Μάθημα 130

Είναι αδύνατον να βλέπω δύο κόσμους.

1. Η αντίληψη είναι συνεπής. Ό,τι βλέπεις, καθρεφτίζει τις σκέψεις σου. Και οι σκέψεις σου καθρεφτίζουν την επιλογή σου για το τι θέλεις να δεις. Οι αξίες σου είναι που το καθορίζουν αυτό, γιατί αυτό στο οποίο δίνεις αξία είναι αυτό που πρέπει να θέλεις να βλέπεις, πιστεύοντας ότι αυτό που βλέπεις είναι πραγματικά εκεί. Κανείς δεν μπορεί να δει έναν κόσμο, στον οποίο ο νους του δεν αποδίδει αξία. Και κανείς δεν μπορεί να μην δει αυτό που νομίζει ότι θέλει.

2. Ποιος μπορεί όμως να μισεί και να αγαπά ταυτόχρονα; Ποιος μπορεί να επιθυμεί αυτό που δεν θέλει να είναι πραγματικό; Και ποιος μπορεί να επιλέξει να βλέπει έναν κόσμο, τον οποίο φοβάται; Ο φόβος πρέπει να τυφλώνει, γιατί αυτό είναι το όπλο του: Αυτό το οποίο φοβάσαι να δεις, δεν μπορείς να το δεις. Η αγάπη και η αντίληψη λοιπόν πάνε χέρι-χέρι, αλλά ο φόβος κρύβει με το σκοτάδι αυτό που είναι εκεί.

3. Τι μπορεί λοιπόν να προβάλει ο φόβος πάνω στον κόσμο; Τι μπορεί να γίνει ορατό στο σκοτάδι που να είναι πραγματικό; Η αλήθεια επισκιάζεται από τον φόβο, και αυτό που μένει είναι φαντασιακό. Αλλά τι μπορεί να είναι πραγματικό σε τυφλές φαντασιώσεις που γεννιούνται από πανικό; Τι θα μπορούσες να θέλεις, για να σου δείχνουν αυτό; Τι θα μπορούσες να εύχεσαι να κρατήσεις σε ένα τέτοιο όνειρο;

4. Ο φόβος έχει φτιάξει τα πάντα όσα νομίζεις ότι βλέπεις. Όλον τον διαχωρισμό, όλες τις διακρίσεις, και το πλήθος των διαφορών, που πιστεύεις ότι αποτελούν τον κόσμο. Αυτά δεν είναι εκεί. Ο εχθρός της αγάπης τα επινόησε. Όμως η αγάπη δεν μπορεί να έχει εχθρό, και άρα αυτά δεν έχουν αιτία, δεν έχουν υπόσταση και δεν έχουν συνέπεια. Μπορεί να τους δοθεί αξία, αλλά παραμένουν μη-πραγματικά. Μπορούν να αναζητηθούν, αλλά δεν μπορούν να βρεθούν. Σήμερα δεν θα τα  αναζητήσουμε, ούτε θα σπαταλήσουμε την ημέρα αναζητώντας αυτό που δεν μπορεί να βρεθεί.

5. Είναι αδύνατον να βλέπεις δύο κόσμους, οι οποίοι δεν έχουν κανενός είδους αλληλεπικάλυψη. Όταν αναζητάς τον ένα, ό άλλος εξαφανίζεται. Αλλά ένας μένει. Αυτοί είναι το φάσμα της επιλογής πέρα από το οποίο δεν μπορεί να κινηθεί η επιλογή σου. Το πραγματικό και το μη-πραγματικό είναι εκεί για να επιλέξεις μεταξύ τους, και τίποτα παραπάνω.

6. Σήμερα δεν θα επιχειρήσουμε κανέναν συμβιβασμό, εκεί όπου δεν είναι δυνατός. Ο κόσμος που βλέπεις είναι η απόδειξη ότι έχεις κάνει ήδη μια επιλογή τόσο εμπεριεκτική όλων, όσο και η αντίθετή της. Αυτό που θα θέλαμε να μάθουμε σήμερα είναι κάτι περισσότερο και όχι απλώς το μάθημα ότι δεν μπορείς να βλέπεις δύο κόσμους. [Το σημερινό μάθημα] διδάσκει επίσης ότι αυτός που βλέπεις είναι πολύ συνεπής από την οπτική γωνία από την οποία τον κοιτάς. Είναι όλος ένα κομμάτι επειδή πηγάζει από ένα συναίσθημα, και καθρεφτίζει την πηγή του στα πάντα όσα βλέπεις.

7. Έξι φορές σήμερα, με ευχαριστίες και ευγνωμοσύνη, με χαρά δίνουμε πέντε λεπτά στην σκέψη που βάζει τέλος σε κάθε συμβιβασμό και αμφιβολία, και τα ξεπερνάμε όλα ως ένα. Δεν θα κάνουμε χιλιάδες ανούσιες διακρίσεις, ούτε θα επιχειρήσουμε να φέρουμε μαζί μας ένα μικρό κομμάτι μη-πραγματικότητας, καθώς αφιερώνοντας τους νόες μας στην εύρεση μόνο αυτού που είναι πραγματικό.

8. Ξεκίνησε την αναζήτησή σου για τον άλλο κόσμο ζητώντας μία δύναμη πέρα από την δική σου, και αναγνωρίζοντας τι είναι αυτό που αναζητάς. Δεν θέλεις ψευδαισθήσεις. Και έρχεσαι σε αυτά τα πέντε λεπτά αδειάζοντας τα χέρια σου από όλους τους ασήμαντους θησαυρούς αυτού του κόσμου. Περιμένεις τον Θεό να σε βοηθήσει, καθώς λες:

Είναι αδύνατο να βλέπω δύο κόσμους. Ας δεχτώ την ισχύ

που ο Θεός μου προσφέρει και ας μην δω καμιά αξία σε αυτόν τον κόσμο,

ώστε να βρω την ελευθερία μου και την λύτρωσή μου.

9. Ο Θεός θα είναι εκεί. Γιατί έχεις επικαλεστεί την μεγάλη αδιάπτωτη Δύναμη, η Οποία θα κάνει αυτό το γιγάντιο βήμα μαζί σου με ευγνωμοσύνη. Αναμφίβολα θα δεις τις ευχαριστίες Του να εκφράζονται με απτή αντίληψη και αλήθεια. Δεν θα αμφισβητήσεις αυτό που θα κοιτάξεις, γιατί παρότι είναι αντίληψη, δεν είναι το είδος της όρασης που τα μάτια σου έχουν ποτέ ξαναδει. Και θα γνωρίζεις ότι η ισχύς του Θεού σε στήριξε καθώς έκανες αυτή την επιλογή.

10. Απόρριψε εύκολα τον πειρασμό σήμερα, όποτε εμφανιστεί, απλώς ενθυμούμενος τα όρια της επιλογής σου. Το μη-πραγματικό ή το πραγματικό, το ψεύτικο ή το αληθινό, είναι αυτό που βλέπεις και μόνο αυτό που εσύ βλέπεις. Η αντίληψη είναι συνεπής με την επιλογή σου, και η κόλαση ή ο Παράδεισος έρχονται σε σένα ως ένα.

11. Αποδέξου ένα μικρό μέρος της κόλασης ως πραγματικό, και έχεις καταδικάσει τα μάτια σου και καταραστεί την όρασή σου, και αυτό που θα δεις είναι όντως η κόλαση. Όμως, η απελευθέρωση των Ουρανίων παραμένει μέσα στο φάσμα της επιλογής σου, για να πάρει τη θέση όλων όσα η κόλαση θα σου έδειχνες. Το μόνο που χρειάζεται να πεις προς οιοδήποτε μέρος της κόλασης, όποια μορφή κι αν πάρει, είναι απλώς αυτό:

Είναι αδύνατον να βλέπω δύο κόσμους. Επιζητώ την ελευθερία μου

και την λύτρωσή μου και αυτό δεν είναι μέρος αυτού που θέλω.