Μάθημα 22

Αυτό που βλέπω είναι μία μορφή εκδίκησης

1. Η σημερινή ιδέα περιγράφει με ακρίβεια τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να βλέπει τον κόσμο, όποιος έχει σκέψεις επίθεσης στον νου του. Έχοντας κάνει προβολή του θυμού του στον κόσμο, βλεπει την εκδίκηση να επίκειται να τον χτυπήσει. Έτσι αντιλαμβάνεται τη δική του επίθεση ως αυτοάμυνα. Αυτός ο κύκλος γίνεται όλο και πιο ύπουλος μέχρι το άτομο να είναι πρόθυμο να αλλάξει τον τρόπο που βλέπει. Αλλιώς, σκέψεις επίθεσης και αντεπίθεσης θα τον απασχολούν και θα εποικούν ολόκληρο τον κόσμο του. Ποια ειρήνη του νου είναι δυνατή τότε για αυτόν;

2. Είναι από αυτή την άγρια φαντασίωση που θέλεις να ξεφύγεις. Δεν είναι χαρμόσυνα νέα να ακούς ότι δεν είναι πραγματική; Δεν είναι μία χαρούμενη ανακάλυψη να μαθαίνεις ότι μπορείς να ξεφύγεις; Έφτιαξες αυτό που θα ήθελες να καταστρέψεις∙ όλα όσα μισείς και θα ήθελες να τους επιτεθείς και να τα σκοτώσεις. Όλα όσα φοβάσαι, δεν υπάρχουν.

3. Κοίτα τον κόσμο γύρω σου τουλάχιστον πέντε φορές σήμερα, για τουλάχιστον ένα λεπτό κάθε φορά. Καθώς τα μάτια σου κινούνται αργά από το ένα αντικείμενο στο άλλο, από το ένα σώμα στο άλλο, πες στον εαυτό σου:

Βλέπω μόνο το φθαρτό.

Δεν βλέπω τίποτα που θα διαρκέσει.

Αυτό που βλέπω δεν είναι πραγματικό.

Αυτό που βλέπω είναι μια μορφή εκδίκησης.

Στο τέλος κάθε περιόδου εξάσκησης, ρώτησε τον εαυτό σου:

Είναι αυτός ο κόσμος που πραγματικά θέλω να βλέπω;

Η απάντηση είναι σίγουρα προφανής.