Μάθημα 104
Επιζητώ μόνο αυτό που μου ανήκει στ’ αλήθεια.
1. Η σημερινή ιδέα συνεχίζει με την σκέψη ότι η χαρά και η ειρήνη δεν είναι μάταια όνειρα. Αυτές είναι δικαίωμά σου, λόγω αυτού που είσαι. Έρχονται σε σένα από τον Θεό, ο Οποίος δεν μπορεί να αποτύχει να σου δώσει αυτό που βούλεται. Όμως θα πρέπει να έχει ετοιμαστεί ένας χώρος για να ληφθούν τα δώρα Του. Αυτά δεν είναι καλοδεχούμενα με χαρά από έναν νου, που έχει λάβει τα δώρα που ο ίδιος έφτιαξε στην θέση των δώρων Του, ως υποκατάστατά τους.
2. Σήμερα, θα θέλαμε να απομακρύνουμε όλα τα ανούσια δώρα που εμείς φτιάξαμε, που έχουμε τοποθετήσει πάνω στον ιερό βωμό που ανήκει στα δώρα του Θεού. Δικά Του είναι τα δώρα που είναι δικά μας στ’ αλήθεια. Δικά Του είναι τα δώρα που κληρονομήσαμε πριν να υπάρξει χρόνος, και που θα συνεχίσουν να είναι δικά μας όταν ο χρόνος έχει περάσει στην αιωνιότητα. Δικά Του είναι τα δώρα που βρίσκονται μέσα μας τώρα, γιατί είναι άχρονα. Και δεν χρειάζεται να περιμένουμε για να τα έχουμε. Αυτά ανήκουν σε μας σήμερα.
3. Επομένως, επιλέγουμε να τα έχουμε τώρα, και να γνωρίζουμε ότι επιλέγοντας αυτά στην θέση εκείνων που εμείς φτιάξαμε, ενώνουμε την βούλησή μας με αυτό που ο Θεός βούλεται, και αναγνωρίζουμε ότι τα ίδια είναι ένα. Οι μεγαλύτερης διάρκειας περίοδοι πρακτικής μας σήμερα, τα πεντάλεπτα που αφιερώνουμε ανά μία ώρα στην αλήθεια για την σωτηρία μας, θα πρέπει να ξεκινούν με αυτό:
Επιζητώ μόνο αυτό που μου ανήκει στ’ αλήθεια,
Και η χαρά και η ειρήνη είναι η κληρονομιά μου.
Μετά, άσε στην άκρη τις συγκρούσεις του κόσμου, που προσφέρουν άλλα δώρα, και άλλους στόχους φτιαγμένους από ψευδαισθήσεις, των οποίων μάρτυρες είναι αυτές, και που επιδιώκονται μόνο μέσα σε έναν κόσμο ονείρων.
4. Όλα αυτά τα αφήνουμε στην άκρη, και επιζητούμε αυτό που αληθινά είναι δικό μας, ζητώντας να αναγνωρίσουμε αυτό που ο Θεός μάς έχει δώσει. Καθαρίζουμε έναν ιερό τόπο μέσα στους νόες μας μπροστά στον βωμό Του, όπου τα δώρα Του της ειρήνης και της χαράς είναι καλοδεχούμενα, και στον οποίο ερχόμαστε για να βρούμε αυτό που μας έχει δοθεί από Αυτόν. Ερχόμαστε με εμπιστοσύνη σήμερα, με επίγνωση ότι αυτό που μας ανήκει στ’ αλήθεια είναι αυτό που Αυτός μας δίνει. Και δεν θα θέλαμε να επιθυμούμε τίποτα άλλο, γιατί τίποτα άλλο δεν ανήκει σε μας στ’ αλήθεια.
5. Έτσι όντως ανοίγουμε τον δρόμο γι’ Αυτόν σήμερα, απλά αναγνωρίζοντας ότι η Βούλησή Του έχει ήδη γίνει, και ότι η χαρά και η ειρήνη ανήκουν σας μας ως τα αιώνια δώρα Του. Δεν θα αφήσουμε τον εαυτό μας σήμερα να τα χάσει από τα μάτια του στα διαστήματα που μεσολαβούν ανάμεσα στα πεντάλεπτα που αφιερώνουμε για να τα επιζητήσουμε εκεί που τα έχει αποθέσει. Αυτή την υπενθύμιση θα φέρνουμε κατά νου όσο πιο συχνά μπορούμε:
Επιζητώ μόνο αυτό που μου ανήκει στ’ αλήθεια.
Τα δώρα του Θεού, της χαράς και ειρήνης, είναι όλα όσα θέλω.