Μάθημα 108

Το να δίνεις και το να λαμβάνεις είναι ένα στ’ αλήθεια.

1. Η [αληθινή] όραση εξαρτάται από την σημερινή ιδέα. Το φως βρίσκεται μέσα της, γιατί συμφιλιώνει όλα τα φαινομενικά αντίθετα. Και τι είναι το φως παρά η επίλυση, που γεννιέται από την ειρήνη, όλων των συγκρούσεων και των εσφαλμένων σκέψεών σου μέσα σε μία έννοια που είναι απολύτως αληθινή; Ακόμα και αυτή θα εξαφανιστεί, επειδή η Σκέψη πίσω από αυτήν θα εμφανιστεί για να πάρει την θέση της. Και τώρα είσαι εν ειρήνη για πάντα, γιατί το όνειρο πλέον έληξε.

2. Το αληθινό φως που καθιστά δυνατή την αληθινή όραση δεν είναι το φως που βλέπουν τα μάτια του σώματος. [Το αληθινό φως] Είναι μια κατάσταση του νου, που έχει γίνει τόσο ενοποιημένη, που το σκοτάδι δεν μπορεί να καταστεί καθόλου αντιληπτό. Και έτσι αυτά που είναι ίδια ορώνται ως ένα, ενώ ό,τι δεν είναι ίδιο μένει απαρατήρητο, γιατί δεν είναι εκεί.

3. Αυτό είναι το φως που δεν δείχνει κανένα αντίθετο, και η όραση, έχοντας θεραπευτεί, έχει δύναμη να θεραπεύσει. Αυτό είναι το φως που φέρνει την ειρήνη του νου σου σε άλλους νόες, για να την μοιραστούν και να είναι χαρούμενοι που είναι ένα μαζί σου και με τους εαυτούς τους. Αυτό είναι το φως που θεραπεύει επειδή φέρνει ενιαία αντίληψη, βασισμένη πάνω σε ένα πλαίσιο αναφοράς, από το οποίο πηγάζει ένα νόημα.

4. Εδώ, το δίνειν και το λαμβάνειν ορώνται αμφότερα ως διαφορετικές πτυχές μίας Σκέψης, της οποίας η αλήθεια δεν εξαρτάται από το ποια πτυχή οράται πρώτη, ούτε από το ποια πτυχή φαίνεται να είναι σε δεύτερη θέση. Εδώ γίνεται κατανοητό ότι αμφότερες συμβαίνουν μαζί, για να παραμείνει η Σκέψη ολοκληρωμένη. Και σε αυτή την κατανόηση βρίσκεται η βάση στην οποία όλα τα αντίθετα συμφιλιώνονται, επειδή γίνονται αντιληπτά από το ίδιο πλαίσιο αναφοράς, το οποίο ενοποιεί αυτή την Σκέψη.

5. Μία σκέψη, πλήρως ενοποιημένη, θα χρησιμεύσει για να ενοποιήσει όλες τις σκέψεις. Αυτό είναι το ίδιο, σαν να λέμε ότι μία διόρθωση αρκεί για όλες τις διορθώσεις, ή ότι το να συγχωρείς ολικά έναν αδελφό είναι αρκετό για να φέρει σωτηρία σε όλους τους νόες. Γιατί αυτές δεν είναι παρά μερικές ιδιαίτερες περιπτώσεις ενός νόμου, ο οποίος ισχύει για κάθε είδος μάθησης, εάν διευθύνεται από τον Ένα, ο Οποίος γνωρίζει την αλήθεια.

6. Το να μάθεις ότι το να δίνεις και να λαμβάνεις είναι το ίδιο έχει ειδική χρησιμότητα, επειδή μπορείς να το δοκιμάσεις πολύ εύκολα και να δεις ότι είναι αλήθεια. Και όταν αυτή η ειδική περίπτωση αποδείξει ότι φέρνει πάντα αποτελέσματα, σε κάθε περίσταση που την δοκιμάζεις, η σκέψη πίσω από αυτήν μπορεί να γενικευτεί και σε άλλους τομείς αμφιβολίας και διπλής όρασης. Και από εκεί θα προεκταθεί, και τελικά θα φτάσει στην μία Σκέψη, η οποία τις διέπει όλες.

7. Σήμερα εξασκούμαστε στην ειδική περίπτωση του δίνω και λαμβάνω. Θα χρησιμοποιήσουμε αυτό το απλό μάθημα στο προφανές επειδή έχει αποτελέσματα που δεν μπορούμε να αγνοήσουμε. Το να δίνεις είναι να λαμβάνεις. Σήμερα θα προσπαθήσουμε να προσφέρουμε ειρήνη στους πάντες, και να δούμε πόσο γρήγορα η ειρήνη επιστρέφει σε μας. Το φως είναι γαλήνη, και σε αυτή την γαλήνη η [αληθινή] όραση δίνεται σε μας, και μπορούμε να δούμε.

8. Οπότε ξεκινάμε τις περιόδους εξάσκησης με την οδηγία για σήμερα, και λέμε:

Το να δίνεις και το να λαμβάνεις είναι ένα στ’ αλήθεια.

Θα λάβω αυτό που δίνω τώρα.

Στην συνέχεια, κλείσε τα μάτια σου, και για πέντε λεπτά σκέψου τι θα έδινες σε όλους, για να το έχεις δικό σου. Για παράδειγμα, μπορεί να πεις:

Σε όλους προσφέρω ησυχία.

Σε όλους προσφέρω ειρήνη του νου

Σε όλους προσφέρω πραότητα.

9. Πες κάθε φράση αργά και μετά κάνε μία μικρή παύση, αναμένοντας να λάβεις το δώρο που έδωσες. Και αυτό θα έρθει σε σένα στην ποσότητα που το έδωσες. Θα διαπιστώσεις ότι έχεις ίση επιστροφή, γιατί αυτό ζήτησες. Μπορεί επίσης να είναι βοηθητικό το να σκεφθείς κάποιον στον οποίο θα δώσεις τα δώρα σου. Αυτός εκπροσωπεί τους άλλους, και μέσω αυτού τα δίνεις σε όλους.

10. Το πολύ απλό μας μάθημα για σήμερα θα σου διδάξει πολλά. Αιτία και αποτέλεσμα θα γίνουν πολύ καλύτερα κατανοητά εφεξής, και θα κάνουμε πολύ ταχύτερη πρόοδο τώρα. Σκέψου τις ασκήσεις για σήμερα ως γρήγορες προόδους στην μάθησή σου, που γίνονται ακόμα ταχύτερες και πιο βέβαιες κάθε φορά που λες «Το να δίνεις και το να λαμβάνεις είναι ένα στ’ αλήθεια».