Μάθημα 139

Θα δεχτώ την Εξιλέωση για τον εαυτό μου.

1. Αυτό είναι το τέλος της επιλογής. Γιατί εδώ φτάνουμε στην απόφαση να δεχτούμε τους εαυτούς μας όπως ο Θεός μας δημιούργησε. Και τι είναι η επιλογή παρά αβεβαιότητα για το ποιοι είμαστε; Δεν υπάρχει αμφιβολία που να μην έχει εδώ την ρίζα της. Δεν υπάρχει ερώτηση που να μην το καθρεφτίζει. Δεν υπάρχει σύγκρουση που να μην εμπεριέχει την ίδα απλή ερώτηση, «Τι είμαι;»

2. Ποιος όμως θα έκανε αυτή την ερώτηση, εκτός από κάποιον που έχει αρνηθεί να αναγνωρίσει τον εαυτό του; Μόνο η άρνηση να αποδεχτείς τον εαυτό σου θα μπορούσε να κάνει αυτήν την ερώτηση ειλικρινή. Το μόνο πράγμα που μπορεί να γνωρίζει με βεβαιότητα οποιοδήποτε ζωντανό πλάσμα είναι το τι είναι. Από αυτό το μόνο σημείο βεβαιότητας, κοιτά τα άλλα πλάσματα εξίσου βέβαια όσο και τον εαυτό του.

3. Η αβεβαιότητα για το τι πρέπει να είσαι, είναι αυταπάτη σε τόσο μεγάλη κλίμκα, που το μέγεθός της δύσκολα μπορεί να συλληφθεί. Το να είσαι ζωντανός και να μην γνωρίζεις τον εαυτό σου σημαίνει ότι πιστεύεις πως είσαι πραγματικά νεκρός. Γιατί τι είναι η ζωή εκτός από το να είσαι ο εαυτός σου, και τι άλλο εκτός από το να μπορείς να είσαι ζωντανός στην θέση σου; Ποιος είναι αυτός που αμφιβάλλει; Για τι πράγμα αμφιβάλλει; Ποιον αμφισβητεί; Ποιος μπορεί να του απαντήσει;

4. Αυτός απλώς δηλώνει ότι δεν είναι ο εαυτός του, και επομένως, όντας κάτι άλλο, γίνεται αυτός που ρωτάει τι είναι αυτό το κάτι. Όμως δεν θα μπορούσε ποτέ να είναι ζωντανός, εάν δεν γνώριζε την απάντηση. Εάν ρωτά σαν να μην ξέρει, απλώς δείχνει ότι δεν θέλει να είναι αυτό που είναι. Το έχει αποδεχτεί επειδή ζει∙ το έχει κρίνει και απορρίψει και αρνηθεί την αξία του, και έχει αποφασίσει ότι δεν γνωρίζει την μόνη βεβαιότητα με την οποία ζει.

5. Έτσι γίνεται αβέβαιος για την ζωή του, γιατί αυτό που είναι [η ζωή του] το έχει αρνηθεί. Είναι γι’  αυτή την άρνηση που χρειάζεσαι την Εξιλέωση. Η άρνησή σου δεν έχει αλλάξει αυτό που είσαι. Αλλά έχεις χωρίσει τον νου σου σε αυτόν που γνωρίζει και σε αυτόν που δεν γνωρίζει την αλήθεια. Είσαι ο εαυτός σου. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία γι’ αυτό. Και όμως αμφιβάλλεις. Αλλά δεν ρωτάς ποιο μέρος του εαυτού σου μπορεί πραγματικά να αμφιβάλλει για τον εαυτό του. Δεν μπορεί στην πραγματικότητα να είναι ένα μέρος σου, που κάνει αυτή την ερώτηση. ¹Γιατί την απευθύνει σε κάποιον που γνωρίζει την απάντηση. ¹Εάν ήταν μέρος σου, τότε η βεβαιότητα θα ήταν αδύνατη.

6. Η Εξιλέωση θεραπεύει την παράξενη ιδέα ότι είναι δυνατόν να αμφιβάλλεις για τον εαυτό σου και να μην είσαι σίγουρος για το τι πραγματικά είσαι. Αυτό είναι το βάθος της τρέλας. Κι όμως αυτή είναι η παγκόσμια ερώτηση του κόσμου. Τι άλλο σημαίνει αυτό εκτός από το ότι ο κόσμος έχει τρελαθεί; Γιατί να συμμερίζεσαι την τρέλα του με την θλιβερή πεποίθηση ότι αυτό που είναι παγκόσμιο εδώ είναι και αληθινό;

7. Τίποτα από όσα πιστεύει ο κόσμος δεν είναι αλήθεια. Ο κόσμος είναι ένας τόπος που σκοπός του είναι να αποτελέσει ένα σπίτι όπου όσοι ισχυρίζονται ότι δεν γνωρίζουν τον εαυτό τους, να μπορούν να έρθουν και να αναρωτηθούν τι είναι. Και θα ξαναέρθουν μέχρι την ώρα που η Εξιλέωση θα γίνει δεκτή και θα μάθουν ότι είναι αδύνατο να αμφιβάλλεις για τον εαυτό σου και να μην έχεις επίγνωση του τι είσαι.

8. Μόνο η αποδοχή μπορεί να σου ζητηθεί, γιατί το τι είσαι είναι βέβαιο. Αυτό έχει καθοριστεί για πάντα στον άγιο Νου του Θεού και στον δικό σου. Είναι τόσο πολύ πέρα από κάθε αμφιβολία και ερώτηση, που το να ρωτάς τι πρέπει να είναι αποτελεί όλη την απόδειξη που χρειάζεσαι για να δεις ότι πιστεύεις στην αντίφαση πως δεν γνωρίζεις αυτό που είναι αδύνατον να μην γνωρίζεις. Είναι άραγε αυτή μία ερώτηση ή μια δήλωση που αυτοαναιρείται με δήλωση; Ας μην αφήσουμε τώρα τους άγιους νόες μας να απασχολούνται με άσκοπες ονειροπολήσεις σαν αυτές.

9. Έχουμε μια αποστολή εδώ. Δεν ήρθαμε για να ενισχύσουμε την τρέλα, στην οποία κάποτε πιστεύαμε. Ας μην ξεχνάμε τον στόχο που αποδεχτήκαμε. Είναι κάτι περισσότερο από την δική μας ευτυχία μόνο, που ήρθαμε να κερδίσουμε. Αυτό που αποδεχόμαστε για το ποιοι είμαστε διακηρύσσει αυτό που πρέπει να είναι όλοι, μαζί με μας. Μην απογοητεύσεις τους αδελφούς σου, γιατί θα απογοητεύσεις τον εαυτό σου. Κοίταξέ τους με αγάπη, ώστε να μπορούν να ξέρουν ότι είναι μέρος σου και εσύ μέρος τους.

10. Αυτό διδάσκει η Εξιλέωση και καταδείχνει ότι η Ενιαιότητα του Υιού του Θεού είναι απρόσβλητη από την πεποίθησή του ότι δεν γνωρίζει τι είναι. Σήμερα αποδέξου την Εξιλέωση, όχι για να αλλάξεις την πραγματικότητα, αλλά απλά για να αποδεχθείς την αλήθεια για τον εαυτό σου, και συνέχισε στον δρόμο σου αγαλλιάζοντας μέσα στην ατελείωτη Αγάπη του Θεού. Αυτό είναι το μόνο που μας ζητείται να κάνουμε. Αυτό είναι το μόνο που θα κάνουμε σήμερα.

11. Θα αφιερώσουμε πέντε λεπτά το πρωί και το βράδυ επικεντρώνοντας τον νου μας σε ό,τι μας έχει ανατεθεί σήμερα. Ξεκινάμε με αυτή την ανασκόπηση για ποια είναι η αποστολή μας:

Θα δεχτώ την Εξιλέωση για τον εαυτό μου,

Γιατί παραμένω όπως ο Θεός με δημιούργησε.

Δεν έχουμε χάσει την γνώση που ο Θεός μάς έδωσε όταν μας δημιούργησε καθ’ ομοίωσή Του. Μπορούμε να την θυμηθούμε για κάθε έναν, επειδή στην δημιουργία όλοι οι νόες είναι ένας. Και μέσα στην μνήμη μας υπάρχει η ενθύμηση του πόσο αγαπητοί μας είναι αληθινά οι αδελφοί μας, πόσο πολύ κάθε νους είναι μέρος μας, πόσο πιστοί ήταν πραγματικά σε μας και πώς η Αγάπη του Πατέρα μας τους εμπεριέχει όλους.

12. Με ευχαριστίες για όλη την δημιουργία, στο Όνομα του Δημιουργού της και της Ενιαιότητάς του με όλες τις πτυχές της δημιουργίας, επαναλαμβάνουμε κάθε ώρα σήμερα την αφοσίωσή μας στον σκοπό μας, καθώς αφήνουμε στην άκρη όλες τις σκέψεις που θα μας αποσπούσαν από τον άγιο στόχο μας. Για αρκετά λεπτά άφησε να καθαρίσει ο νους σου από όλους τους ανόητους αραχνοϊστούς, που ο κόσμος θα έπλεκε γύρω από τον άγιο Υιό του Θεού. Και μάθε την εύθραυστη φύση των αλυσίδων που φαίνεται να κρατούν την αυτογνωσία σου χωριστά από την επίγνωσή σου, καθώς λες:

Θα δεχτώ την Εξιλέωση για τον εαυτό μου,

Γιατί παραμένω όπως ο Θεός με δημιούργησε.