Μάθημα 56
Η σημερινή μας ανακεφαλαίωση περιλαμβάνει τα ακόλουθα:
1 (26) Οι επιθετικές μου σκέψεις επιτίθενται στο άτρωτό μου.
Πώς μπορώ να ξέρω ποιος είμαι όταν βλέπω τον εαυτό μου σαν να δέχεται συνεχή επίθεση; Ο πόνος, η αρρώστια, η απώλεια, η γήρανση και ο θάνατος φαίνεται να με απειλούν. Όλες οι ελπίδες και οι επιθυμίες και τα σχέδιά μου φαίνεται να βρίσκονται στο έλεος ενός κόσμου που δεν μπορώ να ελέγξω. Εντούτοις, η τέλεια ασφάλεια και η πλήρης εκπλήρωση είναι η κληρονομιά μου. Προσπάθησα να δώσω την κληρονομιά μου σε αντάλλαγμα για τον κόσμο που βλέπω. Αλλά ο Θεός έχει κρατήσει την κληρονομιά μου ασφαλή για μένα. Οι δικές μου πραγματικές σκέψεις θα με διδάξουν ποια είναι.
2 (27) Πάνω από όλα θέλω να δω.
Αναγνωρίζοντας ότι αυτό που βλέπω καθρεφτίζει αυτό που νομίζω ότι είμαι, συνειδητοποιώ ότι η όραση είναι η μεγαλύτερη ανάγκη μου. Ο κόσμος που βλέπω μαρτυρά την τρομακτική φύση της εικόνας του εαυτού μου, που έχω φτιάξει. Αν θα ήθελα να θυμηθώ ποιος είμαι, είναι απαραίτητο να αφήσω να φύγει αυτή η εικόνα του εαυτού μου. Καθώς αυτή αντικαθίσταται από την αλήθεια, η όραση σίγουρα θα μου δοθεί. Και με αυτή την όραση, θα κοιτάξω τον κόσμο και τον εαυτό μου με καλοσύνη και αγάπη.
3 (28) Πάνω από όλα, θέλω να δω τα πράγματα διαφορετικά.
Ο κόσμος που βλέπω κρατά στη θέση της την τρομακτική εικόνα του εαυτού μου και εγγυάται τη συνέχισή της. Όσο βλέπω τον κόσμο με τον τρόπο που τον βλέπω τώρα, η αλήθεια δεν μπορεί να εισέλθει στην επίγνωσή μου. Θα ήθελα να αφήσω την πόρτα πίσω από αυτόν τον κόσμο να ανοιχτεί για μένα, ώστε να μπορέσω να δω πέρα από αυτόν, στον κόσμο που καθρεφτίζει την Αγάπη του Θεού.
4 (29) Ο Θεός είναι σε όλα όσα βλέπω.
Πίσω από κάθε εικόνα που έχω φτιάξει, η αλήθεια παραμένει αμετάβλητη. Πίσω από κάθε πέπλο που έχω ρίξει στο πρόσωπο της αγάπης, το φως της παραμένει άσβεστο. Πέρα από όλες τις παρανοϊκές επιθυμίες μου βρίσκεται το θέλημά μου, ενωμένο με το Θέλημα του Πατέρα μου. Ο Θεός συνεχίζει να είναι παντού και στα πάντα για πάντα. Και εμείς που είμαστε μέρος Του, θα κοιτάξουμε πέρα από όλες τις φαινομενικότητες και θα αναγνωρίσουμε την αλήθεια πέρα από όλα αυτά.
5 (30) Ο Θεός είναι σε όλα όσα βλέπω, επειδή ο Θεός είναι στον νου μου.
Στον δικό μου νου, πίσω από όλες τις παρανοϊκές σκέψεις διαχωρισμού και επίθεσης, βρίσκεται η γνώση ότι όλα είναι ένα για πάντα. Δεν έχω χάσει τη γνώση του Ποιος είμαι, επειδή την έχω ξεχάσει. Έχει φυλαχτεί για μένα στον Νου του Θεού, ο Οποίος δεν εγκατέλειψε τις σκέψεις Του. Και εγώ, που είμαι ανάμεσά τους, είμαι ένα μαζί τους και ένα μαζί Του.