Μάθημα 194

1. Η σημερινή ιδέα κάνει άλλο ένα βήμα προς τη γρήγορη σωτηρία, και είναι πράγματι ένα τεράστιο βήμα! Η απόσταση που καλύπτει είναι τόσο μεγάλη, που σε φέρνει λίγο πριν τον Ουρανό, με τον στόχο ορατό μπροστά και τα εμπόδια πίσω σου. Το πόδι σου άγγιξε τα φιλόξενα γρασίδια στις πύλες του Ουρανού, τον γαλήνιο χώρο της ειρήνης που περιμένεις με βεβαιότητα το τελικό βήμα του Θεού. Πόσο μακριά προχωράμε τώρα από τη γη! Πόσο κοντά πλησιάζουμε στον στόχο μας! Πόσο σύντομο είναι το ταξίδι που απομένει!

2. Αποδέξου τη σημερινή ιδέα και θα έχεις ξεπεράσει κάθε άγχος, όλα τα βάραθρα της κόλασης, κάθε σκοτάδι κατάθλιψης, σκέψεις αμαρτίας και την καταστροφή που φέρνει η ενοχή. Αποδέξου τη σημερινή ιδέα και θα έχεις απελευθερώσει τον κόσμο από κάθε φυλακή, έχοντας χαλαρώσει τις βαριές αλυσίδες που κλείδωναν την πόρτα προς την ελευθερία. Έχεις σωθεί και έτσι η σωτηρία σου γίνεται το δώρο που δίνεις στον κόσμο, επειδή το έχεις λάβει.

3. Σε καμία στιγμή δεν υπάρχει αίσθηση θλίψης, ή βιώνεται πόνος ή γίνεται αντιληπτή απώλεια. Σε καμία στιγμή η θλίψη δεν μπορεί να καθίσει σε θρόνο και να λατρευτεί πιστά. Σε καμία στιγμή δεν είναι καν δυνατό να πεθάνει κανείς. Έτσι, κάθε στιγμή που δίνεται στον Θεό καθώς περνά, με την επόμενη να Του δίνεται ήδη, είναι μία στιγμή απελευθέρωσής σου από τη θλίψη, τον πόνο, ακόμα και τον ίδιο τον θάνατο.

4. Ο Θεός κρατάει το μέλλον σου, όπως κρατάει το παρελθόν και το παρόν σου. Είναι ένα για Αυτόν και έτσι θα έπρεπε να είναι ένα για εσένα. Όμως, σε αυτόν τον κόσμο, η χρονική εξέλιξη εξακολουθεί να φαίνεται πραγματική. Και έτσι δεν σου ζητείται να καταλάβεις την έλλειψη συνέχειας που πράγματι υπάρχει στον χρόνο. Σου ζητείται μόνο να αφήσεις το μέλλον να φύγει, και να το αφήσεις στα Χέρια του Θεού. Και θα δεις από την εμπειρία σου ότι έχεις θέσει το παρελθόν και το παρόν στα Χέρια Του επίσης, επειδή το παρελθόν δεν θα σε τιμωρήσει άλλο, και ο φόβος για το μέλλον δεν θα έχει πια νόημα.

5. Απελευθέρωσε το μέλλον. Γιατί το παρελθόν έχει φύγει και αυτό που είναι παρόν, απελευθερωμένο από την κληρονομιά του από λύπη και δυστυχία, από πόνο και απώλεια, γίνεται η στιγμή κατά την οποία ο χρόνος ξεφεύγει από τα δεσμά των ψευδαισθήσεων, όπου διατρέχει την ανελέητη, αναπόφευκτη πορεία του. Κάθε στιγμή που ήταν σκλάβος του χρόνου μεταμορφώνεται σε μια άγια στιγμή, όταν το φως που κρατιόταν κρυμμένο μέσα στον Υιό του Θεού απελευθερώνεται για να ευλογήσει τον κόσμο. Τώρα είναι ελεύθερος και όλη η δόξα του λάμπει σε έναν κόσμο που απελευθερώθηκε μαζί του, για να μοιραστεί την αγιότητά του.

6. Εάν μπορείς να δεις το μάθημα για σήμερα, ως την απελευθέρωση που πραγματικά είναι, δεν θα διστάσεις να καταβάλεις όσο το δυνατόν μεγαλύτερη συνεπή προσπάθεια για να το κάνεις μέρος του εαυτού σου. Καθώς αυτό γίνεται μία σκέψη που κυβερνά τον νου σου, μία συνήθεια στο ρεπερτόριο επίλυσης προβλημάτων, ένας τρόπος γρήγορης αντίδρασης στον πειρασμό, επεκτείνεις τη μάθησή σου στον κόσμο. Καθώς μαθαίνεις να βλέπεις τη σωτηρία σε όλα τα πράγματα, έτσι και ο κόσμος θα αντιληφθεί ότι έχει σωθεί.

7. Ποια ανησυχία μπορεί να έχει κάποιος που αφήνει το μέλλον του στα στοργικά Χέρια του Θεού; Από τι μπορεί να υποφέρει; Τι μπορεί να του προκαλέσει πόνο ή να του φέρει απώλεια; Τι μπορεί να φοβηθεί; Και τι μπορεί να κοιτάξει, παρά μόνο με αγάπη; Γιατί αυτός που έχει ξεφύγει από τον φόβο για μελλοντικό πόνο, έχει βρει τον δρόμο του για την παρούσα ειρήνη και τη βεβαιότητα μιάς φροντίδας που ο κόσμος δεν μπορεί ποτέ να απειλήσει. Είναι βέβαιος ότι η αντίληψή του μπορεί να είναι εσφαλμένη, αλλά ποτέ δεν θα στερηθεί τη διόρθωση. Είναι ελεύθερος να επιλέξει ξανά, όταν εξαπατηθεί, και να αλλάξει άποψη, όταν έχει κάνει λάθη.

8. Άφησε, λοιπόν, το μέλλον σου στα Χέρια του Θεού. Γιατί έτσι καλείς την ανάμνησή Του να έρθει ξανά, αντικαθιστώντας όλες τις σκέψεις σου για την αμαρτία και το κακό με την αλήθεια της αγάπης. Δεν πιστεύεις ότι ο κόσμος θα μπορούσε να κερδίσει από αυτό, και κάθε ζωντανό πλάσμα να ανταποκριθεί με θεραπευμένη αντίληψη; Αυτός που εμπιστεύεται τον εαυτό του στον Θεό, έχει επίσης αποθέσει τον κόσμο στα ίδια Χέρια, από τα οποία ζήτησε ανακούφιση και ασφάλεια.Αφήνει στην άκρη τις άρρωστες ψευδαισθήσεις του κόσμου, μαζί και τις δικές του, και προσφέρει ειρήνη και στους δύο.

9. Τώρα έχουμε πράγματι σωθεί. Γιατί στα Χέρια του Θεού αναπαυόμαστε ατάραχοι, βέβαιοι ότι μόνο καλό μπορεί να έρθει σε μας. Εάν ξεχάσουμε, θα μας καθησυχάσει απαλά. Εάν δεχτούμε μια σκέψη ασυγχωρησίας, αυτή σύντομα θα αντικατασταθεί από το καθρέφτισμα της αγάπης. Και εάν μπούμε στον πειρασμό να επιτεθούμε, θα επικαλεστούμε Αυτόν που φυλά την ανάπαυσή μας να κάνει την επιλογή για μας, που αφήνει πολύ πίσω τον πειρασμό. Ο κόσμος δεν είναι πλέον εχθρός μας, επειδή έχουμε επιλέξει να είμαστε φίλοι του.