Μάθημα 193

Τα πάντα είναι μαθήματα που ο Θεός θέλει να μάθω.

1. Ο Θεός δεν γνωρίζει τίποτα για τη μάθηση. Ωστόσο, το Θέλημά Του επεκτείνεται σε ό,τι δεν καταλαβαίνει, με την έννοια ότι θέλει η ευτυχία που κληρονόμησε ο Υιός Του απο Αυτόν να είναι αδιατάρακτη∙ αιώνια και αέναα αυξανόμενη, αέναα επεκτεινόμενη στη χαρά της πλήρους δημιουργίας, και αιώνια ανοιχτή και πλήρως απεριόριστη μέσα Του. Αυτό είναι το Θέλημά Του. Και έτσι το Θέλημά Του παρέχει τα μέσα που εγγυώνται ότι θα γίνει.

2. Ο Θεός δεν βλέπει αντιφάσεις.Όμως ο Υιός Του πιστεύει ότι τις βλέπει. Έτσι χρειάζεται Έναν, που μπορεί να διορθώσει την εσφαλμένη του όραση και να του δώσει όραση που θα τον οδηγήσει πίσω, εκεί που σταματά η αντίληψη. Ο Θεός δεν αντιλαμβάνεται καθόλου. Εντούτοις, Αυτός είναι που δίνει τα μέσα με τα οποία η αντίληψη γίνεται αληθινή και αρκετά όμορφη ώστε να αφήσει το φως του Ουρανού να λάμψει πάνω της. Είναι Αυτός που απαντά σε αυτά στα οποία ο Υιός Του θα εναντιωνόταν και διατηρεί την αθωότητά του για πάντα ασφαλή.

3. Αυτά είναι τα μαθήματα που ο Θεός θα ήθελε να μάθεις. Το Θέλημά Του τα καθρεφτίζει όλα, και αυτά καθρεφτίζουν την καλοσυνάτη αγάπη Του προς τον Υιό που αγαπά. Κάθε μάθημα έχει μία κεντρική σκέψη, την ίδια σε όλα. Η μορφή αλλάζει μόνο, με διαφορετικές περιστάσεις και γεγονότα, με διαφορετικούς χαρακτήρες και διαφορετικά θέματα, φαινομενικά αλλά όχι πραγματικά. Είναι τα ίδια σε θεμελιώδες περιεχόμενο. Αυτά είναι το εξής:

                Συγχώρησε, και θα το δεις αυτό διαφορετικά.

4. Είναι βέβαιο ότι κάθε θλίψη δεν φαίνεται να είναι παρά ασυγχωρησία. Όμως αυτό είναι το περιεχόμενο πίσω από τη μορφή. Αυτή η ομοιομορφία είναι που κάνει βέβαιη τη μάθηση, επειδή το μάθημα είναι τόσο απλό που δεν μπορείς τελικά να το απορρίψεις. Κανείς δεν μπορεί να κρυφτεί για πάντα από μία αλήθεια τόσο πολύ προφανή, που εμφανίζεται με αμέτρητες μορφές, και όμως αναγνωρίζεται εξίσου εύκολα σε όλες, εάν κάποιος θέλει μόνο να δει το απλό μάθημα που είναι εκεί.

                        5. Συγχώρησε, και θα το δεις αυτό διαφορετικά.

Αυτά είναι το λόγια που λέει το Άγιο Πνεύμα σε όλες τις δοκιμασίες σου, σε όλο τον πόνο σου, σε όλα τα βάσανα, ανεξάρτητα από τη μορφή τους. Αυτά είναι τα λόγια με τα οποία τελειώνει ο πειρασμός, και η ενοχή, εγκαταλελειμμένη, δεν τιμάται πιά. Αυτά είναι τα λόγια που δίνουν τέλος στο όνειρο της αμαρτίας, και απαλλάσσουν τον νου από τον φόβο. Αυτά είναι τα λόγια με τα οποία η σωτηρία έρχεται σε όλον τον κόσμο.

6. Δεν θα μάθουμε να λέμε αυτά τα λόγια, όταν μπαίνουμε στον πειρασμό να πιστέψουμε ότι ο πόνος είναι πραγματικός και ο θάνατος γίνεται η επιλογή μας αντί για τη ζωή; Δεν θα μάθουμε να λέμε αυτά τα λόγια, όταν έχουμε καταλάβει τη δύναμή τους να απελευθερώνουν όλους τους νόες από τα δεσμά; Αυτά είναι λόγια που σου δίνουν δύναμη πάνω σε όλα τα γεγονότα που φαίνονται να τους έχει δοθεί δύναμη πάνω σου. Τα βλέπεις σωστά όταν κρατάς αυτά τα λόγια σε πλήρη επίγνωση και δεν ξεχνάς ότι αυτά τα λόγια ισχύουν για όλα όσα βλέπεις ή οποιοσδήποτε αδελφός κοιτάει με δυσαρέσκεια.

7. Πώς μπορείς να ξέρεις πότε βλέπεις λάθος ή πότε κάποιος άλλος δεν καταφέρνει να αντιληφθεί το μάθημα που πρέπει να μάθει; Φαίνεται ο πόνος πραγματικός στην αντίληψη; Εάν ναι, να είσαι σίγουρος ότι το μάθημα δεν έχει μαθευτεί. Και μία ασυγχωρησία παραμένει κρυμμένη στον νου, που βλέπει τον πόνο μέσα από τα μάτια που ο νους κατευθύνει.

8. Ο Θεός δεν θα ήθελε να υποφέρεις έτσι. Θα σε βοηθούσε να συγχωρήσεις τον εαυτό σου. Ο Υιός Του δεν θυμάται ποιος είναι. Και ο Θεός θα ήθελε ο Υιός Του να μην ξεχάσει την Αγάπη Του και όλα τα δώρα που η Αγάπη Του φέρνει μαζί της. Θα απαρνιόσουν τώρα τη δική σου σωτηρία; Θα αποτύγχανες να μάθεις τα απλά μαθήματα που θέτει μπροστά σου ο Δάσκαλος του Ουρανού, ώστε όλος ο πόνος να εξαφανιστεί και ο Υιός Του να θυμηθεί τον Θεό;

9. Όλα τα πράγματα είναι μαθήματα που ο Θεός θα ήθελε να μάθεις. Αυτός δεν θα άφηνε μία σκέψη ασυγχωρησίας χωρίς διόρθωση, ούτε ένα αγκάθι ή καρφί που να πληγώνει τον άγιο Υιό Του με οποιονδήποτε τρόπο. Θα διασφάλιζε ότι η άγια ανάπαυσή του θα παρέμενε αδιατάρακτη και γαλήνια, χωρίς καμία έγνοια, σε ένα αιώνιο σπίτι που τον φροντίζει. Και θα έκανε όλα τα δάκρια να σκουπιστούν, χωρίς να μείνει ούτε ένα δάκρυ κρατημένο, ούτε ένα που θα περίμενε να έρθει η καθορισμένη ώρα του για να κυλήσει. Διότι ο Θεός θέλησε το γέλιο να αντικαταστήσει καθένα τους και ο Υιός Του να είναι ξανά ελεύθερος.

10. Σήμερα θα προσπαθήσουμε να ξεπεράσουμε χίλια φαινομενικά εμπόδια για την ειρήνη σε μία μόνο μέρα. Ας έρθει το έλεος σε σένα πιο γρήγορα. Μην προσπαθήσεις να το καθυστερήσεις για άλλη μία μέρα, ένα ακόμα λεπτό ή άλλη μία στιγμή. Ο χρόνος φτιάχτηκε γι’ αυτό. Χρησιμοποίησέ τον σήμερα για τον σκοπό που υπάρχει. Πρωί και βράδυ, αφιέρωσε όσο χρόνο μπορείς για να υπηρετήσεις τον κατάλληλο σκοπό του και μην αφήσεις τον χρόνο να είναι λιγότερος από αυτόν που ανταποκρίνεται στην πιο βαθιά σου ανάγκη.

11. Δώσε όσο μπορείς και δώσε λίγο περισσότερο. Γιατί τώρα θα σηκωθούμε βιαστικά και θα πάμε στο σπίτι του Πατέρα μας. Λείπαμε για πολύ καιρό και δεν θα θέλαμε να μείνουμε άλλο εδώ. Καθώς εξασκούμαστε, ας σκεφτούμε όλα τα πράγματα που φυλάξαμε για να τα λύσουμε μόνοι μας και τα κρατήσαμε μακριά από τη θεραπεία. Ας τα δώσουμε όλα σε Αυτόν που γνωρίζει πώς να τα κοιτάξει ώστε να εξαφανιστούν. Η αλήθεια είναι το μήνυμά Του, η αλήθεια είναι η διδασκαλία Του. Δικά Του είναι τα μαθήματα που ο Θεός θα ήθελε να μάθουμε.

12. Κάθε ώρα αφιέρωσε λίγο χρόνο σήμερα και τις επόμενες μέρες, να εξασκηθείς στο μάθημα της συγχώρεσης με τη μορφή που δίνεται σήμερα. Προσπάθησε να την εφαρμόσεις στα γεγονότα που έφερε η ώρα, ώστε η επόμενη να είναι ελεύθερη από την προηγούμενη. Οι αλυσίδες του χρόνου εύκολα χαλαρώνουν με αυτόν τον τρόπο. Μην αφήσεις καμία ώρα να ρίξει την σκιά της στην επόμενη που έρχεται, και όταν αυτή περάσει, άσε όλα όσα συνέβησαν μέσα σε αυτήν να φύγουν μαζί της. Έτσι, θα παραμείνεις αδέσμευτος, σε αιώνια ειρήνη στον κόσμο του χρόνου.

13. Αυτό είναι το μάθημα που ο Θεός θα ήθελε να μάθεις: Υπάρχει ένας τρόπος να κοιτάς τα πάντα, που τα αφήνει να είναι ένα ακόμα βήμα προς Αυτόν και προς τη σωτηρία του κόσμου. Σε όλα όσα μιλούν για τρόμο, απάντησε ως εξής:

                            Θα συγχωρήσω, και αυτό θα εξαφανιστεί.

Σε κάθε ανησυχία, κάθε έγνοια και κάθε μορφή πόνου, επανάλαβε αυτά τα λόγια. Και κρατάς το κλειδί που ανοίγει την πύλη του Ουρανού και φέρνει την Αγάπη του Θεού Πατέρα κάτω στη γη, τελικά, για να την υψώσει στον Ουρανό. Ο Θεός θα κάνει ο Ίδιος αυτό το τελικό βήμα. Μην αρνηθείς τα μικρά βήματα που σου ζητά να κάνεις προς Αυτόν.