητο. Ακόμα πιο ξένος, δεν αναγνωρίζει σε ποιον έρχεται και εντούτοις ισχυρίζεται ότι το σπίτι του ανήκει σε αυτόν, ενώ τώρα είναι ξένος αυτός που είναι στο σπίτι. Κι όμως, πόσο εύκολο θα ήταν να πει: «Αυτό είναι το σπίτι μου. Εδώ ανήκω, και δεν θα φύγω επειδή ένας τρελός λέει ότι πρέπει».
3. Ποιος λόγος υπάρχει για να μην το πεις αυτό; Ποιος θα μπορούσε να είναι ο λόγος εάν όχι ότι εσύ είχες ζητήσει από αυτόν τον ξένο να έρθει μέσα και να πάρει τη θέση σου και να σε κάνει να είσαι ξένος με τον εαυτό σου; Κανείς δεν θα άφηνε τον εαυτό του να χάσει τα υπάρχοντά του χωρίς λόγο, εκτός εάν πίστευε ότι υπάρχει ένα άλλο σπίτι που ταιριάζει περισσότερο στα γούστα του.
4. Ποιος είναι ο ξένος; Είναι ο φόβος ή είσαι εσύ, που είσαι ακατάλληλος για το σπίτι που έδωσε ο Θεός στον Υιό Του; Είναι ο φόβος Δικός Του, δημιουργημένος καθ’ ομοίωσή Του; Τον φόβο είναι που η αγάπη ολοκληρώνει και από αυτόν ολοκληρώνεται; Δεν υπάρχει σπίτι που να μπορεί να στεγάσει την αγάπη και τον φόβο. Αυτά δεν μπορούν να συνυπάρξουν. Εάν είσαι πραγματικός, τότε ο φόβος πρέπει να είναι ψευδαίσθηση. Και αν ο φόβος είναι πραγματικός, τότε εσύ δεν υπάρχεις καθόλου.
5. Πόσο απλά, επομένως, λύνεται το ερώτημα. Όποιος φοβάται, απλώς αρνήθηκε τον εαυτό του και είπε: «Εγώ είμαι ο ξένος εδώ. Και έτσι, αφήνω το σπίτι μου σε κάποιον που μοιάζει περισσότερο σαν εμένα από ό,τι εγώ, και του δίνω όλα όσα νόμιζα ότι μου ανήκουν». Τώρα εξορίζεται αναγκαστικά, μη γνωρίζοντας ποιος είναι, αβέβαιος για τα πάντα εκτός από αυτό: ότι δεν είναι ο εαυτός του, και ι του έχουν αρνηθεί το σπίτι του.
6. Τι ψάχνει τώρα; Τι μπορεί να βρει; Ένας ξένος προς τον εαυτό του δεν μπορεί να βρει σπίτι όπου κι αν κοιτάξει, επειδή έχει κάνει την επιστροφή αδύνατη. Ο δρόμος του χάθηκε, εκτός κι αν ένα θαύμα τον αναζητήσει και του δείξει ότι δεν είναι ένας ξένος τώρα. Το θαύμα θα έρθει. Γιατί στο σπίτι του, ο Εαυτός του παραμένει. Αυτός δεν κάλεσε κανέναν ξένο να μπει μέσα, και δεν εξέλαβε καμιά ξένη σκέψη ως Εαυτό του. Και θα καλέσει τον Δικό Του κοντά Του αναγνωρίζοντας αυτό που είναι Δικό Του.
7. Ποιος είναι ο ξένος; Δεν είναι αυτός που ο Εαυτός σου δεν αποκαλεί; Δεν είσαι πλέον ικανός να αναγνωρίσεις αυτόν τον ξένο ανάμεσά σας, γιατί του έδωσες τη δικαιωματική σου θέση. Εντούτοις, ο Εαυτός σου είναι τόσο βέβαιος για τον Δικό Του, όσο ο Θεός για τον Υιό Του. Αυτός δεν μπορεί να μπερδευτεί ως προς τη δημιουργία. Είναι σίγουρος για το τι Του ανήκει. Κανένας ξένος δεν μπορεί να παρεμβληθεί ανάμεσα στη γνώση Του και την πραγματικότητα του Υιού Του. Αυτός δεν γνωρίζει τους ξένους. Είναι βέβαιος για τον Υιό του.
8. Η βεβαιότητα του Θεού αρκεί. Αυτόν που γνωρίζει ότι είναι ο Υιός Του ανήκει εκεί όπου όρισε ότι θα είναι ο Υιός Του για πάντα. Έχει απαντήσει σε σένα που ρωτάς: «Ποιος είναι ο ξένος;» Άκουσε τη Φωνή Του να σε διαβεβαιώνει, ήσυχα και σίγουρα, ότι δεν είσαι ξένος στον Πατέρα σου, ούτε ο Δημιουργός σου έγινε ξένος για σένα. Αυτούς που ο Θεός έχει ενώσει παραμένουν για πάντα ένα, στο σπίτι Του, όχι ξένοι στον Εαυτό Του.
9. Σήμερα προσφέρουμε ευχαριστίες που ο Χριστός έχει έρθει να αναζητήσει στον κόσμο αυτά που Του ανήκουν. Η όρασή Του δεν βλέπει ξένους, αλλά βλέπει τους Δικούς Του και με χαρά ενώνεται μαζί τους. Εκείνοι Τον βλέπουν ως ξένο, γιατί δεν αναγνωρίζουν τον εαυτό τους. Όμως, καθώς Τον καλωσορίζουν, θυμούνται. Και τους οδηγεί απαλά πίσω στο σπίτι πάλι, εκεί που ανήκουν.
10. Δεν υπάρχει ούτε ένας, που ο Χριστός ξεχνά. Ούτε έναν δεν παραλείπει να προσφέρει να θυμάσαι, ώστε το σπίτι σου να είναι πλήρες και τέλειο όπως είχε εδραιωθεί. Δεν σε έχει ξεχάσει. Όμως εσύ δεν θα Τον θυμηθείς μέχρι να κοιτάξεις τα πάντα όπως Εκείνος. Όποιος αρνείται τον αδελφό του, αρνείται Εκείνον, και έτσι αρνείται να δεχτεί το δώρο της όρασης με το οποίο ο Εαυτός του αναγνωρίζεται καθαρά, θυμάται το σπίτι του, και η σωτηρία έρχεται.