Μάθημα 341

Μπορώ να επιτεθώ μόνο στη δική μου αθωότητα,

Και είναι μόνο αυτή που με κρατά ασφαλή.

1. Πατέρα, ο Υιός Σου είναι άγιος. Είμαι Αυτός στον οποίο χαμογελάς με αγάπη και τρυφερότητα τόσο αγαπητή και βαθιά και ήσυχη, που το σύμπαν χαμογελά πίσω σε Εσένα και μοιράζεται την Αγιότητά Σου. Πόσο αγνοί, πόσο ασφαλείς, πόσο άγιοι, είμαστε λοιπόν που κατοικούμε στο χαμόγελό Σου, με όλη την αγάπη Σου να μας έχει χαριστεί, ζώντας ως ένα μαζί Σου, σε αδελφοσύνη και Πατρότητα ολοκληρωμένη∙ σε αθωότητα τόσο τέλεια που ο Κύριος της Αθωότητας μάς συλλαμβάνει ως Υιό Του, ένα σύμπαν Σκέψης που Τον ολοκληρώνει.

2. Ας μην επιτεθούμε λοιπόν στο αναμάρτητό μας, γιατί αυτό εμπεριέχει τον Λόγο του Θεού προς εμάς. Και μέσα στο καλοσυνάτο του καθρέφτισμα έχουμε σωθεί.