Μάθημα 153

Στην απουσία κάθε άμυνας βρίσκεται η ασφάλειά μου.

1. Εσύ που νιώθεις ότι απειλείσαι από αυτόν τον μεταβαλλόμενο κόσμο, τις ανατροπές της τύχης και τα πικρά του αστεία, τις σύντομες σχέσεις του και όλα τα «δώρα» που δανείζει για να τα πάρει πάλι πίσω^. δώσε προσοχή σε αυτό το μάθημα. Ο κόσμος δεν παρέχει καμία ασφάλεια. Έχει τις ρίζες του στην επίθεση, και όλα τα «δώρα» του της φαινομενικής ασφάλειας δεν είναι παρά απατηλές εξαπατήσεις. Επιτίθεται και μετά ξανα-επιτίθεται. Καμιά ειρήνη του νου δεν είναι δυνατή εκεί όπου ο κίνδυνος απειλεί έτσι.

2. Ο κόσμος μόνο για άμυνα δίνει αφορμές. Γιατί η απειλή φέρνει θυμό, ο θυμός κάνει την επίθεση να φαίνεται λογική, ειλικρινά δίκαιη, στο όνομα της αυτοάμυνας. Όμως, η άμυνα είναι διπλή απειλή. Γιατί μαρτυρά αδυναμία και φτιάχνει ένα σύστημα αμυνών που δεν μπορεί να αποδώσει. Τώρα οι αδύναμοι υπονομεύονται ακόμα περισσότερο, επειδή υπάρχει προδοσία εξωτερικά και ακόμα μεγαλύτερη προδοσία εσωτερικά. Ο νους τώρα είναι μπερδεμένος και δεν ξέρει πού να στραφεί για να βρει διαφυγή από τις φαντασιώσεις του.

3. Είναι σαν ένας κύκλος να τον κρατάει σφιχτά, ενώ ένας άλλος κύκλος μέσα σ’ αυτόν τον δένει, και άλλος ένας ακόμα μέσα σε αυτόν, μέχρι που δεν μπορεί πλέον να ελπίζει ή να καταφέρει να διαφύγει. Επίθεση, άμυνα, άμυνα, επίθεση, γίνονται οι κύκλοι των ωρών και των ημερών, που δένουν τον νου με βαριά δεσμά από ατσάλι επισιδηρωμένο, που επιστρέφουν μόνο για να ξεκινήσουν από την αρχή. Δεν φαίνεται να υπάρχει διάλειμμα, ούτε τέλος, στην συνεχώς αυξανόμενη φυλάκιση του νου.

4. Οι άμυνες έχουν το μεγαλύτερο κόστος από όλα τα τιμήματα που απαιτεί το εγώ. Μέσα τους, βρίσκεται η τρέλα σε μία μορφή τόσο ζοφερή, που η ελπίδα για λογική φαίνεται σαν ένα κούφιο όνειρο, πέρα από εφικτό. Η αίσθηση της απειλής, την οποία ενθαρρύνει ο κόσμος, είναι τόσο βαθύτερη και τόσο πέρα από την φρενίτιδα και την ένταση που μπορείς να αντιληφθείς, που δεν έχεις ιδέα όλης της καταστροφής που έχει προκαλέσει.

5. Είσαι ο σκλάβος του. Δεν ξέρεις τι να κάνεις από τον φόβο σου γι’ αυτό. Δεν καταλαβαίνεις πόσα έχεις αναγκαστεί να θυσιάσεις, νιώθοντας τη σιδερένια λαβή του στην καρδιά σου. Δεν συνειδητοποιείς τι έχεις κάνει για να σαμποτάρεις την άγια ειρήνη του Θεού με την αμυντικότητά σου. Γιατί βλέπεις τον Υιό του Θεού σαν ένα θύμα για επίθεση από φαντασιώσεις, από όνειρα και από ψευδαισθήσεις που έχει φτιάξει∙  και αβοήθητο στην παρουσία τους, να χρειάζεται να αμυνθεί από ακόμα περισσότερες φαντασιώσεις και όνειρα με τα οποία οι ψευδαισθήσεις για την ασφάλειά τον παρηγορούν.

6. Η απουσία κάθε άμυνας είναι δύναμη. Μαρτυρεί την αναγνώριση του Χριστού μέσα σου. Ίσως θυμάσαι ότι το κείμενο υποστηρίζει ότι η επιλογή γίνεται πάντα μεταξύ της δύναμης του Χριστού και της δικής σου αδυναμίας, όταν σε βλέπεις χωριστό από Αυτόν. Η απουσία κάθε άμυνας δεν μπορεί να γίνει αντικείμενο επίθεσης, επειδή αναγνωρίζει μία δύναμη τόσο μεγάλη, που η επίθεση θα ήταν ανοησία ή ένα ανόητο παιχνίδι που ένα κουρασμένο παιδί μπορεί να παίξει, όταν νυστάζει πολύ για να θυμηθεί τι θέλει.

7. Η αμυντικότητα είναι αδυναμία. Δηλώνει ότι έχεις αρνηθεί τον Χριστό και έχεις αρχίσει να φοβάσαι τον θυμό του Πατέρα Του. Τι μπορεί να σε σώσει τώρα από την παραίσθησή σου για έναν θυμωμένο Θεό, του οποίου την τρομακτική εικόνα πιστεύεις ότι βλέπεις να κινεί όλα τα κακά του  κόσμου; Τι άλλο παρά μόνο ψευδαισθήσεις θα μπορούσαν τώρα να σε υπερασπιστούν, αφού μόνο ψευδαισθήσεις πολεμάς;

8. Σήμερα δεν θα παίξουμε τέτοια παιδαριώδη παιχνίδια. Γιατί ο αληθινός μας σκοπός είναι να σώσουμε τον κόσμο και δεν θα ανταλλάξουμε την ατελείωτη χαρά που μας προσφέρει η λειτουργία μας, με μία ανοησία. Δεν θα αφήσουμε την ευτυχία μας να ξεγλιστρήσει επειδή ένα κομμάτι ανόητου ονείρου έτυχε να περάσει από τον νου μας, και μπερδέψαμε τις μορφές μέσα σε αυτό με τον Υιό του Θεού∙ την απειροελάχιστη στιγμή του με την αιωνιότητα.

9. Σήμερα κοιτάμε πέρα από τα όνειρα και αναγνωρίζουμε ότι δεν χρειαζόμαστε καμία άμυνα επειδή δημιουργηθήκαμε απρόσβλητοι, χωρίς καμία σκέψη ή επιθυμία ή όνειρο όπου η επίθεση έχει κάποιο νόημα. Τώρα δεν μπορούμε να φοβηθούμε γιατί αφήσαμε όλες τις σκέψεις φόβου πίσω μας. Και μέσα στην απουσία κάθε άμυνας στεκόμαστε ασφαλείς, γαλήνια βέβαιοι τώρα για την ασφάλειά μας, σίγουροι για σωτηρία, βέβαιοι ότι θα εκπληρώσουμε τον επιλεγμένο μας σκοπό, καθώς η διακονία μας απλώνει την ιερή ευλογία της σε όλον τον κόσμο.

10. Μείνε ήσυχος για μία στιγμή και σκέψου πόσο άγιος είναι ο σκοπός σου, πόσο ασφαλής παραμένεις, ανέγγιχτος μέσα στο φως του. Οι διάκονοι του Θεού έχουν επιλέξει να είναι η αλήθεια μαζί τους. Ποιος είναι αγιότερος από αυτούς; Ποιος θα μπορούσε να είναι πιο βέβαιος ότι η ευτυχία του είναι πλήρως εγγυημένη; Και ποιος θα μπορούσε να είναι πιο ισχυρά προστατευμένος; Ποια άμυνα θα μπορούσαν να χρειάζονται αυτοί, που είναι ανάμεσα στους εκλεκτούς του Θεού, με την εκλογή Του και με την δική τους επίσης;

11. Είναι η λειτουργία των διακόνων του Θεού να βοηθούν τα αδέλφια τους να επιλέξουν, όπως έκαναν και οι ίδιοι. Ο Θεός έχει εκλέξει τους πάντες, αλλά λίγοι έχουν φτάσει να συνειδητοποιήσουν ότι το Θέλημά Του είναι δικό τους. Και όσο εσύ αποτυγχάνεις να διδάξεις αυτά που έχεις μάθει, η σωτηρία περιμένει και το σκοτάδι κρατά τον κόσμο σε ζοφερή φυλακή. Ούτε θα μάθεις ότι το φως έχει έρθει σε σένα και η απόδρασή σου έχει επιτευχθεί. Γιατί δεν θα δεις το φως, μέχρι να το προσφέρεις σε όλους τους αδελφούς σου. Καθώς εκείνοι το λαμβάνουν από τα χέρια σου, έτσι θα το αναγνωρίσεις ως δικό σου.

12. Η σωτηρία μπορεί να θεωρηθεί ως ένα παιχνίδι που παίζουν τα χαρούμενα παιδιά. Έχει σχεδιαστεί από τον Ένα, ο Οποίος αγαπά τα παιδιά Του, και που θα αντικαθιστούσε τα τρομακτικά παιχνίδια τους με χαρούμενα παιχνίδια, που τα διδάσκουν ότι το παιχνίδι του φόβου έχει τελειώσει. Το παιχνίδι Του διδάσκει την ευτυχία, επειδη δεν υπάρχει κανείς ηττημένος. Όλοι όσοι παίζουν πρέπει να κερδίζουν και με την νίκη του ενός διασφαλίζεται το κέρδος όλων. Το παιχνίδι του φόβου ευχαρίστως παραμερίζεται, όταν τα παιδιά έρθουν να δουν τα οφέλη που φέρνει η σωτηρία.

13. Εσύ που έχεις παίξει τον ρόλο αυτού που έχασε κάθε ελπίδα, που εγκαταλείφθηκε από τον Πατέρα του, που τον άφησαν μόνο μέσα στον τρόμο μέσα σε έναν φοβερό κόσμο που έχει τρελαθεί από την αμαρτία και την ενοχή, να είσαι τώρα χαρούμενος. Αυτό το παιχνίδι τελείωσε. Τώρα έχει έρθει ο ήσυχος χρόνος, όπου αφήνουμε στην άκρη τα παιχνίδια της ενοχής και κλειδώνουμε για πάντα τις αλλόκοτες και παιδαριώδεις σκέψεις μας για αμαρτία, έξω από τους αγνούς και άγιους νόες των παιδιών του Παραδείσου και του Υιού του Θεού.

14. Κάνουμε παύση για μία στιγμή ακόμα, για να παίξουμε το τελευταίο, χαρούμενο παιχνίδι μας σε αυτήν τη γη. Και μετά πηγαίνουμε να πάρουμε τη δικαιωματική μας θέση, εκεί όπου η αλήθεια κατοικεί και τα παιχνίδια δεν έχουν νόημα. Έτσι τελειώνει η ιστορία. Άς φέρει η σημερινή μέρα το τελευταίο κεφάλαιο πιο κοντά τον κόσμο, ώστε καθένας να μάθει ότι η ιστορία που διαβάζει για το τρομερό πεπρωμένο, την κατατρόπωση όλων των ελπίδων του, την αξιολύπητη άμυνά του ενάντια σε μια εκδίκηση από την οποία δεν μπορεί να ξεφύγει, δεν είναι παρά η δική του παραισθησιακή φαντασίωση. Οι διάκονοι του Θεού έχουν έρθει να τον ξυπνήσουν από τα σκοτεινά όνειρα που έχει προκαλέσει αυτή η ιστορία στη δική συγκεχυμένη, σαστισμένη μνήμη αυτής της παραμορφωμένης ιστορίας. Ο Υιός του Θεού μπορεί επιτέλους να χαμογελάσει, μαθαίνοντας ότι δεν είναι αλήθεια.

15. Σήμερα θα ακολουθήσουμε ένα τρόπο εξάσκησης, που θα διατηρήσουμε για αρκετό καιρό. Θα ξεκινάμε την ημέρα δίνοντας προσοχή στην καθημερινή σκέψη για όσο το δυνατόν περισσότερο. Πέντε λεπτά τώρα είναι το λιγότερο που διαθέτουμε στην προετοιμασία για μία ημέρα, που η σωτηρία είναι ο μόνος στόχος μας. Δέκα λεπτά θα ήταν καλύτερα, δεκαπέντε ακόμα καλύτερα. Και καθώς οι αντιπερισπασμοί παύουν να εμφανίζονται για να μας αποτρέψουν από τον σκοπό μας, θα διαπιστώσουμε ότι μισή ώρα είναι πολύ λίγος χρόνος για να περάσουμε με τον Θεό. Και το βράδυ δεν θα διαθέσουμε λιγότερο χρόνο, από ευγνωμοσύνη και χαρά.

16. Κάθε ώρα προσθέτει στην αυξανόμενη ειρήνη μας, καθώς θυμόμαστε να είμαστε πιστοί στο Θέλημα που μοιραζόμαστε με τον Θεό. Κάποιες φορές, ίσως, το ένα λεπτό ή ίσως λιγότερο, θα είναι το περισσότερο που θα μπορούμε να προσφέρουμε ανά ώρα. Μερικές φορές θα το ξεχάσουμε. Άλλες φορές, οι δουλειές του κόσμου θα μας εγκλωβίσουν και δεν θα μπορούμε να αποτραβηχτούμε για λίγο και να στρέψουμε τις σκέψεις μας στον Θεό.

17. Όμως, όταν μπορούμε θα τηρήσουμε την εμπιστοσύνη μας ως διάκονοι του Θεού, ενθυμούμενοι ανά μία ώρα την αποστολή μας και την αγάπη Του. Και θα καθόμαστε ήσυχα και θα Τον περιμένουμε και θα ακούμε τη Φωνή Του και θα μαθαίνουμε τι θα ήθελε να κάνουμε στην συνέχεια, ενώ θα Τον ευχαριστούμε για όλα τα δώρα που μας έδωσε την ώρα που μόλις πέρασε.

18. Με τον καιρό, με την εξάσκηση, δεν θα πάψεις ποτέ να Τον σκέφτεσαι και να ακούς την γεμάτη αγάπη Φωνή Του να καθοδηγεί τα βήματά σου σε ήσυχους δρόμους, ενώ βαδίζεις αληθινά χωρίς άμυνες. Γιατί θα γνωρίζεις ότι ο Παράδεισος βαδίζει μαζί σου. Ούτε στιγμή δεν θα κρατούσες τον νου σου μακριά Του, παρότι ο χρόνος σου αφιερώνεται στην προσφορά σωτηρίας στον κόσμο. Νομίζεις ότι δεν θα το κάνει αυτό δυνατό, για εσένα που επιλέγεις να εκτελέσεις το σχέδιό Του για τη σωτηρία του κόσμου και τη δική σου;

19. Σήμερα, το θέμα μας είναι η πλήρης απουσία κάθε άμυνας. Βάζουμε αυτό το ένδυμα, ενώ ετοιμαζόμαστε να ανταποκριθούμε στην ημέρα. Ξυπνάμε δυνατοί εν Χριστώ, και αφήνουμε την αδυναμία μας να εξαφανιστεί, καθώς θυμόμαστε ότι η δύναμή Του κατοικεί μέσα μας. Θα υπενθυμίζουμε στον εαυτό μας ότι Αυτός παραμένει δίπλα μας καθ’ όλην τη διάρκεια της ημέρας, και ποτέ δεν αφήνει την αδυναμία μας ανυποστήρικτη από τη δύναμή Του. Θα επικαλεστούμε τη δύναμή Του κάθε φορά που νιώθουμε ότι η απειλή από τις άμυνές μας υπονομεύει την βεβαιότητα του σκοπού μας. Θα κάνουμε παύση για μία στιγμή, καθώς Αυτός μας λέει: «Είμαι εδώ».

20.Η εξάσκησή σου τώρα θα αρχίσει να παίρνει την ειλικρίνεια της αγάπης, για να σε βοηθήσει να κρατήσεις τον νου σου εστιασμένο στον σκοπό του. Μη φοβάσαι, ούτε να ντρέπεσαι. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι θα φτάσεις στον τελικό στόχο σου. Οι διάκονοι του Θεού δεν μπορούν ποτέ να αποτύχουν, επειδή η αγάπη, η δύναμη και η ειρήνη που εκπέμπονται από αυτούς προς όλους τους αδελφούς τους προέρχονται από Αυτόν. Αυτά είναι τα δώρα Του σε σένα. Το μόνο που χρειάζεται να Του δώσεις ως ανταπόδοση είναι η απουσία κάθε άμυνας. Αφήνεις στην άκρη μόνο ό,τι δεν ήταν ποτέ πραγματικό, για να κοιτάξεις τον Χριστό και να δεις την αθωότητά Του.