Μάθημα 12

Είμαι αναστατωμένος επειδή βλέπω έναν κόσμο χωρίς νόημα.

1. Η σημασία αυτής της ιδέας έγκειται στο ότι περιέχει μία διόρθωση για μία σημαντική στρέβλωση στην αντίληψη. Νομίζεις ότι αυτό που σε αναστατώνει είναι ένας τρομακτικός κόσμος, ή ένας θλιμμένος κόσμος, ή ένας βίαιος κόσμος, ή ένας παρανοϊκός κόσμος. Όλες αυτές οι ποιότητες δίνονται σε αυτόν από εσένα. ⁴Ο κόσμος δεν έχει νόημα από μόνος του.

2. Αυτές οι ασκήσεις γίνονται με ανοιχτά μάτια. Κοίτα γύρω σου, αυτή τη φορά πολύ αργά. Προσπάθησε ο ρυθμός που μετακινείς το βλέμμα σου από το ένα πράγμα στο άλλο να είναι τέτοιος ώστε τα χρονικά διαστήματα να έχουν σχεδόν ίση διάρκεια. Μην αφήσεις τον χρόνο που παίρνει η μετακίνηση να γίνει αισθητά μεγαλύτερος ή μικρότερος, αλλά αντίθετα προσπάθησε να διατηρήσεις έναν ισόμετρο ρυθμό σε όλη τη διάρκεια. Αυτά που βλέπεις δεν έχουν σημασία. Αυτό διδάσκεις στον εαυτό σου καθώς δίνεις σε οτιδήποτε στέκεται το βλέμμα σου ίση προσοχή και ίσο χρόνο. Αυτό είναι ένα αρχικό βήμα για να μάθεις να δίνεις ίση αξία σε όλα αυτά.

3. Καθώς κοιτάς γύρω σου, πες στον εαυτό σου:

Νομίζω ότι βλέπω έναν τρομακτικό κόσμο, έναν επικίνδυνο κόσμο, έναν εχθρικό

κόσμο, έναν λυπημένο κόσμο, έννα κακό κόσμο, έναν παρανοϊκό κόσμο,

κ.ο.κ. χρησιμοποιώντας όποιους όρους περιγραφής θα έρθουν στον νου σου. Εάν οι όροι περιγραφής που θα σου έρθουν φαίνεται να είναι μάλλον θετικοί, παρά αρνητικοί, να τους συμπεριλάβεις. Για παράδειγμα, μπορεί να σκεφτείς έναν «καλό κόσμο» ή «έναν ικανοποιητικό κόσμο». Εάν τέτοιοι όροι περιγραφής έρθουν στον νου σου, χρησιμοποίησέ τους μαζί με τους υπόλοιπους. Μπορεί να μην κατανοείς ακόμα γιατί αυτά τα «καλά» επίθετα συμπεριλαμβάνονται στην εφαρμογή των ασκήσεων, όμως θυμήσου ότι ένας «καλός κόσμος» υπονοεί (ότι υπάρχει) ένας «κακός», και ένας «ικανοποιητικός κόσμος» υπονοεί έναν «μη ικανοποιητικό». Όλοι οι όροι περιγραφής που περνούν από τον νου σου είναι κατάλληλοι για την εφαρμογή των σημερινών ασκήσεων. Η φαινομενική τους ποιότητα δεν έχει σημασία.

4. Βεβαιώσου ότι δεν διαφοροποιείς τα χρονικά διαστήματα εφαρμογής της σημερινής ιδέας ως προς όσα νομίζεις ότι είναι ευχάριστα και όσα νομίζεις ότι είναι δυσάρεστα. Για τους σκοπούς αυτών των ασκήσεων, δεν υπάρχει διαφορά μεταξύ τους. Στο τέλος της περιόδου εξάσκησης, πρόσθεσε:

Όμως είμαι αναστατωμένος επειδή βλέπω έναν κόσμο χωρίς νόημα.

5. Αυτό που δεν έχει νόημα, δεν είναι ούτε καλό ούτε κακό. Άρα, γιατί ένας κόσμος χωρίς νόημα θα έπρεπε να σε αναστατώνει; Εάν μπορούσες να αποδεχθείς ότι ο κόσμος δεν έχει νόημα και άφηνες την αλήθεια να γραφτεί για σένα επάνω σε αυτόν, αυτό θα σε έκανε απερίγραπτα χαρούμενο. Όμως επειδή δεν έχει νόημα, εξωθείσαι να γράψεις επάνω του αυτό που εσύ θα ήθελες αυτός να είναι. Αυτό είναι που βλέπεις σε αυτόν. Αυτό είναι που δεν έχει στ’ αλήθεια νόημα. Κάτω από τα δικά σου λόγια είναι γραμμένος ο Λόγος του Θεού. Η αλήθεια τώρα σε αναστατώνει, όμως, όταν τα δικά σου λόγια θα έχουν σβηστεί, θα δεις τα δικά Του. Αυτός είναι ο απώτατος σκοπός αυτών των ασκήσεων.

6. Τρεις ή τέσσερις φορές είναι αρκετές για την εφαρμογή της σημερινής ιδέας. Οι περίοδοι εξάσκησης δεν πρέπει να υπερβούν το λεπτό. Ακόμα κι αυτό μπορεί να σου φανεί πολύ. Σταμάτησε τις ασκήσεις οποτεδήποτε αισθανθείς ένταση.