Μάθημα 103
Ο Θεός, όντας αγάπη, είναι επίσης ευτυχία.
1. Η ευτυχία είναι ένα γνώρισμα της αγάπης. Δεν μπορεί να διαχωριστεί από αυτήν. Ούτε μπορεί να βιωθεί εκεί όπου η αγάπη δεν είναι. Η αγάπη δεν έχει κανένα όριο, όντας παντού. Και επομένως η χαρά είναι παντού επίσης. Όμως, ο νους μπορεί να αρνηθεί ότι έτσι είναι, πιστεύοντας ότι υπάρχουν κενά στην αγάπη, από όπου η αμαρτία μπορεί να εισέλθει, φέρνοντας πόνο αντί για χαρά. Αυτή η παράξενη πεποίθηση θα περιόριζε την ευτυχία επαναπροσδιορίζοντας την αγάπη ως περιορισμένη, και εισάγοντας αντίθεση σε αυτό που δεν έχει κανένα όριο και κανένα αντίθετο.
2. Ο φόβος τότε συσχετίζεται με την αγάπη, και τα αποτελέσματά του γίνονται η κληρονομιά των νοών που νομίζουν ότι αυτά που έχουν φτιάξει είναι πραγματικά. Αυτές οι εικόνες, χωρίς καμία πραγματικότητα στ’ αλήθεια, φέρουν μαρτυρία για τον φόβο του Θεού, ξεχνώντας ότι αφού είναι Αγάπη, Αυτός θα πρέπει να είναι και χαρά. Αυτό το βασικό σφάλμα θα προσπαθήσουμε και πάλι να το φέρουμε στην αλήθεια σήμερα, και να διδάξουμε τον εαυτό μας:
Ο Θεός, όντας Αγάπη, είναι επίσης ευτυχία.
Να φοβάμαι Αυτόν σημαίνει να φοβάμαι την χαρά.
Ξεκίνησε τις περιόδους πρακτικής σήμερα με αυτόν τον συσχετισμό, ο οποίος διορθώνει την λανθασμένη πεποίθηση ότι ο Θεός είναι φόβος. Επίσης τονίζει ότι η ευτυχία σού ανήκει, λόγω του τι είναι Αυτός.
3. Επίτρεψε αυτή η μία διόρθωση να εισέλθει στον νου σου κάθε ώρα της ημέρας σήμερα. Κατόπιν καλωσόρισε όλη την ευτυχία που φέρνει καθώς η αλήθεια αντικαθιστά τον φόβο, και η χαρά γίνεται αυτό που προσδοκάς για να αντικαταστήσει τον πόνο. Ο Θεός, όντας Αγάπη, θα σου δοθεί. Δυνάμωσε αυτή την προσδοκία συχνά καθ’ όλη την διάρκεια της ημέρας, και ησύχασε όλους τους φόβους σου με αυτή την διαβεβαίωση, ευγενική και ολικά αληθινή:
Ο Θεός, όντας αγάπη, είναι επίσης ευτυχία.
Και είναι την ευτυχία που επιζητώ σήμερα.
Δεν μπορώ να αποτύχω, επειδή επιζητώ την αλήθεια.