Μάθημα 163
Δεν υπάρχει θάνατος. Ο Υιός του Θεού είναι ελεύθερος.
1. Ο θάνατος είναι μια σκέψη που παίρνει πολλές μορφές, που συχνά δεν αναγνωρίζονται. Μπορεί να εμφανιστεί ως θλίψη, φόβος, άγχος ή αμφιβολία∙ ως θυμός, ως έλλειψη πίστης και εμπιστοσύνης∙ ως ανησυχία για τα σώματα, ως φθόνος και όλες τις μορφές, στις οποίες η επιθυμία να είσαι όπως δεν είσαι μπορεί να έρθει να σε δελεάσει. Όλες αυτές οι σκέψεις δεν είναι παρά καθρεφτίσματα της λατρείας του θανάτου ως σωτήρα και ως δότη της απελευθέρωσης.
2. Ενσάρκωση του φόβου, οικοδεσπότης της αμαρτίας, θεός των ενόχων και κύριος όλων των ψευδαισθήσεων και εξαπατήσεων, όντως η σκέψη του θανάτου φαίνεται πανίσχυρη. Γιατί φαίνεται να κρατά όλα τα ζωντανά όντα μέσα στο μαραμένο χέρι του, όλες τις ελπίδες και τις ευχές στην τρομακτική του λαβή, και όλοι οι στόχοι γίνονται αντιληπτοί μέσα από τα τυφλά του μάτια. Οι αδύναμοι, οι αβοήθητοι και οι άρρωστοι, υποκλίνονται μπροστά στην εικόνα του, νομίζοντας ότι μόνο αυτή είναι πραγματική, αναπόφευκτη, άξια της εμπιστοσύνης τους. Γιατί μόνο αυτή σίγουρα θα έρθει.
3. Όλα τα πράγματα εκτός από τον θάνατο θεωρούνται αβέβαια, χάνονται πολύ γρήγορα, όσο δύσκολο κι αν είναι να τα αποκτήσεις, είναι αβέβαια στην έκβασή τους, επίφοβα να διαψεύσουν τις ελπίδες που κάποτε πυροδότησαν και να αφήσουν τη γεύση της σκόνης και της στάχτης στο πέρασμά τους, στη θέση των φιλοδοξιών και των ονείρων. Όμως, ο θάνατο είναι δεδομένος. Γιατί θα έρθει με σίγουρα βήματα, όταν η ώρα της άφιξής του φτάσει. Δεν θα παραλείψει ποτέ να πάρει όλην τη ζωή όμηρο για τον εαυτό του.
4. Θα προσκυνούσες είδωλα σαν αυτό; Εδώ είναι η δύναμη και η ισχύς του Ίδιου Του Θεού που γίνονται αντιληπτές μέσα σε ένα είδωλο φτιαγμένο από σκόνη. Εδώ είναι το αντίθετο του Θεού που ανακηρύσσεται ως κύριος όλης της δημιουργίας, ισχυρότερος από το Θέλημα του Θεού για ζωή, την ατελείωτη αγάπη και την τέλεια, αμετάβλητη σταθερότητα του Παράδεισου. Εδώ τελικά ηττάται το Θέλημα του Πατέρα και του Υιού και θάφτηκε κάτω από την ταφόπλακα που ο θάνατος έχει βάλει πάνω στο σώμα του άγιου Υιού του Θεού.
5. Ανίερος στην ήττα του, (ο Υιός) έχει γίνει αυτό που ο θάνατος ήθελε να είναι. Η επιτύμβια επιγραφή του, την οποία ο ίδιος ο θάνατος έχει γράψει, δεν του αποδίδει όνομα, γιατί έχει γίνει σκόνη. Λέει μόνο αυτό: «Εδώ βρίσκεται ένας μάρτυρας ότι ο Θεός είναι νεκρός». Και αυτό γράφει ξανά και ξανά, ενώ οι πιστοί του συμφωνούν και γονατίζοντας με τα μέτωπα στο έδαφος, ψιθυρίζουν με φόβο ότι έτσι είναι.
6. Είναι αδύνατον να λατρεύεις τον θάνατο με οιαδήποτε μορφή και εντούτοις να επιλέγεις κάποιες μορφές που δεν θα αγαπούσες και θα ήθελες ακόμα και να αποφύγεις, ενώ παράλληλα πιστεύεις σε όλα τα άλλα. Γιατί ο θάνατος είναι ολοκληρωτικός. Είτε όλα τα πράγματα πεθαίνουν, είτε ζουν και δεν μπορούν να πεθάνουν. Κανένας συμβιβασμός δεν είναι δυνατός. Γιατί εδώ βλέπουμε και πάλι μια προφανή θέση, την οποία πρέπει να αποδεχτούμε εάν θέλουμε να είμαστε λογικοί: αυτό που πλήρως αντιφάσκει μια σκέψη δεν μπορεί να είναι αληθινό, παρά μόνο εάν το αντίθετό του αποδειχθεί ψευδές.
7. Η ιδέα του θανάτου του Θεού είναι τόσο γελοία, που ακόμα και οι τρελοί δυσκολεύονται να την πιστέψουν. Γιατί υπονοεί ότι ο Θεός ήταν κάποτε ζωντανός και με κάποιο τρόπο χάθηκε∙ σκοτώθηκε, προφανώς, από εκείνους που δεν ήθελαν να επιβιώσει. Η ισχυρότερη θέλησή τους μπόρεσε να θριαμβεύσει επί της δικής Του και έτσι η αιώνια ζωή έδωσε τη θέση της στον θάνατο. Και μαζί με τον Πατέρα πέθανε και ο Υιός.
8. Οι λάτρεις του θανάτου μπορεί να φοβούνται. Όμως, μπορούν σκέψεις σαν αυτές να είναι τρομακτικές; Εάν έβλεπαν ότι μόνο αυτό πιστεύουν, θα απελευθερώνονταν αμέσως. Και θα τους το δείξεις αυτό σήμερα. Δεν υπάρχει θάνατος και τον αποκηρύσσουμε τώρα σε κάθε μορφή, για τη σωτηρία τους και τη δική σου. Ο Θεός δεν δημιούργησε θάνατο. Επομένως, όποια μορφή κι αν πάρει, πρέπει να είναι ψευδαίσθηση. Αυτή είναι η θέση που παίρνουμε σήμερα. Και μας δίνεται να κοιτάμε πέρα από τον θάνατο και να βλέπουμε τη ζωή πέρα από αυτόν.
9. Πατέρα μας, ευλόγησε τα μάτια μας σήμερα. Είμαστε οι αγγελιοφόροι Σου και θέλουμε να βλέπουμε το ένδοξο καθρέφτισμα της Αγάπης Σου που λάμπει μέσα σε όλα. Ζούμε και κινούμαστε μόνο μέσα Σου. Δεν είμαστε χωρισμένοι από την αιώνια ζωή Σου. Δεν υπάρχει θάνατος, επειδή ο θάνατος δεν είναι το Θέλημά Σου. Και παραμένουμε εκεί που μας έχεις τοποθετήσει, στη ζωή που μοιραζόμαστε μαζί Σου και μαζί με όλα τα ζωντανά όντα, για να είμαστε καθ’ ομοίωσή Σου και μέρος Σου παντοτινά. Δεχόμαστε τις Σκέψεις Σου ως δικές μας και το θέλημά μας είναι ένα με το δικό Σου αιώνια. Αμήν.