Η σκέψη τι είναι; Και το να σκέφτεσαι;

Ε: Τι είναι η σκέψη και το να σκέφτεσαι;

Α: Δεν υπάρχει ορισμός της σκέψης ή του σκέπτεσθαι στο Μάθημα. Ο τρόπος με τον οποίο χρησιμοποιούνται αυτές οι λέξεις μάς δίνει μια ιδέα για το τι σημαίνουν. Αλλά είναι σημαντικό να έχουμε κατά νου ότι ο Ιησούς χρησιμοποιεί τη γλώσσα που παρήγαγε ο Υιός στην διαχωρισμένη του κατάσταση, η οποία είναι ψευδαισθητική. Αυτές οι λέξεις και οι έννοιες είναι επομένως εγγενώς περιορισμένες. Είναι η σημασία της διδασκαλίας του Ιησού που είναι συνεπής, αλλά όχι η χρήση όρων και λέξεων. Επομένως, μερικές φορές είναι δύσκολο να κατανοήσουμε την ακριβή έννοια ενός δεδομένου όρου. Το Μάθημα δεν προορίζεται να είναι μια φιλοσοφική ή ακαδημαϊκή πραγματεία, ούτε παρουσιάζεται ως τέτοια, αν και περιέχει θεωρητικές δηλώσεις σημαντικού εύρους και ακόμη και προκλητικού χαρακτήρα.

Η Σκέψη με κεφαλαίο γράμμα αναφέρεται πάντα στο περιεχόμενο του Νου του Θεού. Χωρίς κεφαλαίο γράμμα, η σκέψη αναφέρεται στο περιεχόμενο του νου του διαχωρισμένου Υιού. Ο Ιησούς μερικές φορές χρησιμοποιεί τον όρο «ιδέα» για να εκφράσει την απεριόριστη φύση της αληθινής μας πραγματικότητας:

«...αναγνωρίζειςε, έστω και αμυδρά, ότι ο Θεός είναι μια ιδέα, και έτσι η πίστη σου σε Αυτόν ενισχύεται όταν τη μοιράζεσαι. Αυτό που βρίσκεις δύσκολο να αποδεχτείς είναι το γεγονός ότι, όπως ο Πατέρας σου, και εσύ είσαι μια ιδέα. Και όπως Αυτός, έτσι και εσύ μπορείς να δώσεις τον εαυτό σου ολοκληρωτικά, ολικά χωρίς απώλεια, και μόνο με κέρδος». (Κ-15.VI.4:4-6)

Στο τελευταίο κεφάλαιο του κειμένου, η σκέψη της αντίληψης περιγράφεται ως το κύριο πρόβλημα, κάτι που θυμίζει τη φράση στην αρχή του κειμένου ότι

«Η συνειδητότητα, το επίπεδο της αντίληψης, ήταν η πρώτη διαίρεση που εισήχθη στον νου μετά τον διαχωρισμό, καθιστώντας τον νου έναν αντιλαμβανόμενο αντί για έναν δημιουργό. Η συνειδητότητα ορθώς ταυτοποιείται ως τομέας του εγώ» (Κ-3.IV.2:1-2).

Στο τελευταίο κεφάλαιο, ο Ιησούς μας λέει:

«Η σωτηρία μπορεί να θεωρηθεί ως τίποτα περισσότερο από διαφυγή από ιδέες». Δεν την απασχολεί το περιεχόμενο του νου, αλλά η απλή διαβεβαίωση ότι αυτός σκέφτεται. (Κ-31.V.14:3-4)

Ελπίζουμε ότι αυτό θα σας βοηθήσει με κάποιο τρόπο. Δεν ήμασταν απόλυτα σίγουροι για το πώς εννοούσατε την ερώτησή σας, γι' αυτό αποφασίσαμε να την απαντήσουμε με αυτόν τον τρόπο. Δυστυχώς, δεν υπάρχει «κλασική» απάντηση στην ερώτηση.

Γαλλικό κείμενο:

 La pensée, c’est quoi ? Et penser?