Μάθημα 13

 

Ένας κόσμος χωρίς νόημα προκαλεί φόβο

 

1. Η σημερινή ιδέα είναι ουσιαστικα μία άλλη μορφή της προηγούμενης, με μόνη διαφορά ότι αφορά πιο συγκεκριμένα το ανακινούμενο συναίσθημα. Στην πραγματικότητα, ένας κόσμος χωρίς νόημα είναι αδύνατος. Τίποτα δεν υπάρχει που να μην έχει νόημα. Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι εσύ δεν θα νομίζεις ότι αντιλαμβάνεσαι κάτι που δεν έχει νόημα. Αντίθετα, είναι σφόδρα πιθανό ότι εσύ θα νομίζεις ότι όντως το αντιλαμβάνεσαι.

2. Η αναγνώριση της έλλειψης νοήματος προκαλεί έντονο άγχος σε όλους που έχουν διαχωριστεί. Αντιπροσωπεύει μία κατάσταση στην οποία ο Θεός και το εγώ «προκαλούν» ο ένας τον άλλο ως προς το τίνος το νόημα θα γραφτεί στον κενό χώρο που προσφέρει η έλλειψη νοήματος. Το εγώ σπεύδει φρενήρες να εδραιώσει εκεί τις δικές του ιδέες, φοβούμενο ότι το κενό μπορεί διαφορετικά να χρησιμοποιηθεί για να δείξει την αδυναμία του και την μη-πραγματικότητά του. Και μόνο ως προς αυτό, είναι σωστό.

3. Είναι σημαντικό λοιπόν να μάθεις να αναγνωρίζεις το άνευ νοήματος και να το αποδέχεσαι χωρίς φόβο. Εάν φοβάσαι, είναι βέβαιο ότι θα δώσεις στον κόσμο ποιότητες που δεν έχει, και θα τον κατακλύσεις με εικόνες που δεν υπάρχουν. Για το εγώ, οι ψευδαισθήσεις είναι μηχανισμοί ασφάλειας, όπως πρέπει να είναι και για σένα που εξισώνεις τον εαυτό σου με το εγώ.

4. Οι ασκήσεις για σήμερα, οι οποίες πρέπει να γίνουν τρεις ή τέσσερις φορές, για όχι περισσότερο από ένα λεπτό περίπου κάθε φορά, πρέπει να εφαρμοστούν με έναν κάπως διαφορετικό τρόπο από τις προηγούμενες. Με κλειστά μάτια, επανάλαβε τη σημερινή ιδέα στον εαυτό σου. Μετά, άνοιξε τα μάτια σου, και κοίταξε γύρω σου αργά, λέγοντας:

 

Κοιτάζω έναν κόσμο χωρίς νόημα.

 

Επανάλαβε αυτή τη δήλωση στον εαυτό σου, καθώς κοιτάς γύρω σου. Μετά κλείσε τα μάτια σου και ολοκλήρωσε λέγοντας:

 

Ένας κόσμος χωρίς νόημα προκαλεί φόβο επειδή νομίζω ότι

είμαι σε ανταγωνισμό με τον Θεό.

 

5. Μπορεί να σου είναι δύσκολο να αποφύγεις την αντίσταση με τη μία ή την άλλη μορφή, σε αυτή την καταληκτική δήλωση. Όποια μορφή κι αν πάρει αυτή η αντίσταση, υπενθύμισε στον εαυτό σου ότι πράγματι φοβάσαι μία τέτοια σκέψη εξαιτίας της «εκδίκησης» του «εχθρού». Δεν αναμένεται ότι σε αυτό το στάδιο θα πιστέψεις τη δήλωση, και πιθανότατα να την απορρίψεις ως εξωφρενική. Παρατήρησε όμως προσεκτικά οποιαδήποτε σημάδια εμφανούς ή συγκαλυμμένου φόβου μπορεί να εγείρει.

6. Αυτή είναι η πρώτη μας προσπάθεια να διατυπώσουμε μία σαφή σχέση αιτίας και αποτελέσματος, ενός είδους που είσαι πολύ άπειρος για να αναγνωρίσεις. Μην μείνεις στην καταληκτική δήλωση και προσπαθήσεις να μην τη σκεφτείς καν, παρά μόνο στις περιόδους πρακτικής. Αυτό αρκεί προς το παρόν.