Μάθημα 128

Ο κόσμος που βλέπω δεν έχει τίποτα που να θέλω.

1. Ο κόσμος που βλέπεις δεν έχει τίποτα που να χρειάζεσαι να σου προσφέρει∙ τίποτα που να μπορείς να χρησιμοποιήσεις με οιονδήποτε τρόπο, ούτε τίποτα που να χρησιμεύει για να σου δώσει χαρά. Πίστεψε αυτή την σκέψη, και θα σωθείς από χρόνια δυστυχίας, από αμέτρητες απογοητεύσεις και από ελπίδες που μετατρέπονται σε πικρές στάχτες απελπισίας. Δεν υπάρχει κανείς που μην πρέπει να δεχτεί αυτή την σκέψη ως αλήθεια, εάν θα ήθελε να αφήσει πίσω αυτόν τον κόσμο και να υψωθεί πέρα από τo ασήμαντο εύρος και τους μικρούς του τρόπους.

2. Κάθε πράγμα στο οποίο δίνεις αξία εδώ είναι μια αλυσίδα που σε δένει με τον κόσμο, και δεν θα υπηρετήσει κανέναν άλλο σκοπό παρά μόνο αυτόν. Γιατί τα πάντα πρέπει να υπηρετούν τον σκοπό που τους έχεις δώσει, μέχρι να δεις έναν διαφορετικό σκοπό. Ο μόνος σκοπός αντάξιος του νου σου, που περιέχει αυτός ο κόσμος, είναι το να τον προσπεράσεις, χωρίς να χρονοτριβείς για να αντιληφθείς κάποια ελπίδα εκεί όπου δεν υπάρχει καμία. Μην εξαπατάσαι άλλο. Ο κόσμος που βλέπεις δεν έχει τίποτα που να θέλεις.

3. Απόδρασε σήμερα από τις αλυσίδες που βάζεις στον νου σου όταν αντιλαμβάνεσαι την σωτηρία εδώ. Γιατί σε ό,τι δίνεις αξία, το καθιστάς μέρος του εαυτού σου, όπως τον αντιλαμβάνεσαι. ³Όλα όσα επιδιώκεις για να κάνεις μεγαλύτερη την αξία σου στα μάτια σου, σε περιορίζουν κι άλλο, κρύβουν την αξία σου από σένα, και προσθέτουν άλλο ένα εμπόδιο στην πόρτα που οδηγεί στην αληθινή επίγνωση του Εαυτού σου.

4. Μην αφήσεις τίποτα που σχετίζεται με σωματικές σκέψεις να καθυστερήσει την πρόοδό σου στην σωτηρία, ούτε να μπεις στον πειρασμό να πιστέψεις ότι ο κόσμος έχει κάτι που θέλεις, να σε καθυστερήσει. Δεν υπάρχει τίποτα εδώ αξιαγάπητο. Τίποτα εδώ δεν αξίζει μία στιγμή  καθυστέρησης και πόνου, μία στιγμή αβεβαιότητας και αμφιβολίας. Ό,τι δεν έχει αξία, δεν προσφέρει τίποτα. Η βεβαιότητα αξίας δεν μπορεί να βρεθεί στην αναξιότητα.

5. Σήμερα κάνουμε εξάσκηση αφήνοντας όλες τις σκέψεις για τις αξίες που έχουμε δώσει στον κόσμο. Τον αφήνουμε ελεύθερο από σκοπούς που αποδώσαμε στις πτυχές και στις φάσεις του και στα όνειρά του. Τον κρατάμε χωρίς σκοπό μέσα στους νόες μας, και τον ελευθερώνουμε από όλα όσα θέλουμε να είναι. Έτσι σηκώνουμε τις αλυσίδες που φράζουν την πόρτα προς την απελευθέρωση από αυτόν τον κόσμο, και πηγαίνουμε πέρα από όλες τις μικρές αξίες και τους απαξιωμένους στόχους.

6. Κάνε παύση και μείνε σιωπηλός για λίγο, και δες πόσο ψηλά υψώνεσαι πάνω από τον κόσμο, όταν απελευθερώνεις τον νου σου από τις αλυσίδες και τον αφήνεις να επιζητήσει το επίπεδο που νιώθει στο σπίτι του. Θα είναι ευγνώμων που θα είναι ελεύθερος για λίγο. Γνωρίζει πού ανήκει. Μόνο ελευθέρωσε τις φτερούγες του και αυτός θα πετάξει με σιγουριά και χαρά για να ενωθεί με τον άγιο του σκοπό. Άσε τον να αναπαυτεί στον Δημιουργό του, να αποκατασταθεί εκεί στην λογική, στην ελευθερία και στην αγάπη.

7. Δώσε του δέκα λεπτά ανάπαυσης τρεις φορές την ημέρα. Και όταν ανοίξεις τα μάτια σου, δεν θα δώσεις τόσο αξία σε τίποτα που βλέπεις, όσο όταν το κοίταζες πριν. Όλη η οπτική σου για τον κόσμο θα αλλάζει ελαφρώς, κάθε φορά που αφήνεις τον νου σου να αποδράσει από τις αλυσίδες του. Ο κόσμος δεν είναι εκεί που ο νους σου ανήκει. Και εσύ ανήκεις εκεί που ο νους θα έπρεπε να είναι, και εκεί που πηγαίνει για να αναπαυτεί όταν τον ελευθερώνεις από τον κόσμο. Ο Οδηγός σου είναι σίγουρος. Άνοιξε τον νου σου σε Αυτόν. Μείνε σιωπηλός και αναπαύσου.

8. Προστάτευσε τον νου σου σε όλη την διάρκεια της ημέρας επίσης. Και όταν νομίζεις ότι βλέπεις κάποια αξία σε κάποιο θέμα ή εικόνα του κόσμου, αρνήσου να βάλεις αυτή την αλυσίδα στον νου σου, αλλά πες στον εαυτό σου με ήσυχη βεβαιότητα:

Αυτό δεν θα με βάλει στον πειρασμό να καθυστερήσω τον εαυτό μου.

Ο κόσμος που βλέπω  δεν έχει τίποτα που να θέλω.