Μάθημα 121

Η συγχώρεση είναι το κλειδί για την ευτυχία.

1. Εδώ είναι η απάντηση στην αναζήτησή σου για ειρήνη. Εδώ είναι το κλειδί για νόημα μέσα σε έναν κόσμο που φαίνεται να μην έχει κανένα νόημα. Εδώ είναι η οδός προς την ασφάλεια μπροστά στους εμφανείς κινδύνους που φαίνεται να σε απειλούν σε κάθε στροφή, και να καθιστούν αβέβαιες όλες τις ελπίδες σου να βρεις κάποτε ησυχία και ειρήνη. Εδώ όλες οι ερωτήσεις βρίσκουν απάντηση∙ εδώ το τέλος όλης της αβεβαιότητας διασφαλίζεται επιτέλους.

2. Ο νους που δεν συγχωρεί είναι γεμάτος φόβο, και δεν αφήνει κανέναν χώρο στην αγάπη να είναι ο εαυτός της∙ κανέναν χώρο που να μπορεί να ανοίξει τα φτερά της εν ειρήνη και να πετάξει πάνω από την αναταραχή του κόσμου. Ο νους που δεν συγχωρεί είναι λυπημένος, χωρίς ελπίδα ανάπαυλας ή απελευθέρωσης από τον πόνο. Υποφέρει και κατοικεί μέσα στην δυστυχία, κρυφοκοιτάζοντας μέσα στο σκοτάδι, χωρίς να βλέπει, εντούτοις βέβαιος για τον κίνδυνο που παραμονεύει εκεί.

3. Ο νους που δεν συγχωρεί είναι διχασμένος από την αμφιβολία, μπερδεμένος με τον εαυτό του και όλα όσα βλέπει∙ φοβισμένος και θυμωμένος, αδύναμος και καυχησιάρης, φοβισμένος να προχωρήσει, φοβισμένος να σταθεί, φοβισμένος να ξυπνήσει ή να κοιμηθεί, φοβισμένος από κάθε ήχο, όμως πιο φοβισμένος με την ακινησία∙ τρέμει το σκοτάδι, όμως πιο πολύ τρέμει το πλησίασμα του φωτός. Τι μπορεί να αντιληφθεί ο νους που δεν συγχωρεί παρά την καταδίκη του; Τι μπορεί να δει παρεκτός της απόδειξης ότι όλες οι αμαρτίες του είναι πραγματικές;

4. Ο νους που δεν συγχωρεί δεν βλέπει λάθη, αλλά μόνο αμαρτίες. Κοιτάζει τον κόσμο με μάτια που δεν βλέπουν και ουρλιάζει καθώς βλέπει τις δικές του προβολές να αναδύονται για να επιτεθούν στην άθλια παρωδία της ζωής του. Θέλει να ζήσει, εντούτοις εύχεται να ήταν νεκρός. Θέλει την συγχώρεση, εντούτοις δεν βλέπει καμιά ελπίδα. Θέλει την διαφυγή, εντούτοις δεν μπορεί να φανταστεί καμία επειδή βλέπει την αμαρτία παντού.

5. Ο νους που δεν συγχωρεί είναι σε απελπισία, χωρίς προοπτική για ένα μέλλον που θα μπορούσε να προσφέρει οτιδήποτε άλλο εκτός από μεγαλύτερη απελπισία. Ωστόσο θεωρεί την κρίση του για τον κόσμο αμετάκλητη, και δεν βλέπει ότι ο ίδιος έχει καταδικάσει τον εαυτό του σε αυτή την απελπισία. Σκέφτεται ότι δεν μπορεί να αλλάξει, γιατί αυτό που βλέπει καταμαρτυρά ότι η κρίση του είναι σωστή. Δεν ρωτά, επειδή πιστεύει ότι γνωρίζει. Δεν αμφισβητεί, βέβαιος ότι έχει δίκιο.

6. Η συγχώρεση αποκτιέται. Δεν είναι εγγενής στον νου, ο οποίος δεν μπορεί να αμαρτήσει. Καθώς η αμαρτία είναι μία ιδέα που εσύ δίδαξες στον εαυτό σου, πρέπει επίσης να μάθεις και την συγχώρεση, όχι όμως από τον εαυτό σου αλλά από έναν Δάσκαλο, ο Οποίος εκπροσωπεί τον άλλο Εαυτό μέσα σου. Μέσω Αυτού μαθαίνεις πώς να συγχωρείς τον εαυτό που νομίζεις ότι έφτιαξες, και μετά τον αφήνεις να εξαφανιστεί. Έτσι επιστρέφεις τον νου σου ως ένα σε Αυτόν, ο οποίος είναι ο Εαυτός σου, και ο Οποίος δεν μπορεί ποτέ να αμαρτήσει.

7. Κάθε νους που δεν συγχωρεί σου προσφέρει μία ευκαιρία να διδάξεις τον δικό σου πώς να συγχωρεί τον εαυτό του. Κάθε ένας περιμένει απελευθέρωση από την κόλαση μέσω εσού, και στρέφεται προς εσένα ικετευτικά για τον Παράδεισο εδώ και τώρα. Δεν έχει ελπίδα, αλλά εσύ γίνεσαι η ελπίδα του. Και όντας η ελπίδα του, γίνεσαι η δική σου. Ο νους που δεν συγχωρεί πρέπει να μάθει μέσω της δικής σου συγχώρεσης ότι έχει σωθεί από την κόλαση. Και καθώς διδάσκεις την σωτηρία, θα την μάθεις. Ωστόσο, όλη η διδασκαλία και η μάθησή σου δεν θα είναι από σένα, αλλά από τον Δάσκαλο, που σου δόθηκε για να σου δείξει τον δρόμο.

8. Σήμερα εξασκούμαστε στο να μάθουμε να συγχωρούμε. Εάν είσαι πρόθυμος, σήμερα μπορείς να μάθεις να παίρνεις το κλειδί της ευτυχίας, και να το χρησιμοποιείς για εσένα. Θα αφιερώσουμε δέκα λεπτά το πρωί, και άλλα δέκα λεπτά το βράδυ, στο να μάθουμε πώς να δίνουμε συγχώρεση και να λαμβάνουμε συγχώρεση, επίσης.

9. Ο νους που δεν συγχωρεί δεν πιστεύει ότι το να δίνεις και να λαμβάνεις είναι το ίδιο. Εντούτοις θα προσπαθήσουμε σήμερα να μάθουμε ότι είναι ένα, εφαρμόζοντας την συγχώρεση προς κάποιον τον οποίο εσύ θεωρείς εχθρό, και προς κάποιον τον οποίο θεωρείς φίλο. Και καθώς μαθαίνεις να τους βλέπεις και τους δύο ως ένα, θα προεκτείνουμε το μάθημα προς τον εαυτό σου, και θα δούμε ότι η δική τους απόδραση συμπεριελάμβανε την δική σου.

10. Ξεκίνησε τις μεγαλύτερες περιόδους πρακτικής σκεπτόμενος κάποιον που δεν συμπαθείς, ο οποίος φαίνεται να σε εκνευρίζει ή που θα το μετάνιωνες εάν θα έπρεπε να τον συναντήσεις∙ κάποιον που ενεργά περιφρονείς ή προσπαθείς απλώς να αγνοήσεις. Δεν έχει σημασία ποια μορφή παίρνει ο θυμός σου. Πιθανότατα, τον έχεις ήδη επιλέξει. Μας κάνει.

11. Τώρα κλείσε τα μάτια σου και δες τον με τον νου σου, και κοίτα τον για λίγο. Προσπάθησε να βρεις λίγο φως κάπου μέσα του∙ μία μικρή λάμψη, που δεν είχες προσέξει ποτέ. Προσπάθησε να βρεις μια μικρή σπίθα φωτεινότητας να ακτινοβολεί μέσα από την άσχημη εικόνα που έχεις για εκείνον. Κοίτα αυτή την εικόνα μέχρι να δεις κάπου μέσα της ένα φως, και μετά προσπάθησε να αφήσεις αυτό το φως να προεκταθεί μέχρι να τον καλύψει, και να κάνει την εικόνα όμορφη και καλή.

12. Κοίτα αυτή την μεταβληθείσα αντίληψη για λίγο, και τώρα στρέψε τον νου σου προς κάποιον που θεωρείς φίλο. Προσπάθησε να μεταφέρεις το φως που έμαθες να βλέπεις γύρω από τον πρώην «εχθρό» σου σ’ εκείνον. Τώρα άσε να τον αντιληφθείς ως κάτι περισσότερο από φίλο σου, γιατί σε αυτό το φως η αγιότητά του σού δείχνει τον σωτήρα σου, που σώζεται και σώζει, θεραπευμένο και πλήρη.

13. Μετά άσε τον να σου προσφέρει το φως που βλέπεις σε εκείνον, και άσε τον «εχθρό» σου  και τον φίλο σου να ενωθούν ευλογώντας εσένα με αυτό που έδωσες. Τώρα είσαι ένα μαζί τους και εκείνοι με εσένα. Τώρα είναι από τον εαυτό σου που έχεις συγχωρεθεί. Μην ξεχνάς, καθ\ όλη την διάρκεια της ημέρας, τον ρόλο που παίζει η συγχώρεση στο να φέρνει ευτυχία σε κάθε νου που δεν συγχωρεί, με τον δικό σου ανάμεσά τους. Κάθε ώρα πες στον εαυτό σου:

Η συγχώρεση είναι το κλειδί για την ευτυχία. Θα ξυπνήσω από το όνειρο ότι είμαι θνητός, επιρρεπής σε λάθη και γεμάτος αμαρτίες, και θα γνωρίζω ότι εγώ είμαι ο τέλειος Υιός του Θεού.