Μάθημα 188
Η ειρήνη του Θεού λάμπει μέσα μου τώρα.
1. Γιατί να περιμένεις τον Παράδεισο; Όσοι αναζητούν το φως απλώς καλύπτουν τα μάτια τους. Το φως είναι μέσα τους τώρα. Η φώτιση δεν είναι παρά μία αναγνώριση, καθόλου μία αλλαγή. Το φως δεν είναι του κόσμου, κι εσύ που φέρεις το φως μέσα σου είσαι και εσύ ξένος εδώ. Το φως ήρθε μαζί σου από το πατρικό σου σπίτι και έμεινε μαζί σου, επειδή είναι δικό σου. Είναι το μόνο πράγμα που φέρνεις μαζί σου από Αυτόν, που είναι η Πηγή σου. Λάμπει μέσα σου επειδή φωτίζει το σπίτι σου και σε οδηγεί πίσω, εκεί από όπου ήρθε, εκεί που είσαι σπίτι σου.
2. Αυτό το φως δεν μπορεί να χαθεί. Γιατί να περιμένεις να το βρεις στο μέλλον ή να πιστεύεις ότι έχει ήδη χαθεί, ή ότι δεν υπήρξε ποτέ; Είναι τόσο εύκολο να το δεις, που τα επιχειρήματα που αποδεικνύουν ότι δεν υπάρχει, καταντούν γελοία. Ποιος μπορεί να αρνηθεί την παρουσία αυτού που βλέπει μέσα του; Δεν είναι δύσκολο να κοιτάξεις μέσα σου, γιατί εκεί ξεκινά κάθε όραση. Δεν υπάρχει όραση, είτε στα όνειρα είτε από κάποια πιο αληθινή Πηγή, που να μην είναι παρά η σκιά όσων βλέπεις μέσω της εσωτερικής όρασης. Εκεί ξεκινά η αντίληψη και εκεί τελειώνει. Δεν έχει άλλη πηγή από αυτήν.
3. Η ειρήνη του Θεού λάμπει μέσα σου τώρα, και από την καρδιά σου επεκτείνεται σε όλον τον κόσμο. Σταματά για να χαϊδέψει κάθε ζωντανό πλάσμα, και αφήνει μια ευλογία σε αυτό, που παραμένει αιώνια και για πάντα. Αυτό που δίνει πρέπει να είναι αιώνιο. Απομακρύνει όλες τις σκέψεις του εφήμερου και του ευτελούς. Φέρνει ανανέωση σε όλες τις κουρασμένες καρδιές και φωτίζει κάθε θέαση καθώς περνάει. Όλα τα δώρα της δίνονται σε όλους και όλοι ενώνονται δίνοντας ευχαριστίες σε εσένα που δίνεις, και εσένα που έχεις λάβει.
4. Η λάμψη στον νου σου υπενθυμίζει στον κόσμο αυτά που έχει ξεχάσει, και ο κόσμος αποκαθιστά επίσης τη μνήμη σου. Η σωτηρία ακτινοβολεί από εσένα με δώρα πέρα από κάθε μέτρο, δοσμένα και επιστραφέντα. Σε σένα, τον δοτη του δώρου, ο Ίδιος ο Θεός δίνει ευχαριστίες. Και στην ευλογία Του, το φως μέσα σου λάμπει πιο φωτεινό, προσθέτοντας στα δώρα που έχεις να προσφέρεις στον κόσμο.
5. Η ειρήνη του Θεού δεν μπορεί ποτέ περιοριστεί. Όποιος την αναγνωρίζει μέσα του, πρέπει να τη δώσει. Και τα μέσα για να τη δώσει είναι στην κατανόησή του. Συγχωρεί επειδή αναγνώρισε την αλήθεια μέσα του. Η ειρήνη του Θεού λάμπει μέσα σου τώρα και μέσα σε όλα τα ζωντανά όντα. Μέσα στη σιωπή αναγνωρίζεται παγκόσμια. Γιατί αυτό που βλέπει η εσωτερική σου όραση είναι η αντίληψή σου για το σύμπαν.
6. Κάθισε ήσυχα και κλείσε τα μάτια σου. Το φως μέσα σου είναι επαρκές. Μόνο αυτό έχει τη δύναμη να σου δώσει το δώρο της όρασης. Απόκλεισε τον εξωτερικό κόσμο και άσε τις σκέψεις σου να πετάξουν στην εσωτερική σου ειρήνη. Ξέρουν τον δρόμο. Γιατί οι ειλικρινείς σκέψεις, ανέγγιχτες από το όνειρο των εγκόσμιων πραγμάτων έξω από εσένα, γίνονται οι άγιοι αγγελιοφόροι του Ίδιου του Θεού.
7. Αυτές τις σκέψεις τις κάνεις μαζί Του. Αναγνωρίζουν το σπίτι τους. Και δείχνουν με σιγουριά την Πηγή τους, Όπου ο Θεός ο Πατέρας και ο Υιός είναι ένα. Η ειρήνη του Θεού λάμπει πάνω τους, αλλά πρέπει να παραμείνουν μαζί σου επίσης, επειδή γεννήθηκαν στον νου σου, όπως ο νους σου γεννήθηκε στον νου του Θεού. Σε οδηγούν πίσω στην ειρήνη, από όπου ήρθαν, για να σου θυμίσουν πώς πρέπει να επιστρέψεις.
8. Ακούνε τη Φωνή του Πατέρα σου, όταν εσύ αρνείσαι να ακούσεις. Και σε προτρέπουν απαλά να δεχτείς τον Λόγο Του για αυτό που είσαι, αντί για φαντασιώσεις και σκιές. Σου υπενθυμίζουν ότι είσαι ο συνδημιουργός όλων των ζώντων πραγμάτων. Γιατί όπως η ειρήνη του Θεού λάμπει μέσα σου, έτσι πρέπει να λάμπει και σε αυτά.
9. Σήμερα εξασκούμαστε να πλησιάσουμε το φως μέσα μας. Παίρνουμε τις περιπλανώμενες σκέψεις μας, και απαλά τις φέρνουμε πίσω, εκεί που ευθυγραμμίζονται με όλες τις σκέψεις που μοιραζόμαστε με τον Θεό. Δεν θα τις αφήσουμε αδέσποτες. Αφήνουμε το φως στον νου μας να τις κατευθύνει για να έρθουν σπίτι. Τις έχουμε προδώσει, διατάσσοντας να φύγουν από εμάς. Τώρα όμως τις καλούμε πίσω και τις καθαρίζουμε από παράξενες επιθυμίες και άτακτες ευχές. Τις αποκαθιστούμε στην αγιότητα της κληρονομιάς τους.
10. Έτσι, ο νους μας αποκαθίσταται μαζί τους, και εμείς αναγνωρίζουμε ότι η ειρήνη του Θεού εξακολουθεί να λάμπει μέσα μας, και από εμάς σε όλα τα ζωντανά όντα που μοιράζονται τη ζωή μας. Θα τα συγχωρήσουμε όλα, απαλλάσσοντας όλον τον κόσμο από αυτά που νομίζαμε ότι μας έκανε. Γιατί εμείς είμαστε που κάνουμε τον κόσμο όπως θα τον θέλαμε. Τώρα επιλέγουμε να είναι αθώος, απαλλαγμένος από αμαρτία και ανοιχτός στη σωτηρία. Και δίνουμε τη σωτήρια ευλογία μας σε αυτόν, καθώς λέμε:
Η ειρήνη του Θεού λάμπει μέσα μου τώρα.
Άς λάμψουν πάνω μου όλα τα πράγματα με αυτή την ειρήνη,
Και ας τα ευλογήσω με το φως μέσα μου.