Μάθημα 136

Η αρρώστια είναι μία άμυνα ενάντια στην αλήθεια.

1. Κανείς δεν μπορεί να θεραπευτεί εάν δεν καταλάβει ποιον σκοπό φαίνεται να υπηρετεί η αρρώστια. Γιατί τότε κατανοεί επίσης ότι ο σκοπός της δεν έχει νόημα. Όντας χωρίς αιτία και χωρίς καμία ουσιώδη πρόθεση, δεν μπορεί να είναι καθόλου. Όταν αυτό γίνει αντιληπτό, η θεραπεία είναι αυτόματη. Διαλύει αυτή την ανούσια ψευδαίσθηση με τον ίδιο τρόπο που τις οδηγεί όλες στην αλήθεια και απλώς τις αφήνει εκεί να εξαφανιστούν.

2. Η αρρώστια δεν είναι ατύχημα. Όπως όλες οι άμυνες, είναι ένα παρανοϊκό εργαλείο για να εξαπατάς τον εαυτό σου. Και, όπως όλα τα άλλα, ο σκοπός της είναι να κρύψει την πραγματικότητα, να της επιτεθεί, να την αλλάξει, να την καταστήσει άτοπη, να την παραμορφώσει, να την διαστρεβλώσει ή να την μειώσει σε έναν μικρό σωρό ασυναρμολόγητων μερών. Ο σκοπός όλων των αμυνών είναι να εμποδίσουν την αλήθεια να είναι ολόκληρη. Τα μέρη θεωρούνται σαν το καθένα να ήταν ολόκληρο από μόνο του.

3. Οι άμυνες δεν στερούνται σκοπιμότητας, ούτε φτιάχνονται χωρίς επίγνωση. Είναι μυστικά μαγικά ραβδιά που κουνάς όταν η αλήθεια φαίνεται να απειλεί αυτό που θα ήθελες να πιστεύεις. Φαίνονται να είναι ασυνείδητες μόνο λόγω της ταχύτητας με την οποία επιλέγεις να τις χρησιμοποιήσεις. Σε εκείνο το δευτερόλεπτο, και ακόμα λιγότερο, όπου γίνεται η επιλογή, αναγνωρίζεις ακριβώς αυτό που θα ήθελες να προσπαθήσεις να κάνεις και μετά αρχίζεις να νομίζεις ότι το έκανες.

4. Ποιος άλλος εκτός από τον εαυτό σου αξιολογεί μία απειλή, αποφασίζει ότι η απόδραση είναι απαραίτητη, και στην συνέχεια αναπτύσσει μια σειρά από άμυνες για να μειώσει την απειλή που έχει θεωρηθεί πραγματική; Όλα αυτά δεν μπορούν να γίνουν ασυνείδητα. Κατόπιν όμως, το σχέδιο σου απαιτεί να ξεχάσεις ότι εσύ το έκανες, έτσι ώστε φαίνεται σαν να είναι εξωτερικό σε σχέση με την πρόθεσή σου^. ένα γεγονός πέρα από την ψυχική σου κατάσταση, ένα αποτέλεσμα που έχει πραγματική επίδραση πάνω σου, αντί για ένα που επέφερες εσύ.

5. Είναι αυτή η γρήγορη λήθη του ρόλου που παίζεις στο φτιάξιμο της «πραγματικότητάς» σου, που κάνει τις άμυνες να φαίνονται ότι είναι πέρα από τον δικό σου έλεγχο. Όμως, ό,τι ξέχασες μπορείς να το θυμηθείς, εάν είσαι πρόθυμος να επανεξετάσεις την απόφαση, η οποία είναι προστατεύεται διπλά από την λήθη. Το ότι δεν θυμάσαι είναι το σημάδι ότι αυτή η απόφαση συνεχίζει να είναι σε ισχύ, όσον αφορά τις επιθυμίες σου. Μην το θεωρήσεις αυτό ως γεγονός. Οι άμυνες θα πρέπει να κάνουν τα γεγονότα αγνώριστα. Αυτό έχουν ως στόχο και αυτό ακριβώς κάνουν.

6. Κάθε άμυνα παίρνει θραύσματα του συνόλου, τα συναρμολογεί χωρίς να λαμβάνει υπόψη της όλες τις αληθείς τους σχέσεις, και έτσι φτιάχνει ψευδαισθήσεις ενός συνόλο που δεν υπάρχει. Είναι αυτή η διαδικασία που συνιστά απειλή, και όχι το όποιο αποτέλεσμα μπορεί να προκύψει. Όταν μέρη αποσπώνται από το σύνολο και θεωρούνται ξεχωριστά και ολοκληρωμένα από μόνα τους, αυτά γίνονται σύμβολα που αντιπροσωπεύουν την επίθεση στο σύνολο, επιτυχημένα ως προς το αποτέλεσμα, που ποτέ πια δεν θα θεωρηθούν ως σύνολο. Ξέχασες όμως ότι αυτά αντιπροσωπεύουν μόνο την δική σου απόφαση για το τι θα έπρεπε να είναι πραγματικό, για να πάρει την θέση αυτού που είναι πραγματικό.

7. Η αρρώστια είναι μία απόφαση. Δεν είναι κάτι που σου συμβαίνει χωρίς καθόλου να έχει ζητηθεί, το οποίο σε καθιστά αδύναμο και σε κάνει να υποφέρεις. Είναι μια επιλογή που κάνεις, ένα σχέδιο που καταστρώνεις, όταν για μία στιγμή η αλήθεια αναδύεται στον παραπλανημένο νου σου, και όλος ο κόσμος σου φαίνεται να παραπαίει και να είναι έτοιμος να καταρρεύσει. Τώρα είσαι άρρωστος, ώστε η αλήθεια να φύγει και να μην απειλεί πλέον τα οικοδομήματά σου.

8. Πώς νομίζεις ότι η αρρώστια μπορεί να καταφέρει να σε προστατέψει από την αλήθεια; Διότι αποδεικνύει ότι το σώμα δεν είναι χωριστό από σένα και άρα εσύ πρέπει να είσαι χωριστός από την αλήθεια. Υποφέρεις από πόνο επειδή το σώμα πονά, και με αυτόν τον πόνο γίνεσαι ένα μαζί του. Έτσι διατηρείται η «αληθινή» σου ταυτότητα, και η παράξενη στοιχειωτική σκέψη, ότι μπορεί να είσαι κάτι άλλο πέρα από αυτόν τον μικρό σωρό σκόνης, σιωπάται και σιγείται. Για δες, αυτός ο σωρός μπορεί να σε κάνει να υποφέρεις, να παραμορφώσει τα μέλη σου και να σταματήσει την καρδιά σου, διατάσσοντάς σε να πεθάνεις και να πάψεις να είσαι.

9. Έτσι το σώμα γίνεται πιο δυνατό από την αλήθεια, η οποία ζητά να ζήσεις, αλλά δεν μπορεί να υπερκεράσει την επιλογή σου να πεθάνεις. Και έτσι το σώμα είναι πιο δυνατό από την παντοτινή ζωή, ο Παράδεισος πιο εύθραυστος από την κόλαση, και το σχέδιο του Θεού για την σωτηρία του Υιού Του αντικρούεται από μια απόφαση ισχυρότερη από τη Βούλησή Του. Ο Υιός Του είναι σκόνη, ο Πατέρας ανολοκλήρωτος, και το χάος κάθεται θριαμβευτικά στον θρόνο Του.

10. Αυτός είναι ο σχεδιασμός [που κάνεις] για την άμυνά σου. Και πιστεύεις ότι ο Παράδεισος τρομοκρατείται μπροστά σε τέτοιες τρελές επιθέσεις όπως αυτή, ότι ο Θεός έχει τυφλωθεί από τις ψευδαισθήσεις σου, η αλήθεια έχει μετατραπεί σε ψέματα και όλο το σύμπαν έγινε δέσμιο νόμων, που οι άμυνές σου θα του επέβαλαν. Ποιος πιστεύει όμως τις ψευδαισθήσεις, εκτός από αυτόν που τις επινόησε; Ποιος άλλος μπορεί να τις δει και να αντιδράσει σε αυτές, λες και είναι η αλήθεια;

11. Ο Θεός δεν γνωρίζει τα σχέδιά σου να αλλάξεις το Θέλημά Του. Το σύμπαν παραμένει ανέγγιχτο από τους νόμους με τους οποίους νόμιζες ότι θα το κυβερνούσες. Ο Παράδεισος δεν υποκλίθηκε στην κόλαση, ούτε η ζωή στον θάνατο. Μπορείς να επιλέξεις να σκεφτείς ότι πεθαίνεις ή ότι υποφέρεις από μία αρρώστια ή να στρεβλώσεις την αλήθεια με οποιονδήποτε τρόπο. Αυτό που έχει δημιουργηθεί είναι ξέχωρο από όλα αυτά. Οι άμυνες είναι σχέδια να ηττηθεί αυτό που δεν επιδέχεται επίθεση. Αυτό που είναι αμετάβλητο, δεν μπορεί να αλλάξει. Και αυτό που είναι εντελώς αναμάρτητο, δεν μπορεί να αμαρτήσει.

12. Αυτή είναι η απλή αλήθεια. Δεν επικαλείται την δύναμη ούτε τον θρίαμβο. Δεν επιτάσσει υπακοή, ούτε επιζητεί να ααποδείξει πόσο αξιολύπητες και μάταιες είναι οι προσπάθειές σου να σχεδιάζεις άμυνες που θα την μετέβαλαν. Η αλήθεια θέλει μόνο να σου δώσει ευτυχία, επειδή τέτοιος είναι ο σκοπός της. Ίσως αναστενάζει λίγο όταν πετάς τα δώρα της, αλλά γνωρίζει με τέλεια σιγουριά, ότι αυτό που ο Θεός θέλει για σένα πρέπει να ληφθεί.

13. Αυτό είναι το γεγονός που καταδεικνύει ότι ο χρόνος είναι ψευδαίσθηση. Γιατί ο χρόνος σε αφήνει να νομίζεις ότι αυτά που σου έδωσε ο Θεός δεν είναι αλήθεια αυτή την στιγμή, όπως πρέπει να είναι. Οι Σκέψεις του Θεού είναι πολύ ξέχωρες από τον χρόνο. Γιατί ο χρόνος δεν είναι παρά άλλη μία ανούσια άμυνα που έφτιαξες ενάντια στην αλήθεια. Όμως, αυτό που Αυτός βούλεται είναι εδώ, και εσύ παραμένεις όπως Αυτός σε δημιούργησε.

14. Η αλήθεια έχει μία δύναμη πολύ πέρα από την άμυνα, διότι καμιά ψευδαίσθηση δεν μπορεί να παραμείνει εκεί όπου η αλήθεια επιτράπηκε να εισέλθει. Και έρχεται σε όποιον νου που θα άφηνε κάτω τα όπλα του, και θα έπαυε να παίζει με ανοησίες. Μπορεί να βρεθεί ανά πάσα στιγμή∙ σήμερα, εάν θα επιλέξεις να εξασκηθείς στο καλωσόρισμα της αλήθειας.

15. Αυτός είναι ο στόχος μας σήμερα. ²Θα διαθέσουμε ένα τέταρτο της ώρας, δύο φορές μέσα στην ημέρα, για να ζητήσουμε από την αλήθεια να έρθει σε μας και να μας ελευθερώσει. Και η αλήθεια θα έρθει, γιατί δεν ήταν ποτέ χωριστή από μας. Περιμένει μόνο αυτή την πρόσκληση, την οποία δίνουμε σήμερα. Ξεκινάμε με μια θεραπευτική προσευχή, για να μας βοηθήσει να υψωθούμε πάνω από την αμυντικότητα, και να αφήσουμε την αλήθεια να είναι όπως ήταν πάντα:

Η αρρώστια είναι μια άμυνα ενάντια στην αλήθεια. Θα δεχτώ

την αλήθεια γι’ αυτό που είμαι και θα αφήσω τον νου μου να θεραπευτεί πλήρως σήμερα.

16. Η θεραπεία θα αστράψει μέσα σε όλον τον ανοιχτό νου σου, καθώς η ειρήνη και η αλήθεια αναδύονται για να πάρουν την θέση του πολέμου και των μάταιων φαντασιώσεων. Δεν θα υπάρχουν σκοτεινές γωνιές που η αρρώστια μπορεί να κρύψει και να προστατευτεί από το φως της αλήθειας. Δεν θα υπάρχουν ασαφείς φιγούρες από τα όνειρά σου, ούτε θα παραμείνουν στον νου σου οι ασαφείς και ανούσιες επιδιώξεις τους που παρανοϊκά επιδιώκουν διπλούς σκοπούς. Ο νους σου θα θεραπευτεί από όλες τις νοσηρές επιθυμίες με τις οποίες προσπάθησε να αναγκάσει το σώμα να υπακούσει.

17. Τώρα το σώμα έχει θεραπευτεί, επειδή η πηγή της αρρώστιας έχει καταστεί προσβάσιμη για ανακούφιση. Θα αναγνωρίσεις ότι έκανες καλή εξάσκηση από αυτό: Το σώμα δεν θα πρέπει να νιώθει καθόλου. Εάν τα έχεις καταφέρει, δεν θα πρέπει να υπάρχει καμιά αίσθηση αρρώστιας ή ευεξίας, πόνου ή ευχαρίστησης. Καμία ανταπόκριση δεν υπάρχει στον νου για το τι κάνει το σώμα. Η χρησιμότητά του παραμένει και τίποτα περισσότερο.

18. Ίσως δεν συνειδητοποιείς ότι αυτό καταργεί τους περιορισμούς που είχες επιβάλει στο σώμα με τους σκοπούς που του έδωσες. Καθώς αυτοί παραμερίζονται, το σθένος που έχει το σώμα θα είναι πάντα επαρκές για να υπηρετήσει όλους τους αληθινά χρήσιμους σκοπούς. Η υγεία του σώματος είναι πλήρως εγγυημένη, επειδή δεν περιορίζεται από τον χρόνο, τον καιρό ή την κούραση, την τροφή ή το ποτό ή όποιους κανόνες το είχες βάλει να υπηρετεί μέχρι τώρα. Τώρα δεν χρειάζεται να κάνεις κάτι για να το κάνεις καλά, γιατί η αρρώστια έχει καταστεί αδύνατη.

19. Εντούτοις, αυτή η προστασία πρέπει να διατηρείται με επαγρύπνηση. Εάν αφήσεις τον νου σου να φιλοξενεί σκέψεις επίθεσης, να υποκύπτει σε κρίσεις ή να κάνει σχέδια ενάντια σε μελλοντικές αβεβαιότητες, θα έχεις ξανά τοποθετηθεί σε λάθος θέση, και θα έχεις κάνει μια σωματική ταυτότητα, η οποία θα επιτεθεί στο σώμα, επειδή ο νους είναι άρρωστος.

20. Εάν συμβεί αυτό, φέρε άμεση ανακούφιη μη επιτρέποντας στην αμυντικότητά σου να σε βλάπτει περισσότερο. ²Μην παρανοήσεις το τι πρέπει να θεραπευτεί, αλλά πες στον εαυτό σου:

Έχω ξεχάσει αυτό που αληθινά είμαι, επειδή θεώρησα το σώμα μου ως

 εαυτό μου. Η αρρώστια είναι μία άμυνα ενάντια στην αλήθεια. Αλλά εγώ δεν είμαι

ένα σώμα. Και ο νους μου δεν μπορεί να επιτεθεί. Επομένως, δεν μπορώ να αρρωστήσω.