Ποιος είναι ο κατήγορος;
Ε: Στην ενότητα V του κεφαλαίου 31 του Μαθήματος, «Η Ιδέα για τον Εαυτό έναντι του Εαυτού», ο Ιησούς λέει:
«Ο ρόλος του κατήγορου θα εμφανιστεί σε πολλά μέρη και με πολλές μορφές. Και καθεμία θα φαίνεται να κατηγορεί εσένα». (Κ-31.V.16:5-6)
Θα μπορούσατε να εξηγήσετε τι σημαίνει αυτό;
Α: Τα προηγούμενα μέρη αυτής της ενότητας καθιστούν σαφές ότι κάθε κρίση που κάνουμε εναντίον κάποιου άλλου είναι, στην πραγματικότητα, μια βαθιά θαμμένη αυτοκατηγορία. Ίσως το πιο ζωντανό παράδειγμα είναι το εξής:
«Δεν έχει σημασία τι κάνει αυτός, γιατί το κατηγορητικό δάχτυλο είναι στραμμένο προς αυτόν, αταλάντευτο και θανατηφόρο στον στόχο του. Στρέφεται επίσης προς εσένα, αλλά αυτό κρατιέται ακόμα βαθύτερα στις ομίχλες κάτω από το πρόσωπο της αθωότητας». (Κ-31.V.6:4-5)
Αργότερα σε αυτήν την ενότητα (Κ-31.V.15,16) εξηγεί πώς αναλαμβάνουμε διαφορετικές έννοιες ή ρόλους με την πάροδο του χρόνου για την ταυτότητά μας (π.χ., παιδί, αδελφός/ή, μαθητής/τρια, εραστής/ερωμένη, σύζυγος, γονέας, υπάλληλος, αφεντικό) - πιστεύοντας παράλληλα ότι είμαστε θύματα στις διάφορες σχέσεις και ότι μας φέρεται άδικα ένας κόσμος κακού που υπάρχει έξω από εμάς. Αλλά όλες οι κατηγορίες μας εναντίον των άλλων, ενώ αναλαμβάνουμε τους διάφορους ρόλους στη ζωή μας (δηλαδή, «τον ρόλο του κατήγορου... σε πολλά σημεία και με πολλές μορφές») στην πραγματικότητα αντιπροσωπεύουν την κρυμμένη ενοχή και αμαρτία που πηγάζει από την αρχική σκέψη του διαχωρισμού και όλες τις φαινομενικές επιπτώσεις του για τις οποίες κατηγορούμε τους εαυτούς μας. Έτσι, όταν αποδεχτούμε και εφαρμόσουμε στην πράξη τη διδασκαλία του Μαθήματος για την προβολή, θα φανεί ότι το δάχτυλο που δείχναμε στους άλλους τώρα δείχνει σε κάθε περίπτωση τον εαυτό μας. Αλλά η πραγματικότητα του αληθινού μας Εαυτού βρίσκεται πέρα από όλους αυτούς τους ρόλους και τις έννοιες. Και ο Ιησούς μας καθησυχάζει:
«Μη φοβάσαι ότι [καθεμία από τις μορφές όλων αυτών των ρόλων] δεν θα ηττηθεί». (Κ-31.V.16:7)
Διότι καμία από τις εικόνες του καλού ή του κακού που έχουμε φτιάξει για τον αδελφό μας και για τον εαυτό μας δεν είναι πραγματική. Και όταν δεν θέλουμε πλέον καμία από αυτές, θα ξέρουμε ποιοι πραγματικά είμαστε (Κ-31.V.17).
Γαλλικό κείμενο: