Μάθημα 26

Οι επιθετικές μου σκέψεις επιτίθενται στο άτρωτό μου.

1. Είναι σίγουρα προφανές ότι αν μπορείς να δεχθείς επίθεση, δεν είσαι άτρωτος. Βλέπεις την επίθεση ως πραγματική απειλή. Αυτό συμβαίνει επειδή πιστεύεις ότι μπορείς πραγματικά να επιτεθείς. Και αυτό που θα είχε αποτελέσματα προερχόμενο από σένα, πρέπει επίσης να έχει αποτελέσματα ερχόμενο σε σένα. Αυτός ο νόμος είναι που τελικά θα σε σώσει, αλλά τώρα τον χρησιμοποιείς λάθος. Πρέπει επομένως να μάθεις πώς μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τα δικά σου ύψιστα συμφέροντα, και όχι εναντίον τους.

2. Επειδή οι επιθετικές σκέψεις σου θα προβληθούν (προς τα έξω), εσύ θα φοβάσαι την επίθεση. Και αν φοβάσαι την επίθεση, πρέπει να πιστεύεις ότι δεν είσαι άτρωτος. Οι σκέψεις επίσης επομένως σε καθιστούν τρωτό στον δικό σου νου, εκεί ακριβώς που βρίσκονται οι σκέψεις επίθεσης. Οι σκέψεις επίθεσης και το άτρωτο δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτές μαζί. Είναι αντιφατικές μεταξύ τους.

3. Η ιδέα για σήμερα εισάγει τη σκέψη ότι πάντα επιτίθεσαι στον εαυτό σου πρώτα. Εάν οι σκέψεις επίθεσης πρέπει να περιέχουν την πεποίθηση ότι είσαι ευάλωτος, το αποτέλεσμά τους είναι να σε αποδυναμώσουν στα δικά σου μάτια. Έτσι έχουν επιτεθεί στην αντίληψή σου για τον εαυτό σου. Και επειδή πιστεύεις σε αυτές, δεν μπορείς πλέον να πιστεύεις στον εαυτό σου. Μια ψευδής εικόνα του εαυτού σου έχει πάρει τη θέση αυτού που είσαι.

4. Η εξάσκηση στη σημερινή ιδέα θα σε βοηθήσει να καταλάβεις ότι το ευάλωτο ή το άτρωτο είναι αποτέλεσμα των δικών σου σκέψεων. Τίποτα εκτός από τις δικές σου σκέψεις δεν μπορεί να σου επιτεθεί. Τίποτα εκτός από τις δικές σου σκέψεις δεν μπορεί να σε κάνει να πιστεύεις ότι είσαι ευάλωτος. Και τίποτα εκτός από τις σκέψεις σου δεν μπορεί να σου αποδείξει ότι αυτό δεν ισχύει.

5. Έξι περίοδοι εξάσκησης απαιτούνται για την εφαρμογή της σημερινής ιδέας. Δύο πλήρη λεπτά πρέπει να επιχειρηθούν για κάθε περίοδο, αν και ο χρόνος μπορεί να μειωθεί σε ένα λεπτό, εάν υπάρχει έντονη δυσφορία. Μη τον μειώσεις περισσότερο.

6. Η περίοδος εξάσκησης πρέπει να ξεκινήσει με την επανάληψη της σημερινής ιδέας, μετά κλείσε τα μάτια σου και εξέτασε τα άλυτα θέματα, των οποίων η έκβαση σου προκαλεί ανησυχία. Η ανησυχία μπορεί να πάρει τη μορφή κατάθλιψης, στενοχώριας, θυμού, αισθήματος επιβολής, φόβου, κακού προαισθήματος ή εμμονής. Οποιοδήποτε ανεπίλυτο πρόβλημα επανέρχεται στις σκέψεις σου κατά τη διάρκεια της ημέρας είναι κατάλληλο θέμα. Δεν θα μπορέσεις να χρησιμοποιήσεις πολλά θέματα σε κάθε περίοδο πρακτικής, επειδή πρέπει να διαθέσεις περισσότερο χρόνο από το συνηθισμένο σε κάθε ένα. Η σημερινή ιδέα πρέπει να εφαρμοστεί ως εξής:

7. Αρχικά, ονόμασε την κατάσταση:

Ανησυχώ για ______________

Μετά εξέτασε κάθε πιθανή έκβαση που σου έρχεται στον νου σε σχέση με αυτό, που σου προκαλεί ανησυχία, και ανάφερε καθεμιά συγκεκριμένα, λέγοντας:

Φοβάμαι ότι ­­­­­­­­­­­­__________________ θα συμβεί.

8. Εάν κάνεις σωστά τις ασκήσεις, θα πρέπει να έχεις πέντε ή έξι δυσάρεστες εκδοχές για κάθε κατάσταση που χρησιμοποιείς ως θέμα, και πολύ πιθανόν και περισσότερες. Είναι πολύ πιο χρήσιμο να ασχοληθείς διεξοδικά με λίγες καταστάσεις παρά να ασχοληθείς επιφανειακά με περισσότερες. Καθώς ο κατάλογος με τις προσδοκώμενες εκβάσεις για κάθε κατάσταση συνεχίζεται, πιθανότατα θα διαπιστώσεις ότι κάποιες από αυτές, ιδιαίτερα εκείνες που σου έρχονται στον νου προς το τέλος, είναι λιγότερο αποδεκτές για εσένα. Προσπάθησε όμως, όσο μπορείς, να τις χειριστείς όλες με τον ίδιο τρόπο.

9. Αφού έχεις ονομάσει κάθε έκβαση που φοβάσαι, πες στον εαυτό σου:

Αυτή η σκέψη είναι μια επίθεση κατά του εαυτού μου.

Ολοκλήρωσε κάθε περίοδο εξάσκησης επαναλαμβάνοντας άλλη μία φορά τη σημερινή ιδέα στον εαυτό σου.