Μάθημα 92

Τα θαύματα είναι ορατά στο φως και το φως και η δύναμη είναι ένα.

1. Η σημερινή ιδέα είναι μια επέκταση της προηγούμενης. Δεν σκέφτεσαι το φως με όρους δύναμης, ούτε το σκοτάδι με όρους αδυναμίας. Αυτό συμβαίνει επειδή η ιδέα σου για το τι σημαίνει να βλέπεις είναι συνδεμένη με το σώμα και τα μάτια και τον εγκέφαλό του. Έτσι πιστεύεις ότι μπορείς να αλλάξεις αυτό που βλέπεις βάζοντας μικρά κομματάκια γυαλιού μπροστά από τα μάτια σου. Αυτή είναι μια από τις πολλές μαγικές πεποιθήσεις που προκύπτουν από την πεποίθηση ότι είσαι ένα σώμα, και ότι τα μάτια του σώματος μπορούν να δουν.

2. Επίσης πιστεύεις ότι ο εγκέφαλος του σώματος μπορεί να σκεφτεί. Εάν κατανοούσες μόνο τη φύση της σκέψης, δεν θα μπορούσες παρά να γελάσεις με αυτή την παρανοϊκή ιδέα. Είναι σαν να νομίζεις ότι κρατάς το σπίρτο που ανάβει τον ήλιο και του δίνει όλη τη ζεστασιά του∙ ή ότι κρατάς τον κόσμο στο χέρι σου, δεμένο σταθερά μέχρι να τον αφήσεις. Εντούτοις, αυτό δεν είναι πιο ανόητο από το να πιστεύεις ότι τα μάτια του σώματος μπορούν να δουν∙ ο εγκέφαλος μπορεί να σκεφτεί.

3. Είναι η δύναμη του Θεού μέσα σου που είναι το φως στο οποίο βλέπεις, και είναι ο Νους Του με τον οποίο σκέφτεσαι. Η δύναμή Του αρνείται την αδυναμία σου. Είναι η αδυναμία σου που βλέπει μέσα από τα μάτια του σώματος, που κοιτάζοντας τριγύρω στο σκοτάδι για να δει τα όμοιά της: τους μικρούς, τους αδύναμους, τους άρρωστους και τους ετοιμοθάνατους, τους ενδεείς, τους αβοήθητους και φοβισμένους, τους λυπημένους, τους φτωχούς, τους πεινασμένους και τους δυστυχείς. Αυτούς βλέπεις μέσα από μάτια που δεν μπορούν να δουν και δεν μπορούν να ευλογήσουν.

4. Η δύναμη παραβλέπει αυτά τα πράγματα κοιτώντας πέρα από φαινομενικότητες. Κρατά το σταθερό βλέμμα της στο φως που βρίσκεται πέρα από αυτά. Ενώνεται με το φως, του οποίου είναι μέρος. Βλέπει τον εαυτό της. Φέρνει το φως στο οποίο ο Εαυτός σου εμφανίζεται. Στο σκοτάδι αντιλαμβάνεσαι έναν εαυτό που δεν υπάρχει εκεί. Η δύναμη είναι η αλήθεια για εσένα∙ η αδυναμία είναι ένα είδωλο που ψευδώς λατρεύεται και τιμάται προκειμένου η δύναμη να διαλυθεί και να βασιλεύσει το σκοτάδι εκεί που ο Θεός όρισε ότι πρέπει να υπάρχει το φως.

5. Η δύναμη έρχεται από την αλήθεια και λάμπει με φως που της έχει δώσει η Πηγή της∙ η αδυναμία καθρεφτίζει το σκοτάδι του κατασκευαστή της. Είναι άρρωστη και κοιτάζει την αρρώστια, που είναι σαν τον εαυτό της. Η αλήθεια είναι σωτήρας και μπορεί να θέλει μόνο ευτυχία και ειρήνη για όλους. Δίνει τη δύναμή της σε όλους όσους ζητούν, σε απεριόριστη προσφορά. Βλέπει ότι η έλλειψη σε οποιονδήποτε θα ήταν έλλειψη σε όλους. Και έτσι δίνει το φως της, ώστε όλοι να μπορούν να δουν και να ωφεληθούν ως ένα. Η δύναμή της μοιράζεται για να φέρει σε όλους το θαύμα, στο οποίο αυτοί θα ενωθούν σε σκοπό και συγχώρεση και αγάπη.

6. Η αδυναμία, η οποία κοιτά στο σκοτάδι, δεν μπορεί να δει σκοπό στη συγχώρεση και στην αγάπη. Βλέπει όλους τους άλλους διαφορετικούς από τον εαυτό της και τίποτα στον κόσμο που θα το ήθελε να μοιραστεί. Κρίνει και καταδικάζει, αλλά δεν αγαπά. Στο σκοτάδι παραμένει να κρύβεται, και ονειρεύεται ότι είναι δυνατή και κατακτητική, νικήτρια έναντι περιορισμών, που μεγαλώνουν στο σκοτάδι σε τεράστιο μέγεθος.

7. Φοβάται και επιτίθεται και μισεί τον εαυτό της και το σκοτάδι καλύπτει όλα όσα βλέπει, αφήνοντας τα όνειρά της τόσο τρομακτικά όσο και η ίδια. Δεν υπάρχουν θαύματα εδώ, παρά μόνο μίσος. Διαχωρίζει τον εαυτό της από αυτό που βλέπει, ενώ το φως και η δύναμη αντιλαμβάνονται τον εαυτό τους ως ένα. Το φως της δύναμης δεν είναι το φως που βλέπεις εσύ. Δεν αλλάζει και δεν τρεμοπαίζει και δεν σβήνει. Δεν μεταβάλλεται από νύχτα σε μέρα και πίσω σε σκοτάδι μέχρι το επόμενο πρωί να ξαναέρθει.

8. Το φως της δύναμης είναι συνεχές, σίγουρο όσο η αγάπη, για πάντα χαρούμενο να δίνει τον εαυτό του, επειδή δεν μπορεί παρά να δίνει στον εαυτό του. Κανείς δεν μπορεί να ζητήσει επί ματαίω να μοιραστεί την όρασή του και κανείς που εισέρχεται στην κατοικία του δεν μπορεί να φύγει χωρίς ένα θαύμα μπροστά στα μάτια του, και τη δύναμη και το φως να κατοικούν στην καρδιά του.

9. Η δύναμη μέσα σου θα σου προσφέρει το φως, και θα καθοδηγήσει την όρασή σου ώστε να μη μένεις σε κενές σκιές που τα μάτια του σώματος δείχνουν για εξαπάτηση του εαυτού σου. Η δύναμη και το φως ενώνονται μέσα σου και εκεί που συναντιούνται, ο Εαυτός σου στέκεται έτοιμος να σε αγκαλιάσει ως Δικό Του. Αυτός είναι ο τόπος συνάντησης που επιχειρούμε σήμερα να βρούμε και να αναπαυτούμε, επειδή η ειρήνη του Θεού είναι εκεί που ο Εαυτός σου, ο Υιός Του, περιμένει τώρα να συναντηθεί τον Εαυτό του ξανά, και να είναι ένα.

10. Ας διαθέσουμε είκοσι λεπτά δύο φορές σήμερα για να συμμετάσχουμε σε αυτή τη συνάντηση. Άφησε τον εαυτό σου να κομιστεί στον Εαυτό σου. Η δύναμή Του θα είναι το φως στο οποίο το δώρο της όρασης σού δίνεται. Άφησε λοιπόν για λίγο το σκοτάδι σήμερα, και θα εξασκηθούμε στο να βλέπουμε στο φως, κλείνοντας τα μάτια του σώματος και ζητώντας από την αλήθεια να μας δείξει πώς να βρούμε τον τόπο συνάντησης του εαυτού και του Εαυτού, όπου το φως και η δύναμη είναι ένα.

11. Πρωί και απόγευμα θα εξασκηθούμε με αυτόν τον τρόπο. Μετά την πρωινή συνάντηση, θα χρησιμοποιήσουμε την ημέρα για να προετοιμαστούμε για το βράδυ, που θα συναντηθούμε ξανά με εμπιστοσύνη. Ας επαναλαμβάνουμε όσο πιο συχνά γίνεται την ιδέα για σήμερα, και ας αναγνωρίσουμε ότι μυούμαστε στην όραση και οδηγούμαστε μακριά από το σκοτάδι στο φως, όπου μόνο θαύματα μπορούν να γίνουν αντιληπτά.