Μάθημα 137

Όταν θεραπεύομαι, δεν θεραπεύομαι μόνος.

1. Η σημερινή ιδέα παραμένει η κεντρική σκέψη στην οποία βασίζεται η σωτηρία. Γιατί η θεραπεία είναι το αντίθετο όλων των ιδεών του κόσμου που επικεντρώνονται στην αρρώστια και τις διαχωρισμένες καταστάσεις. Η αρρώστια είναι μία απομάκρυνση από τους άλλους και ένας αποκλεισμός της ενότητας. Αυτή γίνεται μία πόρτα που κλείνει έναν ξέχωρο εαυτό, που τον κρατά απομονωμένο και μόνο.

2. Η αρρώστια είναι απομόνωση. Επειδή φαίνεται να κρατά έναν εαυτό χωριστό από όλους τους άλλους, να υποφέρει από κάτι που οι άλλοι δεν αισθάνονται. Δίνει στο σώμα την απόλυτη δύναμη να κάνει τον αποκλεισμό πραγματικό, και να κρατάι τον νου σε μία μοναχική φυλακή, χωρισμένο σε κομμάτια, συγκρατούμενα από ένα συμπαγές τείχος άρρωστης σάρκας, το οποίο δεν μπορεί να υπερβεί.

3. Ο κόσμος υπακούει στους νόμους που υπηρετεί η αρρώστια, ενώ η θεραπεία λειτουργεί ανεξάρτητα από αυτούς. Είναι αδύνατον κάποιος να θεραπευτεί μόνος. Στην αρρώστια το άτομο πρέπει να είναι ξέχωρο και χωριστό. Αλλά η θεραπεία είναι η δική του απόφαση να ξαναγίνει ένα, και να αποδεχτεί τον Εαυτό του με όλα τα μέρη Του άθικτα και αλώβητα. Στην αρρώστια, αυτός ο Εαυτός φαίνεται όντως να είναι διαμελισμένος, και χωρίς την ενότητα που Του δίνει ζωή. Αλλά η θεραπεία επιτυγχάνεται όταν βλέπει ότι το σώμα δεν έχει καμία δύναμη να επιτεθεί στην συμπαντική ενιαιότητα του Υιού του Θεού.

4. Η αρρώστια θα αποδείκνυε ότι τα ψέματα πρέπει να είναι η αλήθεια. Όμως η θεραπεία δείχνει ότι η αλήθεια είναι αληθινή. Ο διαχωρισμός που θα επέβαλε η αρρώστια δεν έχει συμβεί ποτέ πραγματικά. Το να θεραπευτείς σημαίνει να δεχτείς αυτό που ήταν πάντα η απλή αλήθεια, και που θα παραμείνει πάντα ακριβώς όπως ήταν πάντα. Όμως στα μάτια που έχουν συνηθίσει σε   ψευδαισθήσεις πρέπει να καταδειχθεί ότι αυτό το οποίο κοιτούν είναι ψέμα. Οπότε η θεραπεία, την οποία η αλήθεια δεν χρειάστηκε ποτέ, πρέπει να καταδείξει ότι η αρρώστια δεν είναι πραγματική.

5. Η θεραπεία θα μπορούσε επομένως να ονομαστεί ένα αντι-όνειρο, το οποίο ακυρώνει το όνειρο της αρρώστιας στο όνομα της αλήθειας, αλλά όχι στην ίδια την αλήθεια. Όπως η συγχώρεση παραβλέπει όλες τις αμαρτίες που ποτέ δεν συντελέστηκαν, έτσι η θεραπεία απομακρύνει τις ψευδαισθήσεις που δεν συνέβησαν. Ακριβώς όπως ο πραγματικός κόσμος θα αναδυθεί για να πάρει την θέση αυτού που δεν υπήρξε ποτέ, η θεραπεία προσφέρει μόνο επανόρθωση για τις φαντασιακές καταστάσεις και τις ψευδείς ιδέες τις οποίες τα όνειρα κεντούν σε εικόνες της αλήθειας.

6. Όμως μην νομίζεις ότι η θεραπεία είναι κατώτερη της λειτουργίας σου εδώ. Γιατί ο αντί-Χριστός γίνεται ισχυρότερος από τον Χριστό για όσους ονειρεύονται ότι ο κόσμος είναι πραγματικός. Το σώμα φαίνεται πολύ πιο συμπαγές και πιο σταθερό από τον νου. Και η αγάπη γίνεται ένα όνειρο, ενόσω ο φόβος παραμένει η μόνη πραγματικότητα που μπορεί να γίνει ορατή, και να δικαιολογηθεί και να κατανοηθεί πλήρως.

7. Ακριβώς όπως η συγχώρεση με το φως της διαλύει κάθε αμαρτία και ο πραγματικός κόσμος θα πάρει την θέση αυτού που έχεις φτιάξει, έτσι και η θεραπεία πρέπει να αντικαταστήσει τις φαντασιώσεις περί αρρώστιας που διατηρείς μπροστά στην απλή αλήθεια. Όταν δεις ότι η αρρώστια εξαφανίζεται παρόλους τους νόμους που υποστηρίζουν ότι πρέπει να είναι πραγματική, τότε οι ερωτήσεις έχουν απαντηθεί. Και οι νόμοι δεν γίνεται πλέον να τιμώνται, ούτε να τηρούνται.

8. Η θεραπεία είναι ελευθερία. Γιατί καταδεικνύει ότι τα όνειρα δεν θα επικρατήσουν έναντι της αλήθειας. Η θεραπεία είναι εμπειρία κοινή. Με αυτό το χαρακτηριστικό, αποδεικνύει ότι άλλοι νόμοι, ανόμοιοι εκείνων που υποστηρίζουν ότι η αρρώστια είναι αναπόφευκτη, είναι πιο ισχυροί από τα αρρωστημένα αντίθετά τους. Η θεραπεία είναι δύναμη. Γιατί με το απαλό της χέρι, η αρρώστια υπερβαίνεται, και οι νόες που ήταν περιτοιχισμένοι μέσα σε ένα σώμα είναι ελεύθεροι να ενωθούν με άλλους νόες, για να είναι παντοτινά ισχυροί.

9. Η θεραπεία, η συγχώρεση, και η χαρούμενη ανταλλαγή όλου του κόσμου της θλίψης με έναν κόσμο όπου η λύπη δεν μπορεί να εισέλθει, είναι τα μέσα με τα οποία το Άγιο Πνεύμα σε προτρέπει να Τον ακολουθήσεις. Τα ευγενή Του μαθήματα διδάσκουν πόσο εύκολα μπορεί η σωτηρία να είναι δική σου∙ πόσο λίγη εξάσκηση χρειάζεσαι να κάνεις για να αφήσεις τους νόμους Του να αντικαταστήσουν εκείνους που εσύ έφτιαξες για να κρατήσεις τον εαυτό σου αιχμάλωτο του θανάτου. Η ζωή Του γίνεται δική σου, καθώς προσφέρεις την μικρή βοήθεια που ζητά για να σε ελευθερώσει από όλα όσα σου προκάλεσαν ποτέ πόνο.

10. Και καθώς επιτρέπεις στον εαυτό σου να θεραπευτεί, βλέπεις όλους γύρω σου ή εκείνους που περνούν από τον νου σου ή εκείνους που άγγιξες ή εκείνους που φαίνεται να μην έχουν επαφή μαζί σου, να θεραπεύονται μαζί με σένα. Ίσως δεν θα τους αναγνωρίσεις όλους, ούτε συνειδητοποιήσεις πόσο μεγάλη είναι η προσφορά σου σε όλον τον κόσμο, όταν αφήνεις την θεραπεία να έρθει σε σένα. Αλλά ποτέ δεν θεραπεύεσαι μόνος. Και λεγεώντες επί λεγεώνων θα λάβουν το δώρο που λαμβάνεις εσύ όταν θεραπευτείς.

11. Εκείνοι που θεραπεύονται γίνονται τα εργαλεία της θεραπείας. Και δεν μεσολαβεί χρόνος ανάμεσα στην στιγμή που θεραπεύονται και σε όλη την θεραπευτική χάρη που τους δίνεται για να δώσουν. Ό,τι είναι αντίθετο στον Θεό δεν υπάρχει, και όποιος δεν το δέχεται μέσα στον νου του γίνεται ένα καταφύγιο όπου οι αποκαμωμένοι μπορούν να μείνουν για να ξεκουραστούν. Γιατί εδώ η αλήθεια δίνεται, και όλες οι ψευδαισθήσεις κομίζονται στην αλήθεια.

12. Δεν θα προσέφερες καταφύγιο στο Θέλημα του Θεού; Εσύ απλώς προσκαλείς τον Εαυτό σου να βρεθεί στο σπίτι του. Μπορεί να απορριφθεί αυτή η πρόσκληση; Ζήτησε να συμβεί το αναπόφευκτο, και δεν θα αποτύχεις ποτέ. Η μόνη άλλη επιλογή είναι να ζητήσεις να είναι, αυτό που δεν μπορεί να είναι, και αυτό δεν μπορεί να πετύχει. Σήμερα ζητάμε μόνο η αλήθεια να απασχολήσει τον νου μας∙ οι σκέψεις της θεραπείας να κινηθούν σήμερα από αυτό που έχει ήδη θεραπευτεί σε αυτό που ακόμα χρειάζεται να θεραπευτεί, με επίγνωση ότι τα δύο θα συμβούν ως ένα.

13. Θα θυμηθούμε ανά ώρα ότι η λειτουργία μας είναι να αφήσουμε τον νου μας να θεραπευτεί, ώστε να μπορέσουμε να φέρουμε θεραπεία στον κόσμο, ανταλλάσσοντας την κατάρα με ευλογία, τον πόνο με χαρά, και τον διαχωρισμό με την ειρήνη του Θεού. Δεν αξίζει να δώσεις ένα λεπτό της ώρας για να λάβεις ένα δώρο σαν αυτό; Δεν είναι μία σύντομη στιγμή ένα μικρο τίμημα για το δώρο των πάντων;

14. Όμως πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι για ένα τέτοιο δώρο. Και έτσι θα ξεκινήσουμε την ημέρα μας με αυτό και θα αφιερώσουμε δέκα λεπτά σε αυτές τις σκέψεις με τις οποίες το βράδυ θα ολοκληρώσουμε την ημέρα:

Όταν θεραπεύομαι, δεν θεραπεύομαι μόνος. Και θα ήθελα να μοιραστώ την θεραπεία 

μου με τον κόσμο, ώστε η αρρώστια να εκδιωχθεί από τον νου του ενός Υιού του

Θεού, ο Οποίος είναι ο μόνος Εαυτός μου.

15. Άσε τη θεραπεία να συμβεί μέσα από εσένα σήμερα. Και καθώς αναπαύεσαι σιωπηλά, έσω έτοιμος να δώσεις όπως λαμβάνεις, να κρατήσεις μόνο αυτό που δίνεις, και να λάβεις τον Λόγο του Θεού για να αντικαταστήσει όλες τις ανόητες ιδέες που φαντάστηκες ποτέ. Τώρα συνενωνόμαστε για να κάνουμε καλά όλα όσα ήταν άρρωστα, και να προσφέρουμε μία ευλογία εκεί όπου υπήρχε επίθεση. Και δεν θα αφήσουμε να ξεχαστεί αυτή η λειτουργία καθώς περνά κάθε ώρα της ημέρας, ενθυμούμενοι τον σκοπό μας με αυτή την σκέψη:

Όταν θεραπεύομαι, δεν θεραπεύομαι μόνος. Και θα ήθελα να ευλογήσω τους αδελφούς μου, 

γιατί θέλω να θεραπευτώ μαζί τους, όπως θεραπεύονται κι αυτοί μαζί μου.