Aνακεφαλαίωση IV
Εισαγωγή
1. Τώρα κάνουμε ξανά μία ανακεφαλαίωση, αυτή την φορά έχοντας επίγνωση ότι ετοιμαζόμαστε για το δεύτερο μέρος της εκμάθησης του πώς η αλήθεια μπορεί να εφαρμοστεί. Σήμερα θα αρχίσουμε να επικεντρωνόμαστε στην ετοιμότητα για ό,τι θα ακολουθήσει. Αυτός είναι ο στόχος μας για αυτή την ανακεφαλαίωση και τα μαθήματα που ακολουθούν. Οπότε, θα επαναλάβουμε τα πρόσφατα μαθήματα και τις κεντρικές τους σκέψεις με τέτοιον τρόπο που να διευκολύνει την ετοιμότητα που τώρα θέλουμε να επιτύχουμε.
2. Υπάρχει ένα κεντρικό θέμα που ενώνει κάθε βήμα αυτής της ανακεφαλαίωσης που κάνουμε, το οποίο μπορεί απλά να δηλωθεί με αυτές τις λέξεις:
Ο νους μου κρατά μόνο ό,τι σκέφτομαι μαζί με τον Θεό.
Αυτό είναι γεγονός, και αντιπροσωπεύει την αλήθεια για το Τι είσαι εσύ και Τι είναι ο Πατέρας σου. Είναι με αυτή την σκέψη που ο Πατέρας έδωσε την δημιουργία στον Υιό, καθιστώντας τον Υιό συνδημιουργό μαζί Του. Αυτή η σκέψη είναι που εγγυάται πλήρως την σωτηρία στον Υιό. Διότι στον νου του δεν μπορούν να κατοικούν άλλες σκέψεις παρά μόνο εκείνες που μοιράζεται ο Πατέρας Του. Η έλλειψη συγχώρεσης εμποδίζει αυτή την σκέψη να έλθει στην επίγνωσή του. Όμως αυτή η σκέψη είναι αληθινή για πάντα.
3. Ας ξεκινήσουμε την προετοιμασία μας με κάποια κατανόηση των πολλών μορφών με τις οποίες η έλλειψη αληθινής συγχώρεσης μπορεί να κρυφτεί επιδέξια. Επειδή αυτές είναι ψευδαισθήσεις, δεν γίνονται αντιληπτές απλώς ως αυτό που είναι: άμυνες που προστατεύουν τις μη-συγχωρούσες σκέψεις σου από το να γίνουν ορατές και να αναγνωριστούν. Ο σκοπός τους είναι να σου δείξουν κάτι άλλο, και να κρατήσουν μακριά την διόρθωση μέσω αυτοεξαπατήσεων που έχουν φτιαχτεί για να πάρουν την θέση της.
4. Κι εντούτοις, ο νους σου κρατά μόνο ό,τι σκέφτεσαι μαζί με τον Θεό. Οι αυτοεξαπατήσεις σου δεν μπορούν να πάρουν την θέση της αλήθειας. Όχι περισσότερο απ’ ό,τι μπορεί ένα παιδί που ρίχνει ένα ξύλο στον ωκεανό να αλλάξει την πλημμυρίδα και την άμπωτη της παλίρροιας, την θέρμανση του νερού από τον ήλιο, το ασημένιο φως του φεγγαριού που αντανακλάται πάνω στο νερό την νύχτα. Οπότε, σε αυτή την ανακεφαλαίωση, ξεκινάμε κάθε περίοδο πρακτικής προετοιμάζοντας τον νου μας να κατανοήσει τα μαθήματα που διαβάζουμε, και να αντιληφθεί το νόημα που μας προσφέρουν.
5. Ξεκίνησε κάθε μέρα αφιερώνοντας χρόνο στην προετοιμασία του νου σου για να μάθεις τι μπορεί να σου προσφέρει κάθε ιδέα που θα εξετάσεις εκείνη την ημέρα με ελευθερία και με ειρήνη. Άνοιξε τον νου σου και καθάρισέ τον από όλες τις σκέψεις που θα μπορούσαν να παραπλανήσουν, άσε μόνο αυτή την σκέψη να τον απασχολήσει πλήρως, και απομάκρυνε τις υπόλοιπες:
Ο νους μου κρατά μόνο ό,τι σκέφτομαι μαζί με τον Θεό.
Πέντε λεπτά με αυτή την σκέψη θα είναι αρκετά για να οδηγηθεί η ημέρα σύμφωνα με το σχέδιο που όρισε ο Θεός, και να θέσεις τον Νου Του επικεφαλής όλων των σκέψεων που θα λάβεις εκείνη την ημέρα.
6. Δεν θα προέρχονται μόνο από εσένα, γιατί όλες θα τις μοιράζεσαι μαζί Του. Και έτσι κάθε μία θα φέρνει το μήνυμα της Αγάπης Του σε σένα, μεταφέροντας τα δικά σου μηνύματα σε Αυτόν. Έτσι η κοινωνία με τον Κύριο των Δυνάμεων θα είναι δική σου, όπως Αυτός ο Ίδιος θέλησε να είναι. Και όπως η δική Του ολοκλήρωσή ενώνεται μαζί Του, έτσι Αυτός θα ενωθεί και με σένα που είσαι ολοκληρωμένος, καθώς ενώνεσαι μαζί Του και Αυτός μαζί σου.
7. Μετά την προετοιμασία σου, απλώς διάβασε κάθε μία από τις δύο ιδέες που σου ανατέθηκαν για επανάληψη εκείνη την ημέρα. Έπειτα κλείσε τα μάτια σου και πες τις αργά στον εαυτό σου. Δεν υπάρχει βιασύνη τώρα, γιατί χρησιμοποιείς τον χρόνο όπως προορίζεται. Άσε κάθε λέξη να λάμψει με το νόημα που της έχει δώσει ο Θεός, όπως σου δόθηκε μέσω της Φωνής Του. Άσε κάθε ιδέα που εξετάζεις εκείνη την ημέρα να σου δώσει το δώρο που Αυτός έχει βάλει μέσα της για να το λάβεις από Εκείνον. Και δεν θα χρησιμοποιήσουμε άλλη δομή για την εξάσκησή μας παρά μόνο αυτή:
8. Κάθε ώρα της ημέρας, φέρε στον νου σου την σκέψη με την οποία η ημέρα ξεκίνησε, και πέρασε ένα λεπτό ησυχίας μαζί της. Μετά επανάλαβε χωρίς βιασύνη τις δύο ιδέες στις οποίες κάνεις εξάσκηση εκείνη την ημέρα, αφιερώνοντας επαρκή χρόνο για να δεις τα δώρα που περιέχουν για σένα, και άφησέ τα να ληφθούν εκεί που προορίζονται να είναι.
9. Δεν προσθέτουμε άλλες σκέψεις, αλλά αφήνουμε αυτές να είναι τα μηνύματα που είναι. Δεν χρειαζόμαστε τίποτα περισσότερο από αυτό για να μας δώσει ευτυχία και ανάπαυση, και ατελείωτη ησυχία, τέλεια βεβαιότητα, και όλα όσα θέλει ο Πατέρας μας να λάβουμε ως κληρονομιά που έχουμε από Αυτόν. Κάθε μέρα εξάσκησης, καθώς κάνουμε την ανακεφαλαίωση, κλείνουμε όπως ξεκινήσαμε, επαναλαμβάνοντας πρώτα την σκέψη που έκανε την ημέρα μία ξεχωριστή στιγμή ευλογίας και ευτυχίας για εμάς, και που, μέσω της πίστης μας, αποκατέστησε τον κόσμο από το σκοτάδι στο φως, από την θλίψη στην χαρά, από τον πόνο στην ειρήνη, από την αμαρτία στην αγιότητα.
10. Ο Θεός προσφέρει ευχαριστίες σε σένα που εξασκείσαι έτσι στην τήρηση του Λόγου Του. Και καθώς φέρνεις στον νου σου ξανά τις ιδέες της ημέρας προτού κοιμηθείς, η ευγνωμοσύνη Του σε περιβάλλει με την ειρήνη, στην οποία Εκείνος θέλει να είσαι για πάντα, και την οποία τώρα μαθαίνεις να την αξιώνεις και πάλι ως κληρονομιά σου.