Μάθημα 9

Δεν βλέπω τίποτα όπως είναι τώρα.

1. Αυτή η ιδέα προφανώς είναι επακόλουθο των δύο προηγούμενων. Όμως ενώ μπορεί να τη δεχτείς διανοητικά, είναι απίθανο να σημαίνει κάτι για σένα προς το παρόν. Πάντως η κατανόηση δεν είναι απαραίτητη σε αυτό το στάδιο. Για την ακρίβεια, η αναγνώριση ότι δεν κατανοείς είναι προϋπόθεση για να αναιρεθούν οι λανθασμένες ιδέες σου. Αυτές οι ασκήσεις στοχεύουν στην εξάσκηση, όχι στην κατανόηση. Δεν χρειάζεται να κάνεις εξάσκηση σε αυτό που ήδη κατανοείς. Θα ήταν πράγματι κυκλικό να στοχεύεις στην κατανόηση, και να υποθέτεις ότι την έχεις ήδη.

2. Είναι δύσκολο για τον ανεκπαίδευτο νου να πιστέψει ότι αυτό που φαίνεται να απεικονίζει, δεν υπάρχει. Αυτή η ιδέα μπορεί να είναι πολύ ενοχλητική, και μπορεί να προκαλέσει ενεργή αντίσταση διαφόρων μορφών. Όμως αυτό δεν εμποδίζει την εφαρμογή της. Δεν απαιτείται κάτι περισσότερο από αυτό για αυτές ή όποιες άλλες ασκήσεις. Κάθε μικρό βήμα θα καθαρίσει λίγο από το σκοτάδι, και η κατανόηση θα έρθει τελικά να φωτίσει κάθε γωνία του νου που έχει καθαριστεί από τα συντρίμια που τον συσκοτίζουν.

3. Αυτές οι ασκήσεις, για τις οποίες τρεις ή τέσσερις περίοδοι πρακτικής αρκούν, αφορούν το να κοιτάξεις γύρω σου και να εφαρμόσεις τη ιδέα της ημέρας σε οτιδήποτε βλέπεις, ενώ θυμάσαι την ανάγκη για αδιάκριτη εφαρμογή της, και τον ουσιαστικό κανόνα του να μην εξαιρέσεις τίποτα. Για παράδειγμα:

Δεν βλέπω αυτή τη γραφομηχανή, όπως είναι τώρα.

Δεν βλέπω αυτό το τηλέφωνο, όπως είναι τώρα

Δεν βλέπω αυτό το χέρι, όπως είναι τώρα.

4. Ξεκίνησε με πράγματα που είναι πιο κοντά σου, και στη συνέχεια επέκτεινε το φάσμα προς τα έξω:

Δεν βλέπω εκείνη την κρεμάστρα όπως είναι τώρα.

Δεν βλέπω εκείνη την πόρτα όπως είναι τώρα.

Δεν βλέπω εκείνο το πρόσωπο όπως είναι τώρα.

5. Τονίζεται και πάλι, ότι ενώ δεν πρέπει να επιχειρηθεί η συμπερίληψη των πάντων, οι συγκεκριμένες εξαιρέσεις πρέπει να αποφευχθούν. Βεβαιώσου ότι είσαι ειλικρινής με τον εαυτό σου όταν κάνεις αυτή τη διάκριση. Μπορεί να μπεις στον πειρασμό να τη συγκαλύψεις.