Μάθημα 53
Σήμερα θα κάνουμε ανακεφαλαίωση στα ακόλουθα:
1 (11) Οι χωρίς νόημα σκέψεις μου μού δείχνουν έναν κόσμο χωρίς νόημα.
Αφού οι σκέψεις τις οποίες αντιλαμβάνομαι δεν σημαίνουν τίποτα, ο κόσμος που τις απεικονίζει δεν μπορεί να έχει κανένα νόημα. Αυτό που παράγει αυτόν τον κόσμο είναι παρανοϊκό, και το ίδιο είναι και αυτό που ο κόσμος παράγει. Η πραγματικότητα δεν είναι παρανοϊκή, και έχω σκέψεις πραγματικές καθώς και παρανοϊκές. Επομένως, μπορώ να δω έναν πραγματικό κόσμο, αν κοιτάξω τις πραγματικές μου σκέψεις ως οδηγό μου για να δω.
2 (12) Είμαι αναστατωμένος επειδή βλέπω έναν κόσμο χωρίς νόημα.
Οι παρανοϊκές σκέψεις αναστατώνουν. Παράγουν ένα κόσμο στον οποίο δεν υπάρχει τάξη πουθενά. Μόνο το χάος κυβερνά έναν κόσμο, ο οποίος αντιπροσωπεύει τη χαοτική σκέψη και το χάος δεν έχει νόμους. Δεν μπορώ να ζήσω εν ειρήνη σε έναν τέτοιο κόσμο. Είμαι ευγνώμων που αυτός ο κόσμος δεν είναι πραγματικός, και που δεν χρειάζεται να τον βλέπω καθόλου, εκτός εάν επιλέξω να του δώσω αξία. Και δεν επιλέγω να δώσω αξία σ’ αυτό που είναι εντελώς παρανοϊκό και δεν έχει νόημα.
3 (13) Ένας κόσμος χωρίς νόημα προκαλεί φόβο.
Το εντελώς παρανοϊκό προκαλεί φόβο επειδή είναι εντελώς αναξιόπιστο και δεν παρέχει βάση για εμπιστοσύνη. Τίποτα στην τρέλα δεν είναι αξιόπιστο. Δεν προσφέρει καμία ασφάλεια και καμιά ελπίδα. Όμως ένας τέτοιος κόσμος δεν είναι πραγματικός. Του έχω δώσει την ψευδαίσθηση πραγματικότητας και έχω υποφέρει από την πίστη μου σε αυτόν. Τώρα επιλέγω να αποσύρω αυτή την πίστη, και να δώσω την πίστη μου στην πραγματικότητα. Με αυτή την επιλογή, θα ξεφύγω από όλα τα αποτελέσματα του κόσμου του φόβου, επειδή αναγνωρίζω ότι αυτός δεν υπάρχει.
4 (14) Ο Θεός δεν δημιούργησε έναν κόσμο χωρίς νόημα.
Πώς μπορεί να υπάρχει ένας κόσμος χωρίς νόημα, αν ο Θεός δεν τον δημιούργησε; Αυτός είναι η Πηγή κάθε νοήματος και όλα όσα είναι πραγματικά βρίσκονται στον Νου Του. Βρίσκονται και στον δικό μου νου επίσης, επειδή τα δημιούργησε μαζί μου. Γιατί θα έπρεπε να συνεχίσω να υποφέρω από τα αποτελέσματα των δικών μου παρανοϊκών σκέψεων, όταν η τελειότητα της δημιουργίας είναι το σπίτι μου; Ας θυμηθώ τη δύναμη της απόφασής μου, και ας αναγνωρίσω πού πραγματικά κατοικώ.
5 (15) Οι σκέψεις μου είναι εικόνες που έχω φτιάξει.
Ό,τι βλέπω καθρεφτίζει τις σκέψεις μου. Οι σκέψεις μου είναι που μού λένε πού είμαι και τι είμαι. Το γεγονός ότι βλέπω ένα κόσμο στον οποίο υπάρχει πόνος και απώλεια και θάνατος μού δείχνει ότι βλέπω μόνο το καθρέφτισμα των δικών μου παρανοϊκών σκέψεων και δεν αφήνω τις πραγματικές μου σκέψεις να ρίξουν το ευεργετικό τους φως σε αυτά που βλέπω. Όμως, ο δρόμος του Θεού είναι βέβαιος. Οι εικόνες που έχω φτιάξει δεν μπορούν να κατισχύσουν Αυτού, επειδή δεν είναι το θέλημά μου να το κάνουν. Το θέλημά μου είναι δικό Του, και δεν θα βάλω άλλους θεούς μπροστά Του.