Το Μάθημα θα όφειλε να πάρει η ζωή την κατεύθυνση που επιθυμώ;

Ε: Ποιο είναι το τελικό αποτέλεσμα της μελέτης του Μαθήματος; Θα πρέπει να μπορώ να κάνω τη ζωή μου να πάει όπως θέλω; Στη σελίδα 480 του Μαθήματος, αναφέρεται:

«Είμαι υπεύθυνος για ό,τι βλέπω.

Επιλέγω τα συναισθήματα που βιώνω και αποφασίζω

τον στόχο που θέλω να πετύχω.

Και όλα όσα φαίνονται να συμβαίνουν σε μένα,

τα ζητώ και τα λαμβάνω όπως έχω ζητήσει». (Κ-21.II.2:3-5)

Αυτή προφανώς δεν είναι μια νέα ιδέα και πολλοί άνθρωποι την έχουν ακούσει, αλλά λίγοι, αν όχι κανένας, έχουν καταφέρει να την πραγματοποιήσουν ή να την κάνουν να λειτουργήσει στη ζωή τους. Πού έχουμε κάνει λάθος αυτοί και εγώ;

Α: Το τελικό αποτέλεσμα της μελέτης του Μαθήματος και της εφαρμογής των αρχών του είναι η ειρήνη και η απελευθέρωση από κάθε ενοχή (ΕΔ-28.3:4-5). Αν και με την πρώτη ματιά πολλά αποσπάσματα του Μαθήματος, συμπεριλαμβανομένου αυτού που παραθέτετε, μπορεί να οδηγήσουν κάποιον στο να πιστέψει ότι ο σκοπός του Μαθήματος είναι να μας δείξει πώς να κάνουμε τη ζωή μας όπως θέλουμε να είναι, γίνεται σαφές καθώς μελετάτε το Μάθημα ότι αυτή δεν είναι η πρόθεσή του. Στο απόσπασμα που αναφέρατε, ο Ιησούς μιλά για την επιλογή συναισθημάτων και εμπειριών μόνο ως προς το περιεχόμενο, όχι ως προς τη μορφή: θα βιώσουμε αγάπη ή φόβο, ειρήνη ή σύγκρουση, ευτυχία ή ταλαιπωρία; Υπάρχουν πολλά αποσπάσματα όπου αυτό είναι σαφώς εμφανές.

Μεταξύ των πρώτων μαθημάτων στο βιβλίο ασκήσεων, δύο χρησιμεύουν ως προειδοποιήσεις: «Δεν αντιλαμβάνομαι τα ύψιστα συμφέροντά μου» (ΒΕΜ-Ι.24) και «Δεν γνωρίζω για ποιον σκοπό υπάρχει οτιδήποτε» (ΒΕΜ-Ι.25). Ο Ιησούς μας ζητά να αναγνωρίσουμε ότι δεν είμαστε κατάλληλα εξοπλισμένοι για να κρίνουμε τι θα μας φέρει ευτυχία, χαρά ή ειρήνη. Αυτό εξαρτάται από τον Οδηγό μας, το Άγιο Πνεύμα.

«Αυτός όντως γνωρίζει όλα τα δεδομένα: παρελθόν, παρόν και τα επερχόμενα. Αυτός όντως γνωρίζει όλες τις συνέπειες της κρίσης Του για κάθε έναν και κάθε τι που εμπλέκεται με οποιονδήποτε τρόπο.» (ΕΔ-10.4:8,9)

Άρα:

«Ρώτησε, και Αυτός θα απαντήσει. Η ευθύνη είναι δική Του, και μόνο Αυτός είναι κατάλληλος να την αναλάβει. Το να το κάνει είναι η λειτουργία Του. Το να μεταφέρεις τα ερωτήματα σε Αυτόν είναι η δική σου (λειτουργία). Θα ήθελες να είσαι εσύ υπεύθυνος για αποφάσεις για τις οποίες κατανοείς τόσο λίγα; Να χαίρεσαι που έχεις έναν Δάσκαλο που δεν μπορεί να κάνει λάθος. Οι απαντήσεις Του είναι πάντα ορθές. Θα το έλεγες αυτό για τις δικές σου;» (ΕΔ-29.2:6-14)

Ακόμα και αυτές οι προτάσεις μπορεί να παρανοηθούν και να παρερμηνευθούν, γιατί είναι εύκολο να συμπεράνουμε ότι σημαίνουν ότι το Άγιο Πνεύμα θα μας παράσχει όλα όσα χρειαζόμαστε στον κόσμο μας για να βιώσουμε την ευτυχία εδώ, όπως την ορίζουμε, που κανονικά σημαίνει ότι οι ανάγκες μας ικανοποιούνται. Αλλά και πάλι, αυτός δεν είναι ο σκοπός του Μαθήματος. Στόχος του είναι να επιφέρει μια αλλαγή στον τρόπο σκέψης, έτσι ώστε, με την πάροδο του χρόνου, να επηρεαζόμαστε όλο και λιγότερο από τα πράγματα που συμβαίνουν ή δεν συμβαίνουν γύρω μας, και που μας συμβαίνουν ή δεν μας συμβαίνουν. Αυτό γίνεται σαφές στο ακόλουθο απόσπασμα από το κείμενο:

«...μην επιδιώκεις να αλλάξεις τον κόσμο, αλλά επίλεξε να αλλάξετε την άποψή σου για τον κόσμο». (Κ-21.εισ.1:7)

Το είδος της αλλαγής που επιδιώκει να επιφέρει το Μάθημα στον καθένα μας είναι μια μετατόπιση από την κρίση στη συγχώρεση. Διότι, όπως μας υπενθυμίζει το Μάθημα:

«εκείνοι που έχουν συγχωρεθεί έχουν τα πάντα» (Κ-3.V.6:3),

όχι με την υλική έννοια, αλλά με την έννοια ότι θυμόμαστε ότι η έλλειψη και η απώλεια της αγάπης, η οποία είναι η φυσική μας κληρονομιά, είναι αδύνατες. Και θα κοιτάξουμε τον κόσμο και θα δούμε μόνο ειρήνη, ανεξάρτητα από τις μάχες που μπορεί να φαίνονται να μαίνονται μέσα σε αυτόν.

Γαλλικό κείμενο:

 Le Cours devrait-il aider à ce que ma vie prenne la direction que je désire?