Μάθημα 182

Θα μείνω σιωπηλός για μια στιγμή και θα πάω σπίτι.

1. Σε αυτόν τον κόσμο που φαίνεται να ζεις, δεν είσαι στο σπίτι σου. Κάπου στον νου σου ξέρεις ότι αυτό είναι αλήθεια. Μια ανάμνηση του σπιτιού σου συνεχίζει να σε στοιχειώνει, σαν να υπάρχει ένα μέρος που σε καλεί να επιστρέψεις, αν και δεν αναγνωρίζεις τη φωνή ούτε τι είναι αυτό που σου θυμίζει αυτή η φωνή. Ωστόσο, νιώθεις σαν ξένος εδώ, από ένα εντελώς άγνωστο αλλού. Τίποτα τόσο συγκεκριμένο που να μπορείς να πεις με βεβαιότητα ότι είσαι εξόριστος εδώ. Απλώς μία επίμονη αίσθηση, μερικές φορές τίποτα περισσότερο από έναν αμυδρό παλμό, άλλες φορές τίποτα περισσότερο από μία αόριστη ανάμνηση, την οποία αποδιώχνεις ενεργά, αλλά που είναι σίγουρο ότι θα επιστρέψει πάλι στον νου σου. 

2. Όλοι ξέρουν για τι πράγμα μιλάμε. Αλλά κάποιοι προσπαθούν να διώξουν τον πόνο τους παίζοντας παιχνίδια για να περάσει ο χρόνος και να κρατήσουν τη λύπη μακριά. Άλλοι θα αρνηθούν ότι είναι λυπημένοι και δεν αναγνωρίζουν τα δάκρυά τους καθόλου. Άλλοι θα ισχυριστούν ότι αυτό για το οποίο μιλάμε είναι ψευδαίσθηση, που δεν πρέπει να θεωρείται τίποτα περισσότερο από ένα όνειρο. Όμως, ποιος, με πλήρη ειλικρίνεια, χωρίς άμυνες και αυταπάτη, θα αρνιόταν ότι καταλαβαίνει τα λόγια που λέμε;

3. Μιλάμε σήμερα για κάθε έναν που περπατά σε αυτόν τον κόσμο, γιατί δεν είναι σπίτι του. Βαδίζει αβέβαια σε μια ατελείωτη αναζήτηση, ψάχνοντας στο σκοτάδι αυτό που δεν μπορεί να βρει, χωρίς να αναγνωρίζει τι είναι αυτό που αναζητά. Φτιάχνει χίλια σπίτια, κι όμως κανένα δεν ικανοποιεί τον ανήσυχο νου του. Δεν καταλαβαίνει ότι χτίζει μάταια. Το σπίτι που αναζητά δεν μπορεί να φτιαχτεί από τον ίδιο. Δεν υπάρχει υποκατάστατο για τον Παράδεισο. Το μόνο που έφτιαξε ποτέ ήταν η κόλαση.

4. Ίσως νομίζεις ότι είναι το σπίτι των παιδικών σου χρόνων που θα ξαναέβρισκες. Η παιδική ηλικία του σώματός σου και το καταφύγιό του, είναι μια ανάμνηση τόσο παραμορφωμένη που απλώς κρατάς μια εικόνα ενός παρελθόντος που δεν συνέβη ποτέ. Όμως, υπάρχει ένα Παιδί μέσα σου, που αναζητά το σπίτι του Πατέρα Του και ξέρει ότι είναι ξένος εδώ. Αυτή η παιδική ηλικία είναι αιώνια, με μια αθωότητα που θα διαρκέσει για πάντα. Όπου θα πάει αυτό το Παιδί είναι άγια γη. Η αγιότητά Του είναι που φωτίζει τον Παράδεισο και φέρνει στη γη το αγνό καθρέφτισμα του φωτός από ψηλά, στο οποίο η γη και ο Παράδεισος ενώνονται ως ένα.

5. Είναι αυτό το Παιδί μέσα σου, που ο Πατέρας σου γνωρίζει ως τον Δικό Του Υιό. Είναι αυτό το Παιδί που γνωρίζει τον Πατέρα Του. Λαχταρά τόσο βαθιά και αδιάκοπα να πάει σπίτι, που η φωνή Του σε εκλιπαρεί να Τον αφήσεις να αναπαυτεί για λίγο. Δεν ζητά τίποτα περισσότερο από λίγες στιγμές ανάπαυλας, απλώς ένα διάστημα που μπορεί να επιστρέψει και να ανασάνει πάλι τον ιερό αέρα που γεμίζει το σπίτι του Πατέρα Του. Είσαι και εσύ το σπίτι Του. Θα επιστρέψει. Αλλά δώσε Του έστω και λίγο χρόνο να είναι ο Εαυτός Του, μέσα στην ειρήνη που είναι το σπίτι Του, αναπαυόμενος στη σιωπή και στην ειρήνη και την αγάπη.

6. Αυτό το Παιδί χρειάζεται την προστασία σου. Είναι μακριά από το σπίτι του. Είναι τόσο μικρό που φαίνεται τόσο εύκολο να Τον αποκλείσεις, η μικρή Του φωνή τόσο εύκολα σκεπάζεται, το κάλεσμά Του για βοήθεια σχεδόν δεν ακούγεται ανάμεσα στους τραχείς ήχους και τους σκληρούς και οξείς θορύβους του κόσμου. Όμως γνωρίζει ότι μέσα σου ακόμα κατοικεί η βέβαιη προστασία Του. Δεν θα Τον απογοητεύσεις. Θα πάει σπίτι και εσύ μαζί Του.

7. Αυτό το Παιδί είναι η απουσία κάθε άμυνάς σου, η δύναμή σου. Σε εμπιστεύεται. Ήρθε γιατί γνώριζε ότι δεν θα αποτύχεις. Σου ψιθυρίζει για το σπίτι Του ασταμάτητα. Γιατί θα σε έφερνε πίσω μαζί Του, ώστε να μπορεί και Αυτός να μείνει εκεί, και να μην επιστρέψει ξανά εκεί που δεν ανήκει και που ζει σαν παρίας σε έναν κόσμο ξένων σκέψεων. Η υπομονή Του δεν έχει όρια. Θα περιμένει μέχρι να ακούσεις την απαλή Φωνή Του μέσα σου να σε καλεί να Τον αφήσεις να πάει εν ειρήνη, μαζί με εσένα, εκεί που είναι σπίτι Του και εσύ μαζί Του.

8. Όταν είσαι ήσυχος για μια στιγμή, όταν ο κόσμος ξεθωριάζει μπροστά σου, όταν οι ανούσιες ιδέες παύουν να έχουν αξία στον ανήσυχο νου σου, τότε θα ακούσεις τη Φωνή Του. Σε καλεί τόσο σπαραχτικά, που δεν θα Του αντισταθείς άλλο. Εκείνην τη στιγμή, θα σε πάει σπίτι Του και θα μείνεις μαζί Του σε απόλυτη ησυχία, σιωπηλός και εν ειρήνη, πέρα από κάθε λέξη, ανέγγιχτος από φόβο και αμφιβολία, εξαίσια σίγουρος ότι είσαι σπίτι σου.

9. Αναπαύσου συχνά μαζί Του σήμερα. Γιατί ήταν πρόθυμος να γίνει ένα μικρό Παιδί για να μπορέσεις να μάθεις από Αυτόν, πόσο δυνατός είναι όποιος έρχεται χωρίς άμυνες, προσφέροντας μόνο μηνύματα αγάπης σε εκείνους που νομίζουν ότι είναι εχθρός τους. Κρατά τη δύναμη του Παράδεισου στο χέρι Του και τους αποκαλεί φίλους και τους δίνει τη δύναμή Του για να δουν ότι είναι Φίλος τους. Ζητά να Τον προστατέψουν, γιατί το σπίτι Του είναι μακριά και δεν θα επιστρέψει σε αυτό μόνος.

10. Ο Χριστός ξαναγεννιέται σαν ένα μικρό Παιδί κάθε φορά που ένας περιπλανώμενος επιθυμεί να φύγει από το σπίτι του. Γιατί πρέπει να μάθει ότι αυτό που θέλει να προστατέψει είναι μόνο αυτό το Παιδί, που έρχεται χωρίς άμυνες και που προστατεύεται από την απουσία κάθε άμυνας. Πήγαινε σπίτι μαζί Του που και που σήμερα. Είσαι εξίσου ξένος εδώ, όσο και Αυτός.

11. Σήμερα διάθεσε χρόνο να αφήσεις την ασπίδα σου, που δεν ωφελεί σε τίποτα, και άσε κάτω το δόρυ και το ξίφος που ύψωσες ενάντια σε έναν ανύπαρκτο εχθρό. Ο Χριστός σε έχει αποκαλέσει φίλο και αδελφό. Ήρθε ακόμη και να ζητήσει τη βοήθειά σου για να τον αφήσεις να πάει σήμερα σπίτι Του, ολοκληρωμένος και ολόκληρος. Ήρθε όπως ένα μικρό παιδί, που πρέπει να παρακαλέσει τον πατέρα του για προστασία και αγάπη. Κυβερνάει το σύμπαν και όμως σου ζητά αδιάκοπα να επιστρέψεις μαζί Του και να μη δέχεσαι πια τις ψευδαισθήσεις για θεούς σου.

12.Δεν έχεις χάσει την αθωότητά σου. Αυτήν είναι που λαχταράς. Αυτή είναι η επιθυμία της καρδιάς σου. Αυτή είναι η φωνή που ακούς και αυτό είναι το κάλεσμα που δεν μπορείς να αρνηθείς. Το άγιο Παιδί παραμένει μαζί σου. Το σπίτι Του είναι δικό σου. Σήμερα σου δίνει την παντελή απουσία άμυνας και εσύ τη δέχεσαι σε αντάλλαγμα για όλα τα παιχνίδια μάχης που έχεις φτιάξει. Τώρα ο δρόμος είναι ανοιχτός και το τέλος του ταξιδιού είναι επιτέλους ορατό. Μείνε σιωπηλός για μια στιγμή και πήγαινε σπίτι μαζί Του, και έσω εν ειρήνη για λίγο.