Μάθημα 167

1. Δεν υπάρχουν διαφορετικά είδη ζωής, γιατί η ζωή είναι σαν την αλήθεια. Δεν έχει βαθμούς. Είναι η μια κατάσταση την οποία μοιράζονται όλα όσα δημιούργησε ο Θεός. Όπως όλες οι Σκέψεις Του, δεν έχει αντίθετο. Δεν υπάρχει κανένας θάνατος, επειδή ό,τι δημιούργησε ο Θεός μοιράζεται τη ζωή Του. Δεν υπάρχει θάνατος, επειδή δεν υπάρχει αντίθετο στον Θεό. Δεν υπάρχει θάνατος, επειδή ο Πατέρας και ο Υιός είναι ένα.

2. Σε αυτόν τον κόσμο, φαίνεται να υπάρχει μία κατάσταση που είναι το αντίθετο της ζωής. Την ονομάζετε θάνατο. Όμως, έχουμε μάθει ότι η ιδέα του θανάτου παίρνει διάφορες μορφές. Αυτή είναι η μία ιδέα που κρύβεται πίσω από όλα τα συναισθήματα, που δεν είναι απόλυτα χαρούμενα. Είναι ο συναγερμός, στον οποίο δίνεις απάντηση οποιουδήποτε είδους δεν είναι τέλεια χαρά. Όλη η θλίψη, η απώλεια, το άγχος, και η ταλαιπωρία και ο πόνος, ακόμη και ένας μικρός αναστεναγμός κούρασης, μια ελαφρά δυσφορία ή το πιο απλό συνοφρύωμα, αναγνωρίζουν τον θάνατο. Και έτσι αρνείται ότι ζεις.

3. Νομίζεις ότι ο θάνατος προέρχεται από το σώμα. Αλλά είναι μια ιδέα άσχετη με αυτό που θεωρείται φυσικό. Η σκέψη βρίσκεται στον νου. Μπορεί στη συνέχεια να εφαρμοστεί όπως την κατευθύνει ο νους. Αλλά είναι στην πηγή της που πρέπει να αλλάξει, εάν είναι να συμβεί οποιαδήποτε αλλαγή. Οι ιδέες δεν αφήνουν την πηγή τους. Η έμφαση, που αυτό το Μάθημα έχει δώσει σε αυτή την ιδέα, οφείλεται στην κεντρική της θέση στις προσπάθειές μας να αλλάξουμε τη γνώμη σου για τον εαυτό σου. Είναι ο λόγος που μπορείς να θεραπευτείς. Είναι η αιτία της θεραπείας. Είναι ο λόγος που δεν μπορείς να πεθάνεις. Η αλήθεια της σε εδραίωσε ως ένα με τον Θεό.

4. Ο θάνατος είναι η σκέψη ότι είσαι διαχωρισμένος από τον Δημιουργό σου. Είναι η πεποίθηση ότι οι συνθήκες αλλάζουν, τα συναισθήματα εναλάσσονται λόγω αιτιών που δεν μπορείς να ελέγξεις, που δεν έφτιαξες εσύ και που δεν μπορείς ποτέ να τις αλλάξεις. Είναι η παγιωμένη πεποίθηση ότι οι ιδέες μπορούν να αφήσουν την πηγή τους και να αποκτήσουν ιδιότητες που δεν περιέχει η πηγή τους, και να γίνουν διαφορετικές από την ίδια τους την προέλευση, να είναι ξέχωρες σε είδος, καθώς και σε απόσταση, χρόνο και μορφή.

5. Ο θάνατος δεν μπορεί να προέλθει από τη ζωή. Οι ιδέες παραμένουν ενωμένες με την πηγή τους. Μπορούν να επεκτείνουν όλα όσα η πηγή τους περιέχει.Με αυτόν τον τρόπο, μπορούν να πάνε πολύ πέρα από τον εαυτό τους. Αλλά δεν μπορούν να γεννήσουν αυτό που ποτέ δεν τους δόθηκε. Όπως δημιουργήθηκαν, έτσι θα είναι και η δική τους δημιουργία. Όπως γεννήθηκαν, έτσι θα γεννήσουν. Και από εκεί που προέρχονται, εκεί θα επιστρέψουν.

6. Ο νους μπορεί να νομίζει ότι κοιμάται, αλλά αυτό είναι όλο. Δεν μπορεί να αλλάξει την αφυπνισμένη του κατάσταση. Δεν μπορεί να φτιάξει ένα σώμα, ούτε να μείνει μέσα σε ένα σώμα. Αυτό που είναι ξένο προς τον νου δεν υπάρχει, επειδή δεν έχει πηγή. Γιατί ο νους δημιουργεί όλα τα πράγματα που είναι, και δεν μπορεί να τους δώσει χαρακτηριστικά που ο ίδιος δεν έχει, ούτε να αλλάξει τη δική του αιώνια ενσυνείδητη κατάστασή του. Δεν μπορεί να φτιάξει το φυσικό. Αυτό που φαίνεται να πεθαίνει, δεν είναι παρά το σημάδι του κοιμώμενου νου.

7. Το αντίθετο της ζωής μπορεί να είναι μόνο μια άλλη μορφή ζωής. Ως τέτοια, μπορεί να συμφιλιωθεί με αυτό που τη δημιούργησε, επειδή δεν είναι αντίθετη αληθινά. Η μορφή της μπορεί να αλλάξει∙ μπορεί να φανεί ότι είναι αυτό που δεν είναι. Όμως ο νους είναι νους, είτε αφυπνισμένος είτε κοιμώμενος. Δεν είναι το αντίθετό του σε ό,τι δημιουργήθηκε, ούτε σε ό,τι φαίνεται να φτιάχνει, όταν πιστεύει ότι κοιμάται.

8. Ο Θεός δημιουργεί μόνο αφυπνισμένο νου. Δεν κοιμάται, και οι δημιουργίες Του δεν μπορούν να μοιράζονται αυτό που δεν δίνει, ούτε να φτιάξουν συνθήκες που δεν μοιράζεται μαζί τους. Η σκέψη του θανάτου δεν είναι το αντίθετο των σκέψεων της ζωής. Αέναα ανεμπόδιστες από οποιουδήποτε είδους αντίθετα, οι Σκέψεις του Θεού παραμένουν αιώνια αμετάβλητες, με τη δύναμη να επεκτείνονται αιώνια αμετάβλητα, αλλά όμως μέσα στον εαυτό τους, επειδή βρίσκονται παντού.

9. Αυτό που φαίνεται να είναι το αντίθετο της ζωής είναι απλώς ο ύπνος. Όταν ο νους επιλέγει να είναι αυτό που δεν είναι, και να πάρει μια ξένη δύναμη που δεν έχει, μια ξένη κατάσταση στην οποία δεν μπορεί να εισέλθει, ή μια ψευδή κατάσταση που δεν είναι στην Πηγή του, φαίνεται απλώς να κοιμάται για λίγο. Ονειρεύεται τον χρόνο∙ ένα διάστημα στο οποίο αυτό που φαίνεται να συμβαίνει δεν έχει συμβεί ποτέ, οι αλλαγές που έχουν συμβεί είναι άνευ ουσίας, και όλα τα γεγονότα δεν είναι πουθενά. Όταν ο νους ξυπνά, συνεχίζει όπως ήταν πάντα.

10. Ας είμαστε σήμερα παιδιά της αλήθειας, και ας μην αρνουμαστε την άγια κληρονομιά μας. Η ζωή μας δεν είναι όπως τη φανταζόμαστε. Ποιος αλλάζει τη ζωή επειδή κλείνει τα μάτια του ή κάνει τον εαυτό του αυτό που δεν είναι, επειδή κοιμάται και βλέπει στα όνειρά του το αντίθετο από αυτό που είναι; Δεν θα ζητήσουμε τον θάνατο σε καμία μορφή σήμερα. Ούτε θα αφήσουμε φαντασίες που αντιτίθενται στη ζωή να παραμείνουν ούτε για μία στιγμή εκεί, που η Σκέψη της αιώνιας ζωής έχει εδραιωθεί από τον Ίδιο τον Θεό.

11. Την άγια κατοικία Του προσπαθούμε σήμερα να διατηρήσουμε όπως Εκείνος την εδραίωσε, και όπως θέλει να είναι για πάντα. Είναι Κύριος αυτού που σκεφτόμαστε σήμερα. Και στις Σκέψεις Του, οι οποίες δεν έχουν αντίθετο, καταλαβαίνουμε ότι υπάρχει μία ζωή και ότι τη μοιραζόμαστε μαζί Του, με όλες τις δημιουργίες Του, και με τις σκέψεις τους επίσης τις οποίες δημιούργησε σε μία ενότητα ζωής που δεν μπορεί ποτέ να χωριστεί στον θάνατο και να αφήσει την Πηγή της ζωής από όπου προήλθε.

12. Μοιραζόμαστε μία ζωή επειδή έχουμε μία Πηγή, μία Πηγή από την οποία η τελειότητα έρχεται σε μας, παραμένοντας παντοτινά στους άγιους νόες, που Εκείνος δημιούργησε τέλειους. Όπως ήμασταν, έτσι είμαστε τώρα και θα είμαστε για πάντα. Ένας κοιμώμενος νους πρέπει να ξυπνήσει, καθώς βλέπει τη δική του τελειότητα να καθρεφτίζει τον Κύριο της ζωής τόσο τέλεια, που χάνεται μέσα σε αυτό που καθρεφτίζεται. Και τώρα δεν είναι πλέον απλώς ένα καθρέφτισμα. Γίνεται το καθρεφτιζόμενο, και το φως που κάνει το καθρέφτισμα δυνατό. Δεν χρειάζεται πλέον όραση. Γιατί ο αφυπνισμένος νους είναι αυτός που γνωρίζει την Πηγή του, τον Εαυτό του, την Αγιότητά του.