Μάθημα 151

Όλα τα πράγματα είναι ηχώ της Φωνής για τον Θεό.

1. Κανείς δεν μπορεί να κρίνει με βάση μεμονωμένα στοιχεία. Αυτό δεν είναι κρίση. Είναι απλά μια άποψη που βασίζεται στην άγνοια και την αμφιβολία. Η φαινομενική της βεβαιότητα δεν είναι παρά ένας μανδύας για την αβεβαιότητα που θα απέκρυβε. Αυτή χρειάζεται μια παράλογη άμυνα επειδή είναι η ίδια παράλογη. Και η αμυνά της φαίνεται ισχυρή, πειστική και αδιαμφισβήτητη, λόγω όλης της αμφιβολίας που κρύβονται από κάτω..

2. Δεν φαίνεται να αμφιβάλλεις για τον κόσμο που βλέπεις. Δεν αμφισβητείς πραγματικά αυτό που σου δείχνουν τα μάτια του σώματος. Ούτε αναρωτιέσαι γιατί το πιστεύεις, παρότι έμαθες πριν από πολύ καιρό ότι οι αισθήσεις σου όντως εξαπατούν. Το γεγονός ότι τις πιστεύεις, μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια που αναφέρουν, είναι ακόμα πιο περίεργο εάν σταθείς και αναλογιστείς πόσο συχνά λειτούργησαν πράγματι ως ψευδείς μάρτυρες! Γιατί να τις εμπιστευτείς τόσο τυφλά; Γιατί, αν όχι λόγω της υποκρυπτόμενης αμφιβολίας, την οποία θα έκρυβες με μία επίφαση βεβαιότητας;

3. Πώς μπορείς να κρίνεις; Η κρίση σου βασίζεται στη μαρτυρία που σου δίνουν οι αισθήσεις σου. Εντούτοις, δεν υπήρξε ποτέ πιο ψευδής μάρτυρας από αυτές. Πώς αλλιώς όμως μπορείς να κρίνεις τον κόσμο που βλέπεις; Εναποθέτεις αξιολύπτη πίστη σε αυτά που αναφέρουν τα μάτια και τα αυτιά σου. Νομίζεις ότι τα δάχτυλά σου αγγίζουν την πραγματικότητα και πλησιάζουν την αλήθεια. Έτσι καταλαβαίνεις την επίγνωση, και τη θεωρείς πιο πραγματική από αυτό που σου μαρτυρά η αιώνια Φωνή για τον Ίδιο τον Θεό.

4. Μπορεί αυτό να είναι κρίση; Συχνά σε παροτρύναμε να απέχεις από κρίσεις, όχι επειδή είναι ένα δικαίωμα που πρέπει να στερηθείς. Δεν μπορείς να κρίνεις. Μπορείς μόνο να πιστεύεις τις κρίσεις του εγώ, που είναι όλες ψευδείς. Αυτό οδηγεί προσεκτικά τις αισθήσεις σου, για να σου αποδείξει πόσο αδύναμος είσαι, πόσο αβοήθητος και φοβισμένος, πόσο τρομαγμένος είσαι για τη δίκαιη τιμωρία, πόσο μαύρος από την αμαρτία και πόσο εξαθλιωμένος μέσα στις ενοχές σου.

5. Αυτό για το οποίο μιλάει (το εγώ), και το οποίο εντούτοις θα υπερασπιζόταν, σου λέει ότι είσαι εσύ. Και εσύ πιστεύεις ότι έτσι είναι με πεισματική βεβαιότητα. Αλλά κάτω από αυτό παραμένει η κρυφή αμφιβολία ότι αυτό που σου δείχνει ως πραγματικότητα με τέτοια πεποίθηση, δεν το πιστεύει. Τον εαυτό του μόνο καταδικάζει. Είναι μέσα στον εαυτό του που βλέπει την ενοχή. Την δική του απελπισία είναι που βλέπει σε εσένα.

6. Μην ακούς την φωνή του. Οι μάρτυρες τους οποίους στέλνει για να σου αποδείξει ότι το κακό του είναι δικό σου, είναι ψευδείς και μιλούν με βεβαιότητα γι’ αυτά που δεν γνωρίζουν. Η πίστη σου σε αυτούς είναι τυφλή, επειδή δεν θα συμμεριζόσουν τις αμφιβολίες που ο κύριός τους δεν μπορεί πλήρως να εξαλείψει. Πιστεύεις ότι το να αμφιβάλλεις για τους υποτακτικούς του είναι σαν να αμφιβάλλεις για τον εαυτό σου.

7. Όμως πρέπει να μάθεις ότι το να αμφισβητείς τις αποδείξεις τους, θα ανοίξει τον δρόμο για να αναγνωρίσεις τον εαυτό σου και να αφήσεις την Φωνή για τον Θεό να είναι ο μόνος Κριτής για το τι αξίζει εσύ να πιστεύεις. Δεν θα σου πει ότι ο αδελφός σου πρέπει να κριθεί με βάση αυτό που βλέπουν τα μάτια σου, ούτε από αυτά που λέει το στόμα του στα αυτιά σου, ούτε από αυτό που σου αναφέρει το άγγιγμα των δαχτύλων του. (Η Φωνή) προσπερνά τέτοιους αναξιόπιστους μάρτυρες, που φέρνουν μόνο ψευδείς μαρτυρίες για τον Υιό του Θεού. (Η Φωνή) αναγνωρίζει μόνο αυτό που ο Θεός αγαπά και μέσα στο άγιο φως αυτού που βλέπει όλες οι φαντασιώσεις του εγώ για το ποιος είσαι εξαφανίζονται μπροστά στην λαμπρότητα που βλέπει.

8. Άσε Αυτόν να είναι ο Κριτής για το ποιος είσαι, γιατί έχει βεβαιότητα στην οποία δεν υπάρχει αμφιβολία, επειδή βασίζεται σε μια Βεβαιότητα τόσο μεγάλη που η αμφιβολία είναι άνευ νοήματος μπροστά στο πρόσωπό Του. Ο Χριστός δεν μπορεί να αμφιβάλλει για τον Εαυτό του. Η Φωνή για τον Θεό μπορεί μόνο να Τον τιμήσει, αγαλλιάζοντας στην τέλεια, αιώνια αναμάρτητη φύση Του. Αυτός τον οποίο έχει κρίνει, μπορεί μόνο να γελάσει με την ενοχή, απρόθυμος πλέον να παίξει με τα  παιχνίδαι της αμαρτίας∙ αδιαφορώντας για τους μάρτυρες του σώματος πριν την αναρπαγή του αγίου προσώπου του Χριστού.

9. Έτσι Αυτός σε κρίνει. Δέξου τον Λόγο Του για το ποιος είσαι, γιατί Αυτός μαρτυρά την ομορφιά της δημιουργίας σου και του Νου, του Οποίου η Σκέψη δημιούργησε την πραγματικότητά σου. Τι μπορεί να σημαίνει το σώμα για Αυτόν που γνωρίζει την δόξα του Πατέρα και του Υιού; Ποιους ψιθύρους του εγώ μπορεί να ακούσει; Τι θα μπορούσε να Τον πείσει ότι οι αμαρτίες σου είναι πραγματικές; Άσε Αυτόν να είναι επίσης ο Κριτής, όλων όσα φαίνεται ότι σου συμβαίνουν σε αυτόν τον κόσμο. Τα μαθήματά του θα σου επιτρέψουν να γεφυρώσεις το χάσμα μεταξύ των ψευδαισθήσεων και της αλήθειας.

10. Αυτός θα αφαιρέσει όλη την πίστη που έχεις εναποθέσει στον πόνο, την καταστροφή, τα δεινά και την απώλεια. Σου δίνει μία όραση που μπορεί να δει πέρα από αυτές τις ζοφερές εμφανίσεις και μπορεί να διακρίνει το ευγενικό πρόσωπο του Χριστού σε όλες αυτές. Δεν θα έχεις πλέον καμία αμφιβολία ότι μόνο καλό μπορεί να συμβεί σε σένα, που είσαι αγαπημένος του Θεού, γιατί Αυτός θα κρίνει όλα τα γεγονότα, και θα διδάξει το ένα μάθημα που όλα εμπεριέχουν.

11. Αυτός θα επιλέξει εκείνα τα στοιχεία τους που αντιπροσωπεύουν την αλήθεια και θα αγνοήσει εκείνες τις πτυχές που καθρεφτίζουν μόνο ανούσια όνειρα. Και θα ερμηνεύσει εκ νέου όλα όσα βλέπεις και όλα όσα συμβαίνουν, κάθε περίσταση και κάθε γεγονός που φαίνεται να σε επηρεάζει με οιονδήποτε τρόπο, από το ενιαίο, πλήρως ενοποιημένο και βέβαιο πλαίσιο αναφοράς Του. Και θα δεις αγάπη πέρα από το μίσος, σταθερότητα στην αλλαγή, αγνότητα στην αμαρτία, και τίποτα άλλο παρά μόνο την ευλογία του Παράδεισου στον κόσμο.

12. Αυτή είναι η ανάστασή σου, γιατί η ζωή σου δεν είναι μέρος σε τίποτα από όσα βλέπεις. Στέκεται πέρα από το σώμα και τον κόσμο, πέρα από κάθε μαρτυρία ανιερότητας, μέσα στην Αγιότητα, και άγια όπως η Ίδια. Μέσα σε όλους και σε όλα, η Φωνή Του θα σου μιλούσε μόνο για τον Εαυτό σου και τον Δημιουργό σου, ο Οποίος είναι ένα μαζί Του. Έτσι θα δεις το άγιο πρόσωπο του Χριστού σε όλα, και σε όλα δεν θα ακούσεις κανέναν άλλο ήχο παρά την ηχώ της Φωνής για τον Θεό.

13. Σήμερα κάνουμε τις ασκήσεις μας χωρίς λόγια, με εξαίρεση στο ξεκίνημα του χρόνου που περνάμε με τον Θεό. Αρχίζουμε κάνοντας μία αργή επανάληψη της σκέψης, με την οποία ξεκίνησε η ημέρα. Στη συνέχεια παρατηρούμε τις σκέψεις μας, επικαλούμενοι σιωπηλά Αυτόν, που βλέπει σε αυτές τα στοιχεία της αλήθειας. Άφησε Τον να αξιολογήσει κάθε σκέψη που έρχεται στον νου σου, να αφαιρέσει τα στοιχεία των ονείρων και να σου τις επιστρέψει ως καθαρές ιδέες που δεν αντιτίθενται στο Θέλημα του Θεού.

14. Δώσε Του τις σκέψεις σου και Εκείνος θα στις επιστρέψει με θαύματα, που δηλώνουν χαρμόσυνα την ολότητα και την ευτυχία που ο Θεός θέλει για τον Υιό Του, ως απόδειξη της αιώνιας Αγάπης Του. Και καθώς κάθε σκέψη που μεταμορφώνεται με αυτόν τον τρόπο, αποκτά μία θεραπευτική δύναμη από τον Νου που είδε την αλήθεια σε αυτήν και δεν εξαπατήθηκε από αυτό που ψευδώς είχε προστεθεί. Όλα τα νήματα της φαντασίωσης έχουν φύγει. Και αυτό που απομένει είναι ενοποιημένο σε μια τέλεια Σκέψη που προσφέρει την τελειότητά της παντού.

15. Διάθεσε δεκαπέντε λεπτά για εξάσκηση όταν ξυπνήσεις και αφιέρωσε με χαρά άλλα δεκαπέντε πριν κοιμηθείς. Η διακονία σου ξεκινά καθώς όλες οι σκέψεις σου έχουν εξαγνιστεί. Έτσι διδάσκεσαι, για να διδάξεις στον Υιό του Θεού το ιερό μάθημα της αγιότητάς του. Όλοι θα σε ακούσουν, όταν ακούς την Φωνή για τον Θεό να αποτίει τιμές στον Υιό του Θεού. Και όλοι θα μοιραστούν μαζί σου τις σκέψεις, τις οποίες Αυτός έχει επανερμηνεύσει μέσα στον νου σου.

16. Αυτή είναι για σένα η Πασχαλινή περίοδος. Και έτσι προσφέρεις το δώρο των χιονόλευκων κρίνων στον κόσμο, αντικαθιστώντας τους μάρτυρες της αμαρτίας και του θανάτου. Μέσω της μεταμόρφωσής σου, ο κόσμος αποκαθίσταται, και με χαρά ελευθερώνεται από την ενοχή. Τώρα υψώνουμε τους αναστημένους μας νόες με χαρά και ευγνωμοσύνη προς Αυτόν, που έχει αποκαταστήσει την ψυχική μας υγεία.

17. Και ανά ώρα θα θυμόμαστε Αυτόν, που είναι σωτηρία και λύτρωση. Καθώς ευχαριστούμε, ο κόσμος ενώνεται μαζί μας και δέχεται με χαρά τις άγιες σκέψεις μας, τις οποίες ο Παράδεισος έχει διορθώσει και εξαγνίσει. Τώρα έχει ξεκινήσει επιτέλους η διακονία μας, για να μεταφέρουμε σε όλον τον κόσμο τα χαρμόσυνα νέα ότι η αλήθεια δεν έχει ψευδαισθήσεις, και η ειρήνη του Θεού, μέσα από μας, ανήκει σε όλους.