Μάθημα 152

Η δύναμη της απόφασης είναι δική μου.

1. Κανείς δεν μπορεί να υποστεί απώλεια, εκτός εάν αυτή είναι η δική του απόφαση. Κανείς δεν υποφέρει από πόνο, εκτός εάν με την επιλογή του επιλέξει αυτή την κατάσταση γι’ αυτόν. Κανείς δεν μπορεί να θρηνεί, ούτε να φοβάται, ούτε να θεωρεί ότι είναι άρρωστος, εκτός κι αν αυτά είναι τα αποτελέσματα που θέλει. Και κανείς δεν πεθαίνει χωρίς την δική του υναίνεση. Όλα όσα συμβαίνουν αντιπροσωπεύουν την δική σου επιθυμία και τίποτα δεν παραλείπεται από όσα επιλέγεις. Εδώ είναι ο κόσμος σου, πλήρης σε κάθε λεπτομέρεια. Εδώ είναι όλη η πραγματικότητά του για σένα. Και μόνο εδώ βρίσκεται η σωτηρία.

2. Μπορεί να πιστεύεις ότι αυτή η θέση είναι ακραία και πολύ περιεκτική για να είναι αληθινή. Όμως γίνεται η αλήθεια να έχει εξαιρέσεις; Εάν έχεις το δώρο των πάντων, γίνεται η απώλεια να είναι πραγματική; Μπορεί ο πόνος να είναι μέρος της ειρήνης ή η λύπη μέρος της χαράς; Μπορούν ο φόβος και η αρρώστια να εισέλθουν σε έναν νου όπου κατοικεί η αγάπη και η τέλεια αγιότητα; Η αλήθεια πρέπει να τα εμπεριέχει όλα, εάν είναι πράγματι αλήθεια. Μην δεχτείς κανένα αντίθετο και καμία εξαίρεση, γιατί εάν το κάνεις, αντιφάσκεις πλήρως με την αλήθεια.

3. Η σωτηρία είναι η αναγνώριση ότι η αλήθεια είναι αληθινή και τίποτα άλλο δεν είναι αληθινό. Αυτό το έχεις ξανακούσει, αλλά μπορεί ακόμα να μην δέχεσαι και τα δύο μέρη του. Χωρίς το πρώτο, το δεύτερο δεν έχει νόημα. Αλλά χωρίς το δεύτερο, το πρώτο δεν είναι πλέον αληθινό. Η αλήθεια δεν μπορεί να έχει αντίθετο. Όσες φορές κι αν ειπωθεί ή το σκεφτείς αυτό, δεν είναι αρκετές. Γιατί, εάν αυτό που δεν είναι αληθινό είναι αληθινό, όπως αυτό που είναι αληθινό,  τότε ένα μέρος της αλήθειας είναι ψευδές. Και η αλήθεια έχει χάσει το νόημά της. Τίποτα, εκτός από την αλήθεια, δεν είναι αληθινό και αυτό που είναι ψευδές είναι ψευδές.

4. Αυτή είναι η απλούστερη διάκριση, αλλά και η πιο δυσνόητη. Όχι όμως επειδή είναι αντιληπτικά δύσκολη η διάκριση. [Η διάκριση] κρύβεται πίσω από μια απέραντη ποικιλία επιλογών που δεν φαίνονται να είναι πλήρως δικές σου. Έτσι η αλήθεια φαίνεται να έχει κάποιες όψεις που αναιρούν διαψεύδουν τη συνέπεια, αλλά δεν φαίνονται να είναι παρά αντιφάσεις που εισήγαγες.

5. Όπως ο Θεός σε δημιούργησε, πρέπει να παραμένεις αμετάβλητος, με μεταβατικές καταστάσεις εξ ορισμού ψευδείς. Αυτό περιλαμβάνει όλες τις μεταβολές στο συναίσθημα, τις μεταβολές στις συνθήκες του σώματος και του νου, σε κάθε επίγνωση και κάθε αντίδραση. Αυτή η εμπερίεξη που διαχωρίζει την αλήθεια από το ψεύδος και κρατά το ψεύδος χωριστά από την αλήθεια, όπως αυτή είναι.

6. Δεν είναι περίεργο που πιστεύεις ότι το να νομίζεις ότι εσύ έφτιαξες τον κόσμο που βλέπεις, είναι αλαζονεία; Ο Θεός δεν τον έφτιαξε. Για αυτό μπορείς να είσαι σίγουρος. Τι μπορεί Εκείνος να γνωρίζει για το εφήμερο, το αμαρτωλό και το ένοχο, το φοβισμένο, το πονεμένο και το μοναχικό, και τον νου που ζει μέσα σε ένα σώμα που πρέπει να πεθάνει; Εσύ Τον κατηγορείς για παραφροσύνη, νομίζοντας ότι έφτιαξε έναν κόσμο όπου τέτοια πράγματα φαίνεται να είναι πραγματικά. Δεν είναι τρελός. Κι όμως, μόνο η τρέλα φτιάχνει έναν κόσμο σαν κι αυτόν.

7. Το να νομίζεις ότι ο Θεός δημιούργησε το χάος, αντιφάσκει με το Θέλημά Του, επινόησε τα αντίθετα της αλήθειας και αφήνει τον θάνατο να θριαμβεύσει επί της ζωής∙ όλα αυτά είναι αλαζονεία. Η ταπεινότητα θα έβλεπε αμέσως ότι όλα αυτά δεν προέρχονται από Αυτόν. Και μπορείς να δεις αυτό που ο Θεός δεν δημιούργησε; Το να νομίζεις ότι μπορείς, σημαίνει ότι πιστεύεις πωςι μπορείς να αντιληφθείς αυτό που ο Θεός δεν θέλησε να υπάρχει. Και τι θα μπορούσε να είναι πιο αλαζονικό από αυτό;

8. Ας είμαστε αληθινά ταπεινοί σήμερα, και ας δεχτούμε ό,τι έχουμε κάνει ως έχει. Η δύναμη της απόφασης είναι δική μας. Αποφάσισε μόνο να δεχτείς την δικαιωματική σου θέση ως συν-δημιουργός του σύμπαντος και όλα όσα νομίζεις ότι έφτιαξες θα εξαφανιστούν. Αυτό που αναδύεται τότε στην επίγνωση θα είναι όλα όσα υπήρχαν ποτέ, αιώνια, όπως είναι και τώρα. Και θα εκτοπίσει τις αυτο-εξαπατήσεις, που κατασκευάστηκαν μόνο για να σφετεριστούν τον βωμό προς τον Πατέρα και τον Υιό.

9. Σήμερα εξασκούμαστε στην αληθινή ταπεινότητα, εγκαταλείποντας την ψευδή προσποίηση με την οποία το εγώ επιδιώκει να αποδείξει ότι [η ταπεινότητα] είναι αλλαζονική. Μόνο το εγώ μπορεί να είναι αλαζονικό. Η αλήθεια όμως είναι ταπεινή αναγνωρίζοντας την παντοδυναμία της, την αμεταβλητότητά της και την αιώνια ολότητά της, που τα εμπεριέχει όλα, το τέλειο δώρο του Θεού προς τον αγαπημένο Του Υιό. Παραμερίζουμε την αλαζονεία που λέει ότι είμαστε αμαρτωλοί, ένοχοι και φοβισμένοι, ντροπιασμένοι γι’ αυτό που είμαστε∙ και υψώνουμε τις καρδιές μας με αληθινή ταπεινότητα προς Αυτόν, ο Οποίος μας δημιούργησε αψεγάδιαστους, όμοιους με τον Εαυτό του σε δύναμη και σε αγάπη.

10. Η δύναμη της απόφασης είναι δική μας. Και δεχόμαστε από Αυτόν αυτό που είμαστε, και ταπεινά αναγνωρίζουμε τον Υιό του Θεού. Το νσ αναγνωρίσουμε τον Υιό του Θεού σημαίνει επίσης ότι όλες οι ιδέες για τον εαυτό έχουν παραμεριστεί και έχουν αναγνωριστεί ως ψευδείς. Η αλαζονεία τους έχει γίνει αντιληπτή. Με ταπεινότητα, η λάμψη του Υιού του Θεού, η καλοσύνη του, η τέλεια αναμάρτητη φύση του, η Αγάπη του Πατέρα του, το δικαίωμά του στον Παράδεισο και η απελευθέρωσή του από την κόλαση, γίνονται με χαρά δεκτά ως δικά μας.

11. Τώρα ενώνουμε τις δυνάμεις μας σε μία χαρούμενη αναγνώριση ότι τα ψέματα είναι ψευδή και μόνο η αλήθεια είναι αληθινή. Σκεφτόμαστε μόνο την αλήθεια καθώς ξυπνάμε και αφιερώνουμε πέντε λεπτά για να εξασκηθούμε στους τρόπους της, ενθαρρύνοντας τον φοβισμένο μας νου με αυτό:

Η δύναμη της απόφασης είναι δική μου. Σήμερα θα δεχτώ

τον εαυτό μου ως αυτό που το Θέλημα του Πατέρα μου με δημιούργησε να είμαι.

Μετά θα περιμένουμε σιωπηλά, εγκαταλείποντας όλες τις αυταπάτες, καθώς ζητάμε ταπεινά από τον Εαυτό μας να αποκαλυφθεί σε μας. Και Αυτός, που ποτέ δεν έφυγε, θα έρθει πάλι στην επίγνωσή μας, ευγνώμων που αποκαθιστά τον οίκο Του στον Θεό, έτσι όπως προοριζόταν να είναι.

12. Με υπομονή, περίμενε Τον καθ’ όλη την διάρκεια της ημέρας και ανά ώρα προσκάλεσέ Τον με τα λόγια που χρησιμοποίησες στο ξεκίνημα της ημέρας, ολοκληρώνοντάς την με την ίδια πρόσκληση προς τον Εαυτό σου. Η Φωνή του Θεού θα απαντήσει, γιατί Αυτός μιλά για σένα και για τον Πατέρα σου. Θα αντικαταστήσει όλες τις φρενήρεις σκέψεις σου με την ειρήνη του Θεού, όλες τις αυταπάτες με την αλήθεια του Θεού και τις ψευδαισθήσεις σου για τον εαυτό σου με τον Υιό του Θεού.